จงซีหรานถูกเขาดึงเข้าไปในอ้อมกอด มือของเธอแนบกับผิวหนังบนอกของเขา ความร้อนแผ่ซ่านมาถึงฝ่ามือ
เธอพูดเสียงแห้งๆ "แบบนี้จะพูดยังไงดี...ปล่อยฉันก่อนเถอะ อาบน้ำเสร็จแล้วค่อยพูด"
แก้มที่ขาวผ่องของเธอแต้มไปด้วย ปานสีชมพูกุหลาบ ความชมพูนี้ไล้ยาวไปถึงลำคอ ชวนให้คนมองแล้วละสายตาไม่ออก
ฉีซือเหนียนใช้มือลูบเบาๆ ที่เอวของเธอ ราวกับเป็นการส่งสัญญาณบางอย่าง
จงซีหรานรู้สึกปากแห้ง ผินหน้าไปทางอื่นแล้วยื่นมือผลักเขา "ฉันกระหายน้ำ อยากดื่มน้ำ นายไปอาบน้ำก่อนเถอะ..."
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ปล่อยมือ เธอจึงรีบเล็ดลอดออกไปทันที
ปังเสียงหนึ่ง เธอปิดประตูห้องน้ำ จงซีหรานสัมผัสแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเอง ยกมือขึ้นพัดเบาๆ
แล้วหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งจากตู้เย็นมาประคบที่หน้า นานทีเดียวกว่าจะค่อยๆ คลายลง
รูปร่างของฉีซือเหนียนดีจริงๆ กล้ามท้องและเส้นเว้าสะโพกชัดเจนกว่าดาราหนุ่มในวงการเสียอีก เต็มไปด้วยฮอร์โมนสุดๆ
เธอนั่งบนโซฟาเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลง จึงสะดุ้งทันที
ฉากเมื่อกี้ช่างน่าอายสุดๆ พอเห็นว่าฉีซือเหนียนกำลังจะออกมา จงซีหรานก็ไม่ทันคิด หยิบชุดนอนจากตู้เสื้อผ้าแบบสุ่ม แล้วขึ้นไปอาบน้ำที่ห้องน้ำชั้นบน
เธออาบน้ำช้ามาก คิดแค่ว่าหนีได้นานเท่าไหร่ก็หนีได้นานเท่านั้น