“คุณพิธีกรไลฟ์ครับ ผมชื่อหลี่อี้หมิง ตอนนี้ผมมาทำงานต่างเมือง พกเอกสารสำคัญของบริษัทมาพบลูกค้า แต่ระหว่างทางผมพบว่าเอกสารสำคัญของบริษัทหายไป ผมจำได้แม่นเลยว่าเมื่อคืนก่อนนอนผมเก็บมันไว้ในกระเป๋าเอกสาร ตอนนั้นยังกลัวตัวเองจะสะเพร่า เลยเปิดกระเป๋าดูเป็นพิเศษก่อนนอนเพื่อยืนยันว่ามีเอกสารอยู่”
“แต่พอออกจากบ้านตอนเช้า ระหว่างทางผมเปิดกระเป๋าดู เอกสารแผ่นนั้นกลับหายไปแล้ว ถ้าเอกสารนี้หายไปจริง ๆ ผมคงรักษางานนี้ไว้ไม่ได้แน่”
“ขอร้องคุณพิธีกรไลฟ์ช่วยตามหาเอกสารให้ผมด้วยนะครับ ถ้าหาเจอ หลังจากผมพบลูกค้าเสร็จแล้ว ผมจะกลับมาให้ทิปคุณอีกแน่นอนครับ”
หลี่อี้หมิงร้อนใจมากจนเผลอพูดเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
หลี่อี้หมิงส่งวันเกิดเวลาเกิดและดวงชะตาให้อู๋อินแล้ว อู๋อินฟังเขาพูดไปพลาง ตั้งจิตคำนวณไปพลาง
หลี่อี้หมิงพูดจบและรออยู่ครู่หนึ่ง อู๋อินจึงส่งเสียงอืมเบา ๆ เพื่อบอกว่าเธอรับรู้แล้ว
“ดูจากดวงแล้ว คุณเป็นคนสุขุม ทำงานจริงจัง” อู๋อินพูดพร้อมรอยยิ้ม “ตั้งแต่เด็กคุณก็น่าจะเป็นหัวหน้าห้องหรือกรรมการนักเรียนมาตลอดใช่ไหม?”
“คุณพิธีกรไลฟ์เก่งจริง ๆ ครับ” หลี่อี้หมิงดีใจ “ผมเป็นหัวหน้าห้องมาตั้งแต่ประถม พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังเป็นกรรมการนักศึกษา แถมยังได้เข้าร่วมสภานักศึกษาด้วยครับ”
“คุณมนุษยสัมพันธ์ดี เพื่อน ๆ รอบตัวชอบคบหากับคุณ คุณมีความสามารถในการรวมคนได้ดี” อู๋อินพยักหน้า “เป็นคนหนุ่มที่มุ่งมั่นและก้าวหน้าดี”
“ใช่ครับ ผมมีเพื่อนเยอะ เพื่อนร่วมงานในบริษัทก็เข้ากับผมได้ดี” หลี่อี้หมิงถูกชมจนเขินไม่น้อย