รถเกราะส่งเสียงเครื่องยนต์ไฟฟ้าดังก้องต่ำ ร่างรถไหลออกจากลานจอดของพื้นที่บริการอย่างนุ่มนวล
หวงเยวี่ยควบคุมความเร็วไว้ที่ประมาณสามสิบกิโลเมตร จากจอภาพด้านหลังมองเห็นรถบัสและรถบรรทุกยังจอดอยู่ที่เดิม
เฉินกังยืนอยู่ข้างหน้ารถบัส ยกมือข้างหนึ่งขึ้นกลางอากาศ ไม่เป็นการทำความเคารพก็เป็นการโบกมือ
ข้างๆ เขายืนฟางผิง จางเฉิง หลี่หย่ง
เสี่ยวหลิวแว่นตาที่แตกเป็นรอยหนึ่งข้างสะท้อนแสงแดด
เขาตะโกนอะไรบางอย่าง แต่รถแล่นไปไกลแล้ว ได้ยินไม่ชัด
จ้าวอ้ายหมานมองกลุ่มคนที่ค่อยๆ เล็กลงบนจอภาพ
"นายว่าพวกเขาจะไปถึงฐานทัพหวานผิงได้ไหม?"
"อาจจะ"
หวังลู่เฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้พับ
"อีกอย่าง พวกเขาก็ไม่ได้ไม่มีทางป้องกันตัวเองสักหน่อย"
"ฉันถามว่าจะไปถึงได้ไหม ไม่ได้ถามว่าพวกเขาปลอดภัยไหม"