ลู่เหรินกลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ แล้วรีบจดเบอร์โทรศัพท์นั้นไว้อย่างรวดเร็ว
เขามองไปที่เพื่อนร่วมห้องที่ยังคงตื่นเต้นกับการคุยเรื่องเกมเมื่อสักครู่ แล้วก็เหลือบไปเห็นหวังห่าว เพื่อนร่วมชั้นที่ยืนดูอยู่ด้านหลังด้วยสายตาอิจฉา มองจอของพวกเขาอย่างอยากเล่นตาม
ลู่เหรินลุกขึ้นยืน ตบไหล่หวังห่าวเบา ๆ "hao zi ฉันออกไปโทรศัพท์หน่อย นายช่วยเล่นแทนฉันสักตา ไปเล่นทีมห้าคนกับพวกเขาเลย"
หวังห่าวตาเป็นประกาย รีบพยักหน้าอย่างตื่นเต้น "ได้เลย พี่เหริน วางใจได้!"
พูดจบก็รีบนั่งลงที่เก้าอี้ของลู่เหรินอย่างไม่อดทน
"เหริน เออ นายไปไว ๆ นะ" โจวเว่ยเหลือบมองลู่เหริน
เขารู้สึกว่าซัพพอร์ตของลู่เหรินเมื่อกี้เล่นได้นุ่มนวลมาก ทำให้เวย์นของเขาฆ่าคนกระจาย
แน่นอนว่าสาเหตุหลักก็คือ ADC อย่างเขานี่แหละเก่งเกินไป!
ลู่เหรินยิ้มพยักหน้า หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา แล้วหันหลังเดินออกไปทางประตูร้านเน็ต
เดินออกมาจากร้านเน็ต ลมข้างนอกพัดมา ปัดกลิ่นบุหรี่และกลิ่นเหงื่อให้จางลงทันที และทำให้หัวของเขาก็โปร่งใสขึ้นด้วย
ลู่เหรินหามุมเงียบ ๆ พิงกำแพง หายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ กดเบอร์โทรศัพท์ที่เพิ่งจดไว้
เสียงเรียกเข้าดังไปไม่กี่ที ก็มีคนรับสายอย่างรวดเร็ว
ปลายสายมีเสียงผู้ชายที่นุ่มนวลและมีเสน่ห์ พร้อมความอบอุ่น ไม่มีท่าทียโสใด ๆ เลย "ฮัลโหล สวัสดีครับ คุณคือใคร?"
หัวใจของลู่เหรินเต้นแรงขึ้นมาทันที
ความ regrets ในชาติก่อน ความเร่งรีบที่จะคว้าโอกาสในชาตินี้ ความรู้สึกที่ซับซ้อนปนกันอยู่ตอนนี้ ทำให้น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยเสียงสั่นเล็กน้อยที่แทบจะสังเกตไม่เห็น
แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว แล้วยิ้มพูด "สวัสดีครับผู้กำกับหลี่ ผมลู่เหริน นักศึกษาแพทย์ที่ผมได้รับข้อความตอบกลับจากคุณบนวีบ่อเมื่อสักครู่ เกี่ยวกับรายการ ออฟเฟอร์ที่ทำให้ใจเต้น"
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่งอย่างชัดเจน ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังมา ความอบอุ่นในน้ำเสียงยิ่งเพิ่มขึ้น "สวัสดี ๆ ในที่สุดก็ได้ยินเสียงนายสักที! ฉันนึกว่านายจะต้องรออีกสักพักกว่าจะติดต่อมา ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้"
ลู่เหรินรีบตอบ "ขอโทษครับผู้กำกับหลี่ เมื่อก่อนผมยุ่ง ๆ ที่โรงเรียน เพิ่งเห็นข้อความที่คุณฝากไว้ให้วันนี้เอง"
อีกฝ่ายหัวเราะ "ไม่เป็นไร ยังมีเวลาก่อนที่จะตัดสินตัวจริง ฉันฝากเบอร์ไว้ก็เพราะอยากพูดรายละเอียดเกี่ยวกับการสมัครและการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันให้ฟังชัด ๆ เรื่องแบบนี้พิมพ์ไปคุยกันก็ไม่สะดวก อีกอย่างฉันก็อยากคุยกับนาย ทำความรู้จักสถานการณ์จริงของนายด้วย"
"ครับผู้กำกับหลี่ เชิญพูดเลยครับ ผมตั้งใจฟังอยู่" ลู่เหรินตอบรับ แล้วเปิดโทรศัพท์เพื่ออัดเสียง เขาจะบันทึกข้อมูลสำคัญไว้ ไม่ให้พลาดรายละเอียดแม้แต่นิดเดียว
"อย่างแรกเลย ฉันจะแนะนำข้อมูลพื้นฐานของรายการเราให้ฟังก่อน"
อีกฝ่ายพูดตรงไปตรงมา ไม่มีน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง
"รายการ ออฟเฟอร์ที่ทำให้ใจเต้น รอบนี้เป็นซีซั่นแพทย์ เราร่วมงานกับโรงพยาบาลระดับสามชั้นขั้นสูงของประเทศ เพื่อรับสมัครนักศึกษาแพทย์ที่เก่ง ๆ มาเป็นแพทย์ฝึกหัด"
"ผ่านการทดสอบฝึกปฏิบัติทางคลินิกยาวสามเดือน สุดท้ายจะคัดเลือกแพทย์ฝึกหัดที่ทำผลงานได้ดี มอบโอกาสบรรจุเป็นพนักงานจริง และเราจะบันทึกกระบวนการฝึกของพวกคุณทั้งหมด ทำเป็นรายการออกอากาศ เพื่อให้ผู้คนได้เข้าใจการเติบโตของนักศึกษาแพทย์และชีวิตประจำวันของบุคลากรทางการแพทย์มากขึ้น"
"ต่อไป ฉันจะบอกขั้นตอนการสมัครให้ฟัง..."
