ภาพถ่ายทอดสดถูกตัดจากห้องรับชมกลับมาที่แผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉินของโรงพยาบาลเซียะเหอเมืองเจียง
ห้องทำงานแพทย์แผนกฉุกเฉิน
สวีหงอี้ รองหัวหน้าแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ยืนอยู่กลางห้องทำงาน
เขาวางมือไว้ที่เอว ดวงตาเย็นชามองไปรอบ ๆ ทุกคน
"ยินดีต้อนรับทุกคนสู่แผนกฉุกเฉิน แต่ผมขอย้ำอีกครั้ง ที่นี่ไม่ใช่ห้องเรียน และไม่ใช่ห้องพักผู้ป่วยทั่วไปที่พวกคุณเคยฝึกงานมาก่อน!"
แพทย์ทุกคนในที่นั้น ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาฝึกงานอย่างลู่เหริน หรือแพทย์ประจำแผนก ต่างตั้งใจฟัง ไม่กล้ากระซิบกระซาบ
สวีหงอี้หรี่ตาลง พูดต่ออย่างช้า ๆ
"ในห้องพักผู้ป่วย ผู้ป่วยคนหนึ่งอาจต้องสังเกตอาการหลายวัน พวกคุณค่อย ๆ ตรวจให้ครบ พูดคุยกันได้ หรือรอผลก็ได้"
"แต่แผนกฉุกเฉินต่างกัน เวลาที่ผู้ป่วยให้คุณ อาจมีเพียงไม่กี่นาที ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่ความรู้ที่คุณมี แต่คือคุณสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องจากข้อมูลที่มีจำกัดหรือไม่!"
ในห้องถ่ายทอดสด คอมเมนต์เริ่มเลื่อนขึ้น
[หัวหน้าแผนกฉุกเฉินมีพลังจริง ๆ!]
[นี่คือโรงพยาบาลจริง ๆ]
[โอ้โห ทำไมฉันรู้สึกว่าเครียดกว่าการทดสอบเมื่อวานอีก]
พอสวีหงอี้พูดจบ ก็ประกาศการแบ่งกลุ่มต่อ
"ตามกำหนด พวกคุณแบ่งเป็นสามกลุ่มเพื่อหมุนเวียน"
"กลุ่มแรก ลู่เหริน ถังเสี่ยวถัง จ้าวหยู วันนี้พวกคุณรับผิดชอบห้องตรวจผู้ป่วยนอกฉุกเฉิน"
กล้องเลื่อนไปที่ทั้งสามคน
ลู่เหรินพยักหน้า ถังเสี่ยวถังสูดหายใจลึก กำหมัดแน่นอยู่ใต้แขนเสื้อ
ส่วนจ้าวหยูที่อยู่ข้าง ๆ ปรับชุดกาวน์สีขาวโดยไม่รู้ตัว