เมื่อผลการตรวจสอบโครงการช่วยเหลือสุดท้ายถูกเผยแพร่ เสียงปรบมือดังลั่นภายในห้องถ่ายทอดสด
ผู้กำกับหลี่เถาก้าวกลับขึ้นไปกลางเวทีอีกครั้ง สีหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม
"การถ่ายทอดสดวันนี้กำลังจะจบลงแล้ว"
"ก่อนอื่น ขอแสดงความยินดีกับหลี่เสียงและหวังจื่อซวนอีกครั้ง ที่ผ่านการประเมินซ้ำชั้นและกลับเข้าสู่ซีซั่นแพทย์อย่างเป็นทางการ"
กล้องสแกนไปทั่วเวที หลี่เสียงและหวังจื่อซวนยืนเคียงข้างกัน โค้งคำนับเบา ๆ ให้กับผู้ชม
การโค้งครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เป็นการขอบคุณทีมงานรายการ แต่ยังเป็นการขอบคุณตัวเองที่ไม่มีกล้อง ไม่มีดอกไม้ แต่ทุ่มเทอย่างเงียบ ๆ ทุกวันตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
ผู้เข้าแข่งขันสิบคน ได้ยืนอยู่บนเส้นเริ่มต้นเดียวกันอีกครั้ง
ทั่วทั้งห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยเสียงปรบมืออันกึกก้อง
ผู้กำกับหลี่เถารอให้เสียงปรบมือค่อย ๆ เบาลง จึงกล่าวต่อ:
"เฟสที่สามสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ แต่..."
เขาจงใจหยุดชั่วครู่ ยิ้มมองกล้อง
"บททดสอบที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น"
แสงไฟในห้องแสดงค่อย ๆ มืดลง จอ LED ยักษ์ด้านหลังเวทีสว่างขึ้นทันใด
เสียงไซเรนรถพยาบาลอันเร่งด่วนดังขึ้น
ปี๊ด——ป่อง——ปี๊ด——ป่อง——
วินาทีถัดมา
ภาพตัดสลับอย่างรวดเร็ว
ภายในห้องช่วยชีวิต เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ผลักเตียงผู้ป่วยวิ่งฝ่าอากาศ
เครื่องกระตุกหัวใจชาร์จไฟ เครื่องติดตามสัญญาณเตือน พยาบาลรีบเปิดเส้นทางหลอดเลือดดำ
แพทย์วิ่งพลางเล่าอาการผู้ป่วย
กดหน้าอก ใส่ท่อช่วยหายใจ เปิดเครื่องช่วยหายใจ
ภาพความยาวเพียงไม่กี่วินาที ผุดวาบขึ้นบนจอใหญ่
สีหน้าของทุกคนในงานเริ่มเคร่งขรึมลง
สุดท้าย ภาพหยุดนิ่ง
เหลือเพียงตัวอักษรสีแดงเข้มสองคำ — ฉุกเฉิน!
เสียงของหลี่เถาค่อย ๆ ดังขึ้น
"เฟสที่สี่ ผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบคนจะเข้าสู่โรงพยาบาลเซียะเหอเมืองเจียง — แผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน"