หลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมาสิบวัน หยวนเซิ่นก็พบว่าภรรยาตัวน้อยของเขาดูอ่อนโยนและพูดจาง่าย ดวงตายิ้มแย้มอยู่เสมอ ทว่าความจริงกลับระแวดระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง
เขาอยากถามถึงชีวิตและงานอดิเรกของภรรยาตัวน้อยในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่กลับถามอย่างไรก็ไม่ได้คำตอบที่แท้จริง
หยวนเซิ่นจึงรู้ว่าเขาจะใจร้อนไม่ได้ และไม่ควรบีบบังคับนาง
ยังดีที่คืนนี้ภรรยาตัวน้อยยอมเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน
ทันทีที่ริมฝีปากบางแนบชิดกัน หยวนเซิ่นก็ก้มลงจุมพิตนางอย่างอ่อนโยนและดูดดื่ม
ภรรยาตัวน้อยของเขาผิวพรรณผุดผ่องดุจหยก รูปร่างอรชร อวบอิ่มนุ่มนวล ชวนให้หลงใหลจนแทบวางมือไม่ลง…
ในช่วงเวลาสุดท้าย หยวนเซิ่นอดใจไม่ไหว จึงครอบครองภรรยาตัวน้อยอย่างรุนแรง
จนดวงตาของนางเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา
วันรุ่งขึ้น
ถังอวี้ยังคงซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นบนเตียงของตนด้วยความอาลัย ส่วนหยวนเซิ่นนั้นกระปรี้กระเปร่าเต็มที่ เดินทางไปยังจวนถิงเว่ยแล้ว
เมื่อเห็นองค์รัชทายาทอยู่ที่นั่นด้วย หยวนเซิ่นก็ประหลาดใจไม่น้อย
องค์รัชทายาทองค์ปัจจุบันเป็นคนเที่ยงตรงไร้ความเห็นแก่ตัว เย็นชาไร้ความปรานี