“พวกคุณพูดถึงท่านคนไหนเหรอ?” ฉิวเหม่ยซินอดถามคนข้าง ๆ ไม่ได้
“ใครแนะนำคุณให้มาร่วมงานประมูล ทำไมถึงไม่เล่าเรื่องนี้ให้ฟังเลยล่ะ?” ลูกค้าคนข้าง ๆ ถามอย่างประหลาดใจ “เขาไม่ได้บอกหรือว่าการ์ดระดับอีปิกที่นำมาประมูลในงานนี้ ล้วนเป็นการ์ดที่ท่านคนเดียวกันเปิดได้มาทั้งนั้น?”
ฉิวเหม่ยซินกับเว่ยจื่อเฉิงชะงักไปพร้อมกัน
ทั้งคู่ไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ พวกเขาเลือกเส้นเรื่องย่อยในเขตยิมทั้งคู่ และได้ยินเรื่องงานประมูลของร้านขายซองการ์ดจากคนในสำนักของตัวเอง
“การ์ดพวกนี้... คนคนเดียวเปิดได้มาทั้งหมดเลยเหรอ?” ฉิวเหม่ยซินอดถามย้ำไม่ได้
พอได้รับคำตอบยืนยัน ฉิวเหม่ยซินก็อดหลั่งน้ำตาแห่งความอิจฉาออกมาสองสายไม่ได้
การเปิดการ์ดระดับอีปิกได้มากมายจนเอามาจัดงานประมูลเล็ก ๆ ได้ เป็นความสุขที่คนดวงซวยอย่างเธอไม่เคยนึกฝันว่าจะได้สัมผัสในชีวิตนี้
“ท่านที่พวกคุณพูดถึงคือใครเหรอ?” เว่ยจื่อเฉิงรีบถาม
“ท่านคนนั้นเหมือนจะแวะมาร้านขายซองการ์ดบ่อย ๆ เป็นเพื่อนสนิทของผู้จัดการร้านโดโรเธีย ถ้าโชคดี งานประมูลเลิกแล้วท่านอาจจะยังอยู่ พวกคุณเข้าไปทักทายได้เลย ท่านเป็นคนสบาย ๆ มาก”
ลูกค้าคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นคนชอบซุบซิบ พอเห็นฉิวเหม่ยซินกับเว่ยจื่อเฉิงไม่รู้อะไรเลย ก็รีบเล่าเรื่องของท่านคนนั้นให้ทั้งคู่ฟังอย่างออกรส
ทั้งเรื่องที่ไม่เคยมีใครเห็นท่านคนนั้นเปิดได้การ์ดธรรมดาเลย หรือข่าวลือว่ามีลูกค้าเห็นท่านเปิดการ์ดระดับอีปิกจากซองการ์ดระดับสูงได้รวดเดียวถึง 10 ใบ และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย