เฉินอู้เคยนอนกับเจ้านาย
เมื่อครึ่งเดือนก่อน บนเรือสำราญ
ทั้งริมหน้าต่างบานใหญ่ ห้องน้ำ และบนเตียงกว้าง... ล้วนมีร่องรอยของพวกเขาทิ้งไว้
ภาพเร่าร้อนพัวพันเหล่านั้นผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน แต่ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของเฉินอู้
เวลานี้ ผู้ชายคนนั้นกำลังประชุมกับทุกคน
“เอวของคุณเผยนี่ช่างอันตรายถึงชีวิตจริง ๆ!” เพื่อนร่วมงานกระซิบข้างหูเฉินอู้ “อู้อู้ เธอมองสักแวบสิ!”
เฉินอู้ไม่กล้ามอง เธอรู้ดีว่าเอวของเจ้านายอันตรายถึงชีวิตแค่ไหน
เพราะคืนนั้นบนเรือสำราญ พวกเขาใช้ถุงยางอนามัยไปทั้งกล่อง
เวลานี้ เฉินอู้สังเกตเห็นสายตาคู่หนึ่งที่ยากจะมองข้าม
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างคนที่แสร้งทำเป็นกลบเกลื่อน แล้วสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกของชายหนุ่ม
ในบริษัทอ้าวชวงมีคำพูดหนึ่งแพร่สะพัดอยู่—
จะคุยเรื่องเงิน เรื่องอำนาจ หรือเรื่องเพ้อฝันกับคุณเผยเยี่ยนชวนก็ได้ แต่ห้ามคุยเรื่องความรักกับเขาเด็ดขาด
เพราะผู้ชายคนนี้หยิ่งทะนงและถือดีอย่างยิ่ง ทั้งยังสุภาพแต่ห่างเหิน ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตาจริง ๆ สักคน
ยิ่งเขาเป็นดอกไม้บนยอดเขาสูงส่งพ้นเอื้อม พนักงานในบริษัทก็ยิ่งแอบฝันถึงเรือนร่างใต้ชุดสูทของเขา และสงสัยว่าจิตใจของเขาจะเย็นชาเหมือนกันหรือเปล่า
เรื่องนี้เฉินอู้ตอบได้ว่า
เขาไม่ได้เย็นชา ตรงกันข้าม เขาดุดันมาก
เธอรีบเบือนสายตากลับ แล้วกระซิบตอบว่า “ระวังสบตากับเขาเข้า เดี๋ยวเขาจะนึกได้ว่ายังมีพนักงานเก่าอยู่อีกสองคน”
เพื่อนร่วมงานเงียบไป
อย่างไรเสีย เจ้านายคนใหม่เข้ารับตำแหน่งก็ต้องจุดไฟสามกอง และคนที่ถูกเผาก่อนก็คือพนักงานเก่า
กำจัดพนักงานเก่าทั้งหมด แล้วดันคนสนิทของตัวเองขึ้นมาแทน
บริษัทแทบทุกแห่งที่เปลี่ยนผู้บริหารล้วนทำแบบนี้
อ้าวชวงก็ไม่มีข้อยกเว้น
การประชุมประจำสัปดาห์จบลงอย่างรวดเร็ว แต่ท้ายที่สุดเผยเยี่ยนชวนก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ นับจากนี้ทุกแผนกจะใช้ระบบคัดคนที่ผลงานรั้งท้าย หากทำยอดเคพีไอไม่ถึงเป้า ก็จะถูกไล่ออก
นี่คือมาตรการเข้มงวดอีกข้อที่เผยเยี่ยนชวนประกาศใช้ หลังจากเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทอ้าวชวง ต่อจากการปลดพนักงานรอบก่อน!
