ข้อสอบปลายเดือนฉบับสุดท้ายคือวิชาคณิตศาสตร์
ฟางเสี่ยวหลานนั่งอยู่ตรงที่นั่งริมกำแพง เบื้องหน้าคือข้อสอบที่ครูจางทำแยกไว้ให้เธอโดยเฉพาะ
ข้อสอบของชั้นมัธยมต้นปีสาม โจทย์ไม่ยาก อย่างน้อยสำหรับเธอแล้วก็ไม่ยาก
ฟางเสี่ยวหลานหยิบปากกาขึ้นมาแล้วเริ่มเขียนลงบนข้อสอบทันที
ก่อนทะลุมิติมา ฟางเสี่ยวหลานเรียนสายวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ พื้นฐานคณิตศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัยของเธอแน่นดี โจทย์คณิตศาสตร์ของชั้นมัธยมต้นปีสามจึงค่อนข้างง่ายสำหรับเธอ
แต่ฟางเสี่ยวหลานก็ยังตั้งใจเขียนอย่างระมัดระวัง เธอจงใจเพิ่มขั้นตอนการแก้โจทย์ไปหนึ่งขั้น ลายมือก็เรียบร้อยกว่าปกติ เพื่อไม่ให้ใครจับผิดได้
เมื่อทำข้อสุดท้ายเสร็จ ฟางเสี่ยวหลานก็เงยหน้ามองนาฬิกาแขวนบนผนัง
ยังเหลือเวลาอีกกว่าครึ่งชั่วโมงก่อนหมดเวลาส่งข้อสอบ
ฟางเสี่ยวหลานตรวจทานข้อสอบตั้งแต่ต้นจนจบ ยืนยันว่าไม่มีข้อไหนตกหล่นแล้วจึงปิดปลอกปากกา พับข้อสอบวางไว้ตรงมุมโต๊ะ
ครูจางเดินลงมาจากหน้าชั้นเรียน หยิบข้อสอบของเธอขึ้นมาดูแวบหนึ่ง
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนหนีบข้อสอบไว้ใต้รักแร้แล้วหันกลับไปที่หน้าชั้นเรียน
ฟางเสี่ยวหลานสังเกตเห็นว่าตอนครูจางพลิกดูข้อสอบ คิ้วของเขาขยับเล็กน้อย ไม่ใช่ขมวดคิ้ว แต่เป็นสีหน้าประหลาดใจเมื่อพบเห็นบางอย่างที่ไม่คาดคิด
ฟางเสี่ยวหลานละสายตา ก้มลงเก็บเครื่องเขียน เพื่อนนักเรียนอีกหลายแถวข้าง ๆ ยังคงก้มหน้าทำข้อสอบ
ผลสอบประกาศในอีกสามวันต่อมา
เช้าวันอังคาร คาบแรก ครั้นจางเต๋อหมิงเดินเข้าห้องเรียน ในมือก็ถือปึกใบคะแนนมาด้วย
สีหน้าของเขาไม่ต่างจากปกติ แต่ฝีเท้ากลับช้าลงเล็กน้อย
เมื่อขึ้นไปถึงหน้าชั้นเรียน เขาวางใบคะแนนลงบนโต๊ะก่อน ถอดแว่นมาเช็ด แล้วสวมกลับเข้าไปใหม่
ห้องเรียนเงียบลง
“ผลสอบปลายเดือนออกแล้ว”
เสียงของจางเต๋อหมิงไม่ดัง แต่ทุกถ้อยคำหนักแน่นชัดเจน
“ก่อนประกาศผลสอบ ฉันมีเรื่องหนึ่งต้องชี้แจงก่อน”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาจับอยู่ที่ฟางเสี่ยวหลาน
“การสอบครั้งนี้ ฟางเสี่ยวหลานไม่ได้ทำข้อสอบของชั้นมัธยมต้นปีสอง แต่ทำข้อสอบของชั้นมัธยมต้นปีสาม”
บรรยากาศในห้องเรียนเหมือนถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัด
“ปีสามเหรอ?”