"มินฮยอก แกจะได้ออกยูนิตเล็กแล้วนะ"
จองยองโด หัวหน้าวงเน็กซัส มองน้องเล็กแล้วพูดด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน
ชเวมินฮยอก ดีใจจนสีหน้าฉายแววประหลาดใจ "จริงเหรอ? กับใคร?"
ชเวมินฮยอก ที่เพิ่งจบทัวร์คอนเสิร์ตอย่างเหน็ดเหนื่อย ได้ยินข่าวดีนี้ พร้อมกับสัมผัสได้ถึงสายตาของเพื่อนร่วมวง ก็รู้สึกว่าตัวเองมีแรงไปทัวร์ให้บริษัทอีกรอบได้เลย
"จ้าวรุ่ยเสวี่ย"
"ใครนะ?" น้ำเสียงของชเวมินฮยอก สูงขึ้นสามระดับ ถามอย่างไม่อยากเชื่อหู
จองยองโด ให้ข้อมูลที่เป็นทางการมากขึ้น: "สโนว์ วงฮันนี่จาร์ไง"
เขาจะไม่รู้จักจ้าวรุ่ยเสวี่ยได้ยังไง? ต้องพูดซ้ำด้วยหรือไง สายตาที่อิจฉาริษยาของเพื่อนร่วมวง เปลี่ยนเป็นสีหน้าสมน้ำหน้า รอยยิ้มของชเวมินฮยอก หายไปทันที
การได้ออกยูนิตเล็กแล้วมีโอกาสได้ออกรายการ ก็ดีอยู่หรอก แต่ไม่ใช่กับคู่จิ้นขายมิตรภาพของเขา แต่กลับเป็นจ้าวรุ่ยเสวี่ย ที่ดังพอๆ กับคนธรรมดาทั่วไป เขาเสียเปรียบสุดๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น แฟนส่วนใหญ่ของเขาก็เป็นแฟนคลับสายแฟนสาว
บริษัทสั่งห้ามพวกเขาไม่ให้ไปยุ่งกับสมาชิกวงฮันนี่จาร์ อยู่ดีๆ กลับให้จับคู่ยูนิตเล็กเลยงั้นเหรอ?
ค่ายทีดีเอนเตอร์เทนเมนต์ กับประธานโร บ้าไปแล้วเหรอ? หรือว่าเป็นการแก้แค้นที่เขาทำท่าจะไม่ต่อสัญญา?
เรื่องมันไม่มีทางเปลี่ยนแล้ว ชเวมินฮยอก ที่นั่งประชุมอยู่ในห้องประชุม สีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่
บริษัทจะรีดคุณค่าของพวกเขาจนหมดภายในช่วงสัญญา ก็ไม่ควรจะรีดขนาดนี้ป่ะ?
แล้วความไม่พอใจทั้งหมดของเขา ก็ละลายหายไปราวกับเนย เมื่อได้ฟังแผนการของจ้าวรุ่ยเสวี่ย และเดโม่เพลงใหม่
"เพราะเป็นวงผสมชายหญิง ฉันเลยเน้นไปที่การสื่อความหมายแบบคลุมเครือ ให้อยู่ระหว่างเส้นขีดจำกัดของแฟนคลับ กับกลุ่มผู้ฟังวงผสม"
จ้าวรุ่ยเสวี่ย รายงานหน้าจอพาวเวอร์พอยต์ ราวกับกลับไปเป็นยุคทำงานออฟฟิศในชาติก่อน เธอยิ้มแบบพนักงานบริการ แล้วเปลี่ยนสไลด์ถัดไป
"ด้วยสองสไตล์ของฮันนี่จาร์ กับเน็กซัส เราไปแนวคอนเซ็ปต์ดับเบิลไตเติ้ลได้ โดยเพลงซัม ที่สื่อถึงความสัมพันธ์อันหวานแหววของหนุ่มสาวในชีวิตประจำวัน และเพลงทรับเบิลเมกเกอร์ ที่มีพลังและแฝงอันตรายของความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่"