“พิธีกรไลฟ์ มีชาวเน็ตถามว่าคุณเล่นกู่ฉินเป็นไหม”
อู๋อินตอบโดยไม่เงยหน้า “เป็น ถ้าทุกคนอยากฟัง วันไหนว่างฉันจะเล่นให้ฟังสักเพลง”
ระหว่างพูด สัญญาสมรสบนกระดาษก็เสร็จเรียบร้อย อู๋อินวางพู่กันลงบนแท่นวาง แล้วให้ฟางอวี่ยืนข้างตัวเอง
ประมาณสิบกว่าวินาทีต่อมา ลมเย็นยะเยือกก็พัดวูบขึ้นในห้อง
ผียังไม่ทันมา เสียงใสกังวานราวนกขมิ้นก็ลอยมาก่อน
“พ่อคนรักที่ทรยศฉันเอ๋ย~”
อู๋อินรีบพูดว่า “มาแล้ว!”
ฟางอวี่ตกใจจนรีบหลบไปอยู่หลังอู๋อิน
ผ้าม่านในห้องไหวเบา ๆ ตามแรงลม เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ลอยลงมาหยุดอยู่หน้าต่าง
วิญญาณสาววัยแรกรุ่นในชุดกี่เพ้าปรากฏตัวขึ้นตรงนั้น มือถือพัดขนนกสีชมพูโบกเบา ๆ เสียงที่เปล่งออกมาไม่เหมือนเสียงร้องแบบงิ้วเมื่อครู่ คราวนี้เธออ้าปากด่าทันที
“ไอ้ผู้ชายสารเลว ไม่เอาไหนจริง ๆ ผ่านไปแค่ไม่นานก็จะแต่งงานอีกแล้ว สาวน้อยคนก่อนอุตส่าห์ทนรอคุณตั้งนาน ช่างเสียเปล่าจริง ๆ ฉันเกือบจะใจอ่อนสงสารเธออยู่แล้วเชียว”
วิญญาณสาวในชุดกี่เพ้าด่าไปพลางสำรวจอู๋อินไปพลาง คิดว่าไม่มีใครมองเห็นตัวเอง จึงจิ๊ปากพลางตำหนิ “คราวนี้สาวน้อยผู้โชคร้ายดันหน้าตาสวยขนาดนี้ แม้แต่ฉันยังรู้สึกเอ็นดู ไม่น่าแปลกใจที่พ่อคนรักทรยศจะตกหลุมรักอีกครั้งได้เร็วขนาดนี้”
วิญญาณสาววนรอบอู๋อินหนึ่งรอบ “หน้าตาสวยสดใสขนาดนี้ ฉันชักไม่อยากให้คุณโชคร้ายแล้วสิ บอกหน่อยสิ คุณจะชอบใครก็ได้ ทำไมต้องไปชอบผู้ชายใจดำคนนี้ด้วย”
อู๋อินเหลือบมองฟางอวี่ที่ยืนอยู่ด้านหลัง แล้วเอ่ยตอบ
“เขาขี้ขลาดขนาดนี้ ฉันไม่มีทางชอบหรอก”
พออู๋อินพูด ฟางอวี่ก็ตกใจจนแทบทำอะไรไม่ถูก หญิงสาวในชุดกี่เพ้าก็ตกใจไม่แพ้กัน