ลู่เหรินคุยกับผู้กำกับหลี่อยู่เป็นเวลานาน
เขาก็ได้รู้ว่าทำไมทีมงานรายการถึงมาหาเขา นอกจากการที่เขาหน้าตาดีแล้ว ยังเป็นเรื่องวุฒิการศึกษาอีกด้วย
ผู้เข้าแข่งขันที่เป็นแพทย์ฝึกหัดคนอื่น ๆ ที่ทีมงานคัดมา ล้วนจบปริญญาโทหรือเอก และส่วนใหญ่มาจากมหาวิทยาลัย 985 หรือ 211
แต่เพื่อให้มีความแตกต่าง ก็จำเป็นต้องมีแพทย์ฝึกหัดจากมหาวิทยาลัยธรรมดา ๆ สักคน
ผู้กำกับหลี่คัดเลือกผู้สมัครมาหลายรอบบนโลกออนไลน์ เลือกคนที่มาจากมหาวิทยาลัยแพทย์ระดับสองที่หน้าตาดี ๆ อย่างเขาเท่านั้นแหละ
"ภายในสามวัน นายต้องส่งใบสมัครและวิดีโอแนะนำตัวมาให้ฉัน" ผู้กำกับหลี่เน้นย้ำเป็นครั้งสุดท้าย "ถ้าผ่าน ฉันจะแจ้งให้นายมาเจอหน้ากันที่เมืองเจียงภายในหนึ่งสัปดาห์"
"ครับ พี่หลี่"
...
วางสายไป ลู่เหรินก็เข้าใจสถานการณ์ของรายการวาไรตี้รายการนี้เป็นอย่างดีแล้ว
ตอนนี้เขาเป็นเพียงหนึ่งในผู้สมัคร ไม่ได้การันตีร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะถูกเลือก ยังมีผู้สมัครอีกห้าคนที่เหมือนกับเขา
แต่ถึงอย่างนั้น ลู่เหรินที่กลับมาเกิดใหม่ก็ไม่รู้สึกกังวลหรือหวั่นไหว
ถ้าได้ขึ้นรายการนี้ ก็ดี จะได้เดินเส้นทางลัด
ถ้าไม่ได้ ถึงเขาจะมีความสามารถทางการแพทย์ที่เชี่ยวชาญในตอนนี้ เขาก็สามารถเดินไปบนเส้นทางที่ยิ่งใหญ่ได้!
กลับเข้าร้านเน็ต
เพื่อนร่วมห้องของเขายังคงเล่นกันอย่างเมามัน
ตอนที่ลู่เหรินอยู่ เล่นซัพพอร์ตจินน่า แต่การมีตัวตนของเขาต่ำเกินไป
ตอนนี้เปลี่ยนคนเล่น หวังห่าวก็ยังเล่นจินน่าซัพพอร์ตให้เวย์นของโจวเว่ย ซึ่งเป็นความต้องการอย่างมากของโจวเว่ย
แต่สถานการณ์ในเกมกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ไม่ถึงสิบนาที เวย์นของโจวเว่ยก็ถูกดันไปถึงหอคอยที่สอง และโดนฆ่าที่เลนถึงสามครั้ง!
สำหรับเวย์นแล้ว การตายสามครั้งในช่วงต้นเกม เท่ากับประกาศว่าเลนนี้จบแล้ว!
"เว่ย ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเล่นจินน่าไม่เป็น" หวังห่าวตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้ "ถ้านายให้ฉันเล่นเทโม่ ฉันคงฆ่ากระจายไปแล้วตอนนี้!"
โจวเว่ยจับหัวถอนหายใจ
ปรากฏว่าไม่ใช่ว่าจินน่าคนไหนจะเล่นได้เหมือนลู่เหรินทุกคน!
