ซูวานก้มหน้ามองอาการที่ถูกวงไว้หลายจุด ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "มียีนที่สงสัยไหม?"
ลู่เหรินหยิบปากกาขึ้นมา เขียนตัวอักษรสี่ตัวและตัวเลขหนึ่งตัวลงบนกระดาษเปล่า
UBA1
ชื่อนี้ สำหรับแพทย์คลินิกส่วนใหญ่ในตอนนี้ถือว่าแปลกหน้ามาก ยิ่งกับนักศึกษาแพทย์ด้วยแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง!
หวังจื่อซวนถามด้วยความสงสัย "นี่คืออะไร?"
"ยีนที่เกี่ยวข้องกับเอนไซม์กระตุ้นยูบิควิติน อยู่บนโครโมโซม X" ลู่เหรินอธิบายอย่างใจเย็น "มันเกี่ยวข้องกับกระบวนการจัดการโปรตีนในเซลล์และการควบคุมการอักเสบ ถ้ายีนนี้ในเซลล์เม็ดเลือดเกิดมิวเทชันเฉพาะ อาจทำให้เกิดการอักเสบเรื้อรังและความผิดปกติของไขกระดูกได้"
สีหน้าของหวังจื่อซวนยิ่งดูแปลกขึ้น "เฮ้ย นายเนี่ยนะ มีแม้กระทั่งยีนที่สงสัย?"
"ฉันเคยอ่านงานวิจัยพื้นฐานชิ้นหนึ่ง เคยเห็นเคสที่มีอาการทางคลินิกคล้ายกันอยู่ไม่กี่เคส" ลู่เหรินวางปากกาลง "ตอนนั้นไม่มีใครเชื่อมโยงสองอย่างเข้าด้วยกัน ตอนนี้ฉันก็ยังไม่แน่ใจนะ แค่คิดว่าน่าจะลองตรวจดู"
ซูวานจ้องคำว่า "UBA1" บนกระดาษอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะ
เธอวางประวัติคนไข้ไว้ข้างคีย์บอร์ด "ถ้าเป็นแค่การเดา แน่นอนว่าส่งไม่ได้ แต่เมื่อมีทิศทางแล้ว ก็ต้องหาข้อมูลที่มีอยู่ทั้งหมดออกมา"
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "อย่างน้อยต้องหาเคสที่คล้ายกันก่อน"
ตอนที่เธอพูดประโยคนั้น ความตกใจบนใบหน้าที่เห็นก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้ว
ไม่ว่าข้อสรุปนี้จะถูกหรือผิดในที่สุด แนวคิดที่ลู่เหรินเสนอมาก็ควรค่าแก่การพิสูจน์