พอถังอวี้พูดด้วยความขุ่นเคืองเช่นนั้น เริ่นอวี้ก็เข้าใจในที่สุดว่าคู่หมั้นของเขาโกรธเรื่องอะไร สีหน้าเขาเผยความเขินอายออกมาเล็กน้อย
“แต่ต่อไปตำหนักเสวียนจีจะเป็นที่พำนักของเจ้าแล้ว เซียนหญิงไม่ต้องรู้สึกไม่สบายใจ ที่นี่เป็นของเจ้า”
น้ำเสียงอ่อนโยนเจือความเขินอายนั้นทำให้ถังอวี้ก้มมองร่างเล็กจ้อยราวกับเด็กของตัวเอง
นี่เขากำลังจีบเธออยู่หรือเปล่า?
ไม่เร็วไปหน่อยหรือไง? เพิ่งเจอกันเองนะ
ถังอวี้ขยับเข้าไปใกล้จนอยู่ตรงหน้าเขา เริ่นอวี้สะดุ้งตกใจไม่น้อย แต่ไม่ได้ถอยหนี กลับถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
“เซียนหญิงยังมีข้อสงสัยอะไรอีกหรือไม่ หากเห็นว่าตรงไหนในตำหนักเสวียนจีควรจัดใหม่ ก็ตามใจเจ้าได้เลย”
“ท่าทีของคุณทำให้ฉันรู้สึกว่าตอนนี้คุณอยากแต่งฉันเข้ามาแล้ว คุณชอบฉันหรือเปล่า?”