ครึ่งเดือนผ่านไป กระแสความสนใจที่รายการสร้างขึ้นก็ค่อย ๆ กลับสู่ภาวะปกติ
มีวาไรตี้รายการใหม่เริ่มออกอากาศ ผู้ชมเริ่มพูดคุยถึงแขกรับเชิญและประเด็นใหม่ ๆ
วาไรตี้ทางการแพทย์ที่เคยครองหน้าแรกทุกวัน ตอนนี้ปรากฏให้เห็นเป็นครั้งคราวในเว็บบอร์ดเฉพาะทางเพียงไม่กี่แห่ง
ความคึกคักบนโลกออนไลน์ก็เป็นแบบนี้ มาเร็วและหายไปเร็วเช่นกัน
แต่การพูดคุยเกี่ยวกับโรคที่ยังไม่ทราบชื่อไม่ได้หายไปทั้งหมด
เพียงแค่ย้ายจากสายตาของผู้ชมทั่วไป กลับเข้าสู่วงการแพทย์อีกครั้ง
แพทย์บางส่วนเริ่มติดต่อทีมงานรายการด้วยตัวเอง
บางคนบอกว่าเคยรับรักษาผู้ป่วยที่มีอาการคล้ายกันมาก่อน ขณะที่บางคนต้องการข้อมูลประวัติผู้ป่วยที่ครบถ้วนยิ่งขึ้น
การวิจัยเกี่ยวกับโรคนี้อย่างแท้จริงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
……
หลังรายการจบลง ลู่เหรินพักผ่อนอยู่หนึ่งสัปดาห์
ตลอดสองเดือนกว่าที่ผ่านมา เขาแทบอยู่ในสภาพตึงเครียดตลอดเวลา
กลางวันเข้ารับการสอบ กลางคืนจัดระเบียบประวัติผู้ป่วย
พอถึงสามวันสุดท้าย เวลานอนของทั้งทีมรวมกันยังไม่ถึงไม่กี่ชั่วโมง
หลังถ่ายทำจบลงจริง ๆ วันแรกเขานอนตั้งแต่กลางคืนจนถึงเที่ยงวันรุ่งขึ้น
ตอนตื่น แสงแดดด้านนอกส่องมาถึงข้างเตียงแล้ว
ลู่เหรินนอนมองเพดานอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
การจัดอันดับของรายการสิ้นสุดลงแล้ว แต่อาการของผู้ป่วยทั้งสามคนยังดำเนินต่อไป
พอพักถึงวันที่สี่ ลู่เหรินก็เปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาในที่สุด
เขาหยิบข้อมูลประวัติผู้ป่วยที่จัดไว้ระหว่างถ่ายรายการมาอ่านทบทวนอีกครั้ง
จากนั้นก็เขียนหัวข้อที่ต้องตรวจสอบเพิ่มอีกสองสามข้อจากความทรงจำ
ยีน UBA1 การกลายพันธุ์ของเซลล์ร่างกายที่เกิดขึ้นภายหลัง และโพรงในเซลล์ต้นกำเนิดของไขกระดูก
