“หวังว่าค่าโชคของฉันจะสูงพอให้พาการ์ดเทพกลับไปได้นะ” เหวินเซี่ยงเจี๋ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เมลวิลล์ยิ้มแล้วพยักหน้าเช่นกัน
ทั้งสองขึ้นลิฟต์ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างมืดสลัว แสงจากคบเพลิงที่ลุกโชนอยู่สองข้างทางส่องให้เห็นภาพวาดฝาผนังเกี่ยวกับการ์ด ช่วยเพิ่มบรรยากาศลึกลับให้สถานที่แห่งนี้
เมลวิลล์เดินนำทาง พาเหวินเซี่ยงเจี๋ยมาหยุดหน้าประตูบานหนึ่ง
ภาพบนประตูดูคล้ายแผ่นหลังของคนคนหนึ่ง ในมือยังชูการ์ดที่ลอยอยู่กลางอากาศ
เมลวิลล์หยิบการ์ดใบหนึ่งออกจากเครื่องสุ่มการ์ดของตน แล้วสอดเข้าไปในช่องตรงกลางประตูราวกับหยอดเหรียญ
ประตูเปิดออกพร้อมเสียงครืนครั่น
เหวินเซี่ยงเจี๋ยเดินเข้าไปในห้อง ภายในมีหีบโบราณที่ประณีตงดงามเหมือนกันทุกประการสองใบลอยอยู่กลางห้อง
“ในหีบสองใบนี้ ใบหนึ่งมีการ์ดเทพ ส่วนอีกใบมีการ์ดธรรมดา คุณเลือกใบไหนก็ต้องเอาการ์ดใบนั้นไป” เมลวิลล์อธิบายอยู่ข้าง ๆ
“ต้องคิดดูก่อนหรือเปล่า?”
“ไม่ต้องหรอก” เหวินเซี่ยงเจี๋ยยิ้มน้อย ๆ ก่อนเดินเข้าไปหยิบหีบด้านซ้ายทันที
เธอเปิดหีบตรงนั้นเลย
แต่หลังจากเปิดหีบ ก็ไม่มีแสงสว่างใด ๆ พุ่งออกมา มีเพียงการ์ดต่อสู้ระดับธรรมดาแสนสามัญใบหนึ่งนอนอยู่ข้างใน
เหวินเซี่ยงเจี๋ยหยิบการ์ดธรรมดาใบนั้นขึ้นมาตรวจดูข้อมูล
มันเป็นเพียงการ์ดต่อสู้ระดับธรรมดาที่แสนธรรมดาจริง ๆ
“น่าเสียดาย ดูเหมือนค่าโชคของคุณจะยังไม่สูงพอ” เมลวิลล์กล่าวด้วยสีหน้าเสียดาย