ตอนที่ 206 เขาร้อนใจแล้ว
ตอนประตูห้องผู้ป่วยถูกผลักเปิด ฟางเสี่ยวหลานกำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง
ผู้บังคับกองร้อยโจวนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง สีหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ด่าใครอีก
หลิงเยว่เอนพิงหัวเตียง ผ้าพันแผลตรงเอวเปลี่ยนใหม่แล้ว ทว่าสีหน้ายังคงซีด ริมฝีปากไร้สีเลือด
ฟางเสี่ยวหลานรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กนักเรียนที่ทำผิดแล้วถูกเรียกไปยืนในห้องทำงาน จะยืนก็ไม่ใช่ จะนั่งก็ไม่เชิง
ทันทีที่ประตูเปิด ทั้งสามคนก็หันไปมองพร้อมกัน
มู่เหยียนชวนเดินเข้ามา
“หัวหน้าฟาร์มมู่”
ผู้บังคับกองร้อยโจวลุกขึ้น คิ้วยังขมวดมุ่น แต่น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย
“คุณมาที่นี่ได้ยังไงครับ?”
มู่เหยียนชวนไม่ได้ตอบทันที
สายตาของเขากวาดมองทั่วทั้งห้อง
“จริงสิ ที่โรงแรมรับรองเกิดเรื่องขึ้นอีกแล้ว”
หัวใจของฟางเสี่ยวหลานพลันสะดุดไปหนึ่งจังหวะ
มู่เหยียนชวนเดินไปหยุดตรงปลายเตียง
“เมื่อครู่คนจากคณะปฏิวัติไปที่โรงแรมรับรองอีกครั้ง พวกเขาค้นพบจดหมายติดต่อลับของสายลับศัตรูฉบับที่สองใต้หมอนในห้อง 305”
ภายในห้องเงียบไปครึ่งวินาที ทุกคนยังตั้งตัวไม่ทัน
ในหัวของฟางเสี่ยวหลานมีเสียงอื้ออึงดังขึ้น—ฉบับที่สอง? จดหมายติดต่อลับของสายลับศัตรูอีกแล้วหรือ?
โรงแรมรับรองอีกแล้ว? ซุกไว้ใต้หมอนอีกแล้ว?
แทบไม่ต้องคิด เธอก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ
โจวเสวี่ยเหมย
แต่ฟางเสี่ยวหลานไม่แสดงออกทางสีหน้า เพียงขมวดคิ้วถามว่า
“ห้อง 305 ใครพักอยู่เหรอคะ?”
“สองวันนี้ห้อง 305 ว่างมาตลอด”
รูม่านตาของฟางเสี่ยวหลานหดลงเล็กน้อย ห้องว่าง
ไม่มีใครพัก แต่จู่ ๆ ใต้หมอนกลับมีจดหมายเพิ่มขึ้นมาหนึ่งฉบับ
วิธีการนี้คุ้นเคยเกินไปแล้ว
โจวเสวี่ยเหมยไม่จำเป็นต้องใช้กุญแจ เธออาศัยมิติส่วนตัวเข้าไปในห้องได้โดยตรง แล้วก็ออกมา
สำหรับเธอแล้ว กลอนประตูโรงแรมรับรองแทบไม่มีความหมาย
“เหลียงหม่านถุนจากคณะปฏิวัติมีท่าทียังไงบ้าง?”
ลุงหลิววางหมวกในมือลง น้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย
“เขาสงสัยว่าเป็นฝีมือกลุ่มเดียวกัน”
มู่เหยียนชวนกล่าว
“เนื้อหาในจดหมายทั้งสองฉบับพาดพิงถึงคนละคน แต่วิธีการเหมือนกัน แถมช่วงเวลาก็ใกล้เคียงกัน—ทั้งคู่ถูกซ่อนไว้ใต้หมอนตอนที่แขกของโรงแรมไม่อยู่ในห้อง”