"ช่างเถอะ อย่าเพิ่งลุย หลบ ๆ ซ่อน ๆ ก่อน" โจวเว่ยรีบพูด "นายแค่ยืนโล่ให้ฉันก็พอ อย่าเข้าไปใกล้เกินไป"
พูดยังไม่ทันขาดคำ หุ่นยนต์ของฝั่งตรงข้ามก็ดึงจินน่าเข้าไปอีกครั้ง
รวมกับคอมโบสั้น ๆ ของ ADC ฝั่งตรงข้าม ร่างเล็ก ๆ ที่เปราะบางของจินน่าก็ล้มลง
ขาดการปกป้องของจินน่า เวย์นก็ถูกฆ่าตามไปในเหตุการณ์ลูกโซ่
หวังจื้อและอีกสองคนมองดูข่าวร้ายที่ดังมาจากเลนล่างถี่ ๆ หน้าดำไปหมด!
"ให้ตายสิ เว่ย หนู พวกนายอย่าเลี้ยงศัตรูอีกเลย!"
โจวเว่ยตอบอย่างจนใจ "มันเล่นไม่ได้จริง ๆ ยังไงก็แพ้ เกมหน้าเถอะ!"
ระหว่างที่พวกเขาคุยกัน ลู่เหรินก็กลับมาในที่สุด
หวังห่าวเห็นลู่เหริน ก็แสดงสีหน้าโล่งอก รีบตะโกน "เหริน นายมานั่งแทนฉันเร็ว ฉันเล่นจินน่าอะไรไม่เป็น หนู เองก็บังคับให้ฉันเลือก!"
ลู่เหรินยิ้มแล้วเดินเข้าไป
มองสกอร์อันน่าตกใจของทั้งสองบนจอ ก็ขำไม่ออก
เกมเพิ่งจะผ่านไปได้แค่นาทีที่สิบเอ็ด จินน่าเซียนสกอร์ 0/5/2 เวย์นสกอร์ 0/4/1!
"เหริน! นายมานี่เร็ว!" โจวเว่ยเห็นลู่เหริน ก็เหมือนเห็นฟางเส้นสุดท้าย "ฉันจะทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ!"
"มาแล้ว ๆ!"
เห็นหวังห่าวลุกจากเก้าอี้ ลู่เหรินก็ยิ้มแล้วนั่งลง
"งั้นต่อไป ฉันจะพาพวกนายบินเลย!"
ควบคุมจินน่า ลู่เหรินยิ้มมุมปากเล็กน้อย
กลับมาเกิดใหม่ เขามีความสุขกับช่วงเวลานี้ ช่วงเวลาที่ได้หัวเราะอย่างอิสระกับเพื่อนร่วมห้อง
แน่นอนว่า การเปลี่ยนคนเล่นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ของเกมในตอนนี้ได้ในทันที
โดยเฉพาะอย่างยิ่งลู่เหรินใช้ซัพพอร์ต และซัพพอร์ตนั่นก็คือจินน่า!
แต่ภายใต้การปกป้องของลู่เหริน เวย์นของโจวเว่ยก็เริ่มมีพื้นที่พัฒนา ไม่ถึงกับขึ้นเลนก็โดนฆ่ากลับไปฟื้นที่น้ำพุ
ลู่เหรินก็รักษาหลักการหลบเลี่ยงการต่อสู้ พาเวย์นของโจวเว่ยไปแอบเก็บเลเวลและเงินที่อื่น
ฝั่งตรงข้ามยังคงเจอหน้าก็สู้ แต่ทุกครั้งก็ถูกลู่เหรินแก้ไขไปได้
ในที่สุด เมื่อเวย์นของโจวเว่ยพัฒนาไปถึงนาทีที่สามสิบห้า ก็มีพลังพอจะสู้ได้!
"ครบห้าคนแล้ว มารวมทีมกันเร็ว สู้ได้แล้ว!"
"ขึ้นไปเลย! หุ่นยนต์ไม่มีสกิลแล้ว!"
"เว่ย นายยิงเลย พวกเราปกป้องนายเอง!"
"..."
มองเห็นคริสตัลของฝั่งตรงข้ามระเบิด หน้าจอสว่างขึ้นด้วยคำว่า victory ถึงแม้ลู่เหรินจะกลับมาเกิดใหม่ เขาก็ยังรู้สึกเลือดพลุ่งพล่าน
ความรู้สึกของวัยรุ่นที่ร้อนแรง การต่อสู้เพื่อเป้าหมายร่วมกัน ไม่ว่าจะหวนนึกถึงเมื่อไหร่ ก็ทำให้คนรู้สึกซาบซึ้งใจ
ยิ่งกว่านั้น ในเมื่อตอนนี้ลู่เหรินกำลังจมดิ่งอยู่ในนั้นด้วยล่ะ?