ซื้อของเสร็จก็รีบวิ่งกลับมาที่ลานซื่อเหอหยวนทันที
เพิ่งจะมาถึงปากทางเข้าลาน ก็เห็นหยานปู้กุ้ยที่กินข้าวเสร็จแล้วออกมายืนเฝ้าประตูพอดี
หยานปู้กุ้ยเห็นเฮาต้าลี่ ก็เอ่ยทักขึ้นเอง "ต้าลี่ใช่ไหม ไปไหนมา ทำไมกลับดึกขนาดนี้ล่ะ?"
เฮาต้าลี่ยกห่อผ้าในมือขึ้น "ออกไปซื้อของหน่อย"
พูดจบก็กลับบ้านตัวเองไปตรงๆ ไม่เปิดโอกาสให้หยานปู้กุ้ยได้พูดอะไรต่อเลย
กลับมาถึงบ้าน เฮาต้าลี่ก็ผลักประตู ในทันใดนั้นสัมผัสได้ว่าประตูถูกลงกลอนไว้จากข้างใน
เฮาต้าลี่ได้แต่เคาะประตู แล้วในไม่ช้าก็มีเสียงของซูเสี่ยวเสี่ยวที่ฟังดูระแวงดังออกมา "ใคร?"
เฮาต้าลี่กล่าว "ฉันเอง พี่เขยของเธอไง"
ซูเสี่ยวเสี่ยวได้ยินเป็นเสียงของเฮาต้าลี่ จึงค่อยๆ เปิดประตูอย่างระแวดระวัง แล้วให้เฮาต้าลี่เข้าไปข้างใน
หลังจากที่เฮาต้าลี่เข้าไป ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ "ปัง" หนึ่งเสียงปิดประตูทันที ว่าแต่นะ เสี่ยวเสี่ยวคนเดียวช่างระมัดระวังเป็นบ้า
เมื่อปิดประตูแล้ว ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ไม่รู้ไปเอาผ้าผืนหนึ่งมาจากไหน ค่อยๆ ยัดเข้าไปอุดช่องใต้ประตูอย่างระมัดระวัง
มองดูซูเสี่ยวเสี่ยวตัวเล็กๆ ทำเรื่องแบบนี้ได้คล่องแคล่วขนาดนั้น เฮาต้าลี่ก็รู้สึกจีดใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
พอเข้าครัวแล้วก็เปิดฝาหม้อดูทันที ในช่วงที่ตัวเองออกไปซื้อของนั่นแหละ หม้อน้ำก็เดือดพล่านเต็มที่แล้ว กลิ่นหอมของเนื้อกับผลอดออกมาไม่หยุด
โชคดีที่เตาของบ้านซูหนิงหยานมีปล่องควัน อีกทั้งสองสาวพี่น้องยังเอาเศษผ้าอุดตามช่องหน้าต่างไว้หมดแล้ว ข้างนอกเลยแทบไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
เฮาต้าลี่เปิดฝาหม้อแล้ว ใช้ตะเกียบเขี่ยก็เหนียว หน ๆ เย็บนั้น แล้วใส่หัวเซี่ยวย่าเข้าไป จากนั้นก็ให้ซูหนิงหยานออกไปรอข้างนอก