แม้พนักงานทุกคนจะไม่พอใจอยู่เต็มอก แต่ภายนอกยังต้องยกยอว่าคุณเผยกำลังปลุกความกระตือรือร้นของพนักงาน และจะนำพาอ้าวชวงไปสู่ความสำเร็จครั้งใหม่อย่างแน่นอน
จะสำเร็จหรือไม่ เฉินอู้ไม่สนใจ
เธอสนใจแค่ว่าเผยเยี่ยนชวนยังไม่ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเธอ
หลังประชุม เฉินอู้อ้างว่าปวดท้องเพื่ออยู่ในห้องน้ำชั้นเดียวกับสำนักงานประธานบริษัท เมื่อทุกคนแยกย้ายกันแล้ว เธอก็ย่องออกจากห้องน้ำตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของเผยเยี่ยนชวน
แต่กลับต้องหยุดชะงักกลางทาง
เพราะเลขานุการขวางเธอไว้
“ฉันมีเรื่องสำคัญต้องรายงานคุณเผยค่ะ” พนักงานตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเธอไม่มีโอกาสได้พบประธานบริษัทอยู่แล้ว
เลขานุการกวาดตามองเฉินอู้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ทั้งสวยทั้งโดดเด่น ได้ยินมาว่าเมื่อก่อนแผนกขายเคยปั้น “แจกันประดับ” ขึ้นมาหลายคน เพื่อใช้วิธีผิดทำนองคลองธรรมไปเจรจาธุรกิจโดยเฉพาะ
เฉินอู้อ่านแววสงสัยในดวงตาของเลขานุการออก จึงจงใจทำสีหน้าเคร่งขรึม “เรื่องนี้สำคัญมาก ถ้าคุณทำให้ล่าช้าแล้วเกิดความเสียหายขึ้นมา คุณจะรับผิดชอบไหวไหมคะ!”
ในที่ทำงาน ไม่มีใครรู้ว่าคนตัวเล็ก ๆ คนไหนอาจกุมหลักฐานที่พลิกชะตาชีวิตไว้ในมือ
เลขานุการไม่กล้าเสี่ยงกับเรื่องนี้เช่นกัน เธอเหลือบมองเฉินอู้แวบหนึ่ง ก่อนหันไปเคาะประตูแล้วเข้าไปในห้องทำงานประธานบริษัทเพื่อรายงานเรื่องนี้
ผ่านช่องประตูที่แง้มอยู่ เฉินอู้เห็นเผยเยี่ยนชวนในห้องทำงาน เขายังคงเป็นเหมือนตอนประชุมอยู่ในห้องเมื่อครู่
สวมสูทเนี้ยบ ผมทุกเส้นหวีเสยไปด้านหลังอย่างไร้ที่ติ
เสื้อเชิ้ตของเขาติดกระดุมเม็ดบนสุดเสมอ ส่วนเนกไทก็ผูกไว้อย่างเรียบร้อยตรงลำคอ
คงเป็นเพราะได้ยินเลขานุการเอ่ยชื่อเธอ จู่ ๆ ชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นมองทางประตู
สายตาคมกริบ เย็นชา และในดวงตาคู่นั้นยังคล้ายมีแววหยอกล้ออยู่หลายส่วน
สายตาคู่นั้นทำให้เฉินอู้ใจสั่นด้วยความหวาดหวั่น
เธอเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองช่างโง่เง่าเหลือเกิน
คนอื่นยอมขึ้นเตียงเจ้านายก็เพื่อเงิน รถ และบ้าน
แต่เธอกลับยอมขึ้นเตียงเจ้านายเพียงเพื่อรักษางานของตัวเองไว้?
ที่สำคัญ ดูเหมือนจะรักษาไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ คะแนนเคพีไอของเธอรั้งท้าย เดือนหน้าเธอก็ต้องเก็บของออกไปแล้ว
กระแสเศรษฐกิจขาลง ในที่สุดก็พัดมาถึงคนทำงานกินเงินเดือนอย่างพวกเธอ
ไม่นานนัก เลขานุการก็เดินออกมาจากห้องทำงาน
เมื่อมองเฉินอู้อีกครั้ง ในดวงตาของเธอก็มีความรู้สึกซับซ้อนเพิ่มขึ้นหลายส่วน
เธอบอกเฉินอู้ว่า
“คุณเผยบอกว่าถ้ามีเรื่อง ให้ไปหาหัวหน้าโดยตรงของคุณค่ะ”
“คุณกำลังข้ามขั้นอยู่นะคะ”
“ไม่เป็นไปตามระเบียบบริษัทค่ะ”
ตอนนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวเฉินอู้
เธอถูกเจ้านายหลอกฟันฟรีแล้ว!