ซูยู่ไป๋ออกจากบ้าน ไม่ได้รีบไปตลาดมืดเป็นอย่างแรก แต่อ้อมไปหลังเขาอีกรอบ
เพื่อดูว่ากับดักที่วางไว้ก่อนหน้านี้มีอะไรติดมาบ้าง
ประสาทสัมผัสของเขาหลังจากได้รับการเสริมพลังแล้ว มองเห็นได้ไกลมาก พอเห็นแต่ไกลว่ากับดักที่วางไว้ถูกทำลายแล้ว ก็รีบเร่งฝีเท้าทันที
แว่วเสียงร้องอี๊ๆ เบาๆ ดังออกมาจากข้างใน
ซูยู่ไป๋เปิดกับดัก มองดูหมูป่าตัวหนึ่งที่หมดแรงอยู่ข้างใน ใบหน้าบานเป็นดอกไม้เจี๊ยบทันที
เหมือนจะประเมินแรงดึงดูดของหญ้าเลี้ยงสัตว์ต่อสัตว์พวกนี้ต่ำไปหน่อยสินะ?
ขนาดหมูป่ายังถูกดึงดูดมาได้
โชคดีที่หลุมที่ซูยู่ไป๋ขุดไว้ลึกพอ ไม่งั้นก็คงขังหมูป่าไว้ไม่อยู่
"ดูขนาดตัวนี่น่าจะร่วม 130 ชั่งแล้ว"
ถึงจะเทียบกับหมูป่าตัวเมื่อวานไม่ได้ แต่ก็ถือว่าได้ของฟรีจากฟ้า ไม่มีเหตุผลอะไรให้ไม่พอใจ
เก็บหมูป่าเข้าวิญญาณโลก ทอดสายตามองท้องฟ้า ซูยู่ไป๋ไม่รอช้า รีบเดินลงเขามุ่งหน้าไปตลาดมืดอย่างเร่งรีบ
ระหว่างทาง ลมเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ วูบเข้าหน้าเหมือนโดนมีดกรีด
บางครั้งเจอคนเดินผ่านไปมา ต่างก็ห่มเสื้อหนากอดแน่น เดินกันเร็วปรู๊ดปร๊าด
พอซูยู่ไป๋ไปถึงตลาดมืด คนข้างในก็ลดน้อยลงไปเยอะเหมือนกัน
จ่ายค่าที่ขายของ 1 เซนต์ แล้วซูยู่ไป๋ก็หาที่ว่างตรงไหนก็ได้ หยิบหมูป่าที่แบ่งไว้เรียบร้อยแล้วในวิญญาณโลกออกมาจากกระจาด สมัยก่อนห้าชั่งต่อชิ้น
เพียงแต่ครั้งนี้ไม่ได้เอาออกมาทั้งหมด เหลือขาหลังไว้ข้างหนึ่ง