(ถึงแม้จะเป็นถ่ายทอดสด แต่ก็มีการหน่วงเวลาอยู่บ้าง……)
ลู่เหรินไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจ แค่พยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า "ผมไม่มีปัญหา"
ถังเสี่ยวถังตอบอย่างไม่ลังเล "ฉันก็รับ"
กู้หยานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองคนทั้งสองแล้วพูดขึ้นมา "โครงการช่วยเหลือเครื่องซีอาร์ที ฉันก็พอจะช่วยสอบถามให้ได้เหมือนกัน"
สายตาทุกคนหันไปจ้องที่เขา
กู้หยานเลื่อนแว่นตาบนดั้งจมูกแล้วพูดช้า ๆ "แล็บที่ฉันทำงานอยู่มีความร่วมมือกับบริษัทอุปกรณ์การแพทย์หลายแห่ง พวกเขามีโควตาช่วยเหลือด้านการแพทย์คลินิกสำหรับคนไข้โรคหัวใจล้มเหลวที่ยากลำบาก แต่ต้องผ่านเกณฑ์การคัดเลือกที่เข้มงวด"
ลู่เหรินถาม "คุณยินดีช่วยไหม?"
"ไม่ถือว่าช่วยหรอก แค่ชี้ช่องให้เท่านั้นเอง" กู้หยานส่ายหน้าแล้วพูดเรียบ ๆ "จะผ่านหรือไม่ผ่าน ก็ต้องดูสภาพคนไข้เป็นหลัก"
ลู่เหรินยิ้ม "มีช่องทางก็พอแล้ว"
ในหลาย ๆ ครั้ง ช่องทางและเครือข่ายความสัมพันธ์ต่างหากที่เป็นปัจจัยสำคัญที่สุด
……
ในห้องถ่ายทอดสด
ผู้ชมที่ตั้งใจจะดูทั้งสองคนโต้เถียงกันรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
ใคร ๆ ก็ชอบดูภาพที่ดราม่าและทะเลาะกัน
"เฮ้ย นี่มันกลายเป็นความร่วมมือไปได้ยังไง?"
"คนที่เรียนแพทย์จริง ๆ ไม่มีใครเขาชอบแหกหน้าแบบไม่มีสมองหรอก"
"แข่งก็แข่ง แต่คนไข้ก็คือคนไข้"
"ฉันเป็นแฟนตัวยงของลู่เหริน แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่ากู้หยานคนนี้ก็ค่อนข้างดี แค่ค่อนข้างจริงจังกับวิชาการไปหน่อย"