อะไรที่เขาเรียกว่ารู้สึก?
แล้วเขารู้สึกยังไงกัน?
จงซีหรานกุมศีรษะ ไม่กล้าคิดลึกลงไปอีก
ฉีซือเหนียนกำลังศึกษาผลิตภัณฑ์อนามัยที่เรียงรายเต็มชั้นอย่างจริงจัง เมื่อได้ยินจงซีหรานพูดเร็วปรื๋อว่า "แน่ใจแล้ว แบบใช้กลางคืน" แล้วก็วางสายไป
เขาอดยิ้มไม่ได้
หยิบผ้าอนามัยห่อหนึ่งที่ระบุว่า 420 มม. ขึ้นมา ขมวดคิ้วเรียกพนักงานร้านสะดวกซื้อ ถามว่า "ยี่ห้อไหนดี?"
พนักงาน: "ดีทุกยี่ห้อค่ะ ดูว่าแฟนสาวเคยใช้แบบไหนเป็นประจำนะคะ"
ฉีซือเหนียน: "ไม่ได้ซื้อให้แฟนสาว"
พนักงานเข้าใจทันที: "ซื้อให้คุณแม่เหรอคะ ซื้อให้คุณแม่แนะนำแบบยาวพิเศษนะคะ…"
ฉีซือเหนียนมองเธอเย็นๆ: "ให้ภรรยาผม"
พนักงาน: "อ๋อ ค่ะ"
ฉีซือเหนียนรู้สึกว่าพนักงานดูไม่ค่อยฉลาดนัก จึงพูดตรงๆ: "ช่างเถอะ เอาทุกยี่ห้ออย่างละห่อ"
ข้างๆ มีเด็กสาวคนหนึ่งดูเหมือนจะแอบมองเขาอยู่ตลอด ตอนนี้รวบรวมความกล้าชี้นิ้วไปที่ยี่ห้อหนึ่ง: "ยี่ห้อนี้ใช้ดีค่ะ"
ฉีซือเหนียนพยักหน้า มองยี่ห้อที่เธอแนะนำอย่างตั้งใจ เอื้อมมือหยิบมาห่อหนึ่ง: "ขอบคุณ"
เด็กสาวทำสีหน้าเหมือน "โดนยัดเยียดความหวานเต็มปาก"
·
อวี๋เหม่ยเหริน: "เขินจัง ขอหัวเราะก่อนนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ"
เยียนเยียน: "คุณฉีไปซื้อผ้าอนามัยให้คุณจริงๆ เหรอคะ? เขาช่างเอาใจใส่ดีนะ ยังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนซื้อผ้าอนามัยให้ฉันเลย (ಥ_ಥ)"
หมิงเหยี่ยนเพื่อให้เข้าถึงบทบาทก็เริ่มเลียนแบบนางเอกในเรื่อง ส่งสติกเกอร์รูปอีโมจิมาด้วย
จงซีหรานเห็นสีหน้าที่หมิงเหยี่ยนส่งมา นึกถึงอีโมจิที่ฉีซือเหนียนเคยส่งมาก่อน จึงส่งข้อความไปหาเขาอย่างไม่รู้ตัว
"คุณยังไม่กลับมาอีกเหรอ? (ಥ_ಥ)"
ฉีซือเหนียนตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "กำลังจะเคาะประตูพอดี ⚆_⚆"
จงซีหรานอึกอัก
รสนิยมการเลือกสติกเกอร์ของคุณฉีนี่สุดยอดจริงๆ