จงซีหรานหยุดไปครู่หนึ่ง กว่าจะเอ่ยออกมา: "ไม่ตื่นเต้นหรอก ฉันว่าเธอตื่นเต้นมากกว่านะ"
"ฉันนี่มันตื่นเต้น" เหยียนอี้เข่อเน้นย้ำ "ฉันแค่อยากดูเรื่องสนุกเท่านั้นแหละ"
เธอก้มลง จู่ๆ ก็เห็นแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วของจงซีหราน ถึงกับตกใจ: "เธอใส่อันนี้ออกมาดูสถานที่ด้วยเหรอ? ไม่กลัวโดนจี้เอาเหรอ?"
จงซีหรานพูดติดตลก: "อันนี้ของปลอม"
"เชอะ เธอหลอกใครล่ะ ของปลอมจะแวววาวขนาดนี้ได้ยังไง" เหยียนอี้เข่อกลืนน้ำลาย "ฉันไม่เคยเห็นแหวนเพชรเม็ดใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหม?"
จงซีหรานถอดออกมาอย่างใจกว้าง: "เธอลองสวมดูสิ"
เหยียนอี้เข่อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: "ช่างเถอะ ๆ นี่มันแหวนแต่งงานของเธอ จะให้คนอื่นใส่ก็ไม่ดี ฉันขอแค่ถ่ายรูปก็พอใจแล้ว"
เหยียนอี้เข่อถ่ายรูปแหวนเพชรที่อยู่บนนิ้วของจงซีหราน
ทั้งสองคนออกไป ต่างคนต่างไปหาสถานที่จัดงานแห่งต่อไป
·
ตอนเที่ยงตอนกินข้าว สวี่โย่วก็มา เธอตั้งใจว่าจะมาช่วยดูสถานที่ด้วย แต่พอเปิดเว็บบอร์ดแห่งหนึ่งเข้าไปก็ถูกกระแสซุบซิบดึงดูดจนหมดใจ
กลายเป็นรายงานสดให้จงซีหรานฟังตลอดเวลา
"มีพนักงานจัดงานคนหนึ่งออกมาเปิดเผยว่าประธานฮั่วเป็นคนดีมาก ยิ้มแย้มแจ่มใสกับทุกคน ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี เห็นว่าเขาไม่ได้กินข้าวก็ยังเรียกไปกินกุ้งแม่น้ำด้วยกัน"
"ข้างล่างมีชาวเน็ตถามว่า: คุณฉีล่ะ? คนนั้นบอกว่าคุณฉีไม่กินกุ้งแม่น้ำ"
"..."
ฉีซือเหนียนไม่กินจริงๆ เขาไม่กินอะไรที่ต้องแกะเปลือก คงเพราะแกะแล้วดูไม่ค่อยสุภาพ
จงซีหรานนึกอยากส่งข้อความหาฉีซือเหนียนขึ้นมาในหัว แต่ความคิดนั้นก็หายไปในพริบตา