ฉีซือเหนียนกลับมาที่ข้างเตียงแล้ว เติมชาให้อาจารย์เปาอีกถ้วย พร้อมพูดว่า "อาจารย์ นอกจากการถ่ายโฆษณาแล้ว ผมยังมีเรื่องอยากจะรบกวนอาจารย์อีกเรื่องหนึ่ง"
อาจารย์เปายิ้มออกมา "ฉันรู้อยู่ว่าพวกเธอสองคนสามีภรรยามาด้วยกันต้องไม่ธรรมดา เรื่องอะไร พูดมาได้เลย"
ฉีซือเหนียนพูด "ซีซีเปิดหนังเรื่องใหม่ พอจะเปิดกล้องทีมถ่ายภาพก็ถูกเมิ่งจิ่งกงชิงตัวไปหมด ขอให้อาจารย์ช่วยแก้ขัดหน่อย"
"เมิ่งจิ่งกงคนนี้ยังเป็นคนใจแคบเหมือนเดิม"
อาจารย์เปาจิบชา แล้วมองไปที่ฉีซือเหนียน "อันนี้ฉันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ฉันเห็นว่าครั้งนี้เธอมาก็เพื่อเธอ แต่ปกติกลับทำตัวเฉยเมยกับเธอ แล้วยังชอบใช้เธออีก เธอเป็นห่วงเธอจริงหรือไม่เป็นห่วงกันแน่?"
ฉีซือเหนียนไม่ตอบ
อาจารย์เปาแก่ ๆ (ภรรยา) จู่ ๆ ก็รีบร้อนออกมาจากครัว "ฉันหาชุดให้ซีซีหน่อย เสื้อผ้าเธอเปื้อนโดยไม่ระวัง"
จงซีหรานเดินตามหลังเธอมา มือทั้งสองข้างกอดอกป้องกันไว้ตรงหน้าอก สีหน้าดูเก้อเขินเล็กน้อย มองไปที่ฉีซือเหนียน "ขอโทษนะคะ ฉันไม่ค่อยได้ทำงานในครัวเท่าไหร่..."
ฉีซือเหนียนลุกขึ้นเดินเข้าไปหา เห็นว่าที่หน้าอกเธอเปื้อนเปียกเป็นแผ่น น่าจะเป็นตอนล้างผักที่เปิดน้ำแรงเกินไปจนน้ำกระเด็นใส่
อาจารย์เปาดึงตัวภรรยาไว้ "ซีซีเป็นเด็กสาว ชุดของคุณยายเธอจะให้ใส่ได้ยังไง เอาอย่างนี้ เธอพาซีซีไปซื้อชุดที่ปากซอยแทน"
"ไม่ต้องรบกวน" น้ำเสียงของฉีซือเหนียนเย็นใส "ใส่ของผมก็ได้ มีอยู่ในรถ"
เขาสั่งโทรศัพท์ไปหนึ่งสาย คนขับรถก็เอาถุงกระดาษมาให้อย่างรวดเร็ว จงซีหรานมองเข้าไปข้างใน เห็นเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวหนึ่ง