สัญญาณถ่ายทอดสดตัดขาดอย่างเป็นทางการ!
ไฟในห้องประชุมสว่างขึ้นอีกครั้ง จุดสีแดงบนกล้องวิดีโอดับลงทีละจุด
"เลิกงาน!"
หลี่เถากอดหูฟังออก ทุกคนในที่เกิดเหตุถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เจ้าหน้าที่หลายคนเริ่มเก็บสายไฟ มีคนเข็นอุปกรณ์ออกไปข้างนอก
นักศึกษาฝึกงานทั้งสิบคนก็ถอดชุดกาวน์สีขาวออก ทีมงานรายการให้เวลาพวกเขาพักผ่อนหนึ่งสัปดาห์ แค่ให้เปิดโทรศัพท์ไว้ตลอดเวลา
แต่จะนัดรวมตัวกันวันไหน ตอนนี้ยังไม่มีใครบอกพวกเขา
...
เย็นวันนั้น ทั้งสิบคนได้กินข้าวด้วยกันนาน ๆ ครั้ง
ใกล้โรงพยาบาลมีร้านหม้อไฟอยู่ร้านหนึ่ง หน้าร้านไม่ใหญ่ โต๊ะติดหน้าต่างชั้นสองพอดีกับสิบคน
ลู่เหรินนั่งติดหน้าต่าง ข้างมือมีกระดาษที่หลินเจี้ยนตงให้ไว้
น้ำซุปในหม้อเพิ่งเดือด ไอน้ำร้อนลอยขึ้นตามพื้นโต๊ะ
ไฟถนนนอกหน้าต่างสว่างขึ้นทีละดวง ผิวถนนยังมีรอยน้ำจากช่วงบ่าย รถวิ่งผ่านไป ยางรถก็พัดเอาน้ำบาง ๆ ขึ้นมา
จ้าวหยูรินเครื่องดื่มให้ตัวเองครึ่งแก้ว ยกแก้วขึ้นก่อน "ฉลองฉันเลื่อนจากอันดับเก้าขึ้นมาเป็นแปด"
เฉินเยว่มองเขา "เรื่องแค่นี้ก็ฉลองด้วยเหรอ?"
"เลื่อนขึ้นหนึ่งอันดับแล้วไง? หลายคนพยายามทั้งชีวิต อันดับยังไม่ขยับเลย"
หลิวหย่าฉีคิดจริงจัง "อืม นายพูดมีเหตุผล"
จ้าวหยูยิ้มทันที "ยังไงนายก็เข้าใจฉันที่สุด"
"แต่รอบหน้าเป็นรอบชี้ขาดนะ" หลิวหย่าฉีเสริมอีกประโยค "เป็นไปได้ว่าจะตกกลับลงไปอีก"
จ้าวหยูวางแก้วลง "พวกนายตอนนี้พูดจาไม่ดีไปหมด โดนถังเสี่ยวถังสอนมา"
ถังเสี่ยวถังกำลังใส่ผักสดลงหม้อ พอได้ยินก็เงยหน้าขึ้น ยิ้ม "เฮ้ย ไม่เกี่ยวกับฉันนะ"
หลี่เสียงตั้งแต่โดนซ้ำชั้น ก็ดูเงียบขรึมลงไปมาก จู่ ๆ เขาก็ถามขึ้น "พวกนายคิดว่ารอบชี้ขาดจะสอบอะไร?"
คำถามนี้ดังออกมา บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเงียบลงไปครู่หนึ่ง
"การสอบแบบหลายสถานี?" เฉินเยว่ทายอย่างแรก
"จะมีข้อสอบกู้ชีพฉุกเฉินไหม?" หวังจื่อซวนพูดขึ้น
"ข้อเขียนทฤษฎีก็เป็นไปได้" หลิวหย่าฉีเสริม
จางมู่กลับส่ายหัว "รอบสุดท้าย ถ้าสอบแค่ข้อเขียน เอฟเฟกต์ในรายการไม่พอ"
จ้าวหยูฟังไปรอบหนึ่ง ตบโต๊ะ "ฉันว่าต้องสอบพละกำลัง"
ทุกคนมองไปที่เขา