ในงานมีทั้งนักแสดงและสื่อมวลชนอยู่มากมาย แต่แทบทุกคนรู้จักแค่หวังซินเยว่ รู้ว่าเธอเป็นคุณหนูแห่งบริษัทบันเทิงหวัง ส่วนหลินซิงเหยานั้นไม่มีใครรู้จัก เสียงซุบซิบนินทาจึงดังขึ้นไม่ขาดสาย:
“บริษัทบันเทิงหวังมีสถานะสูงส่งในวงการบันเทิงแท้ ๆ แต่เธอกล้าพนันกับคุณหนูหวังใหญ่เลย ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ!”
“อีกคนเป็นใครน่ะ? หน้าตาสวยใช้ได้เลย หรือจะเป็นนางแบบหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการ?”
“เมื่อกี้เห็นยืนอยู่กับคุณชายใหญ่ซ่งตลอดเลย หรือจะเป็นแฟนใหม่ของเขา?”
“คงคิดว่าพอเกาะคุณชายใหญ่ซ่งได้แล้ว ก็กล้าท้าทายคุณหนูหวังต่อหน้าสาธารณชนสินะ?”
“คนหนึ่งเป็นของเล่นของตระกูลเศรษฐี อีกคนเป็นคุณหนูตระกูลดัง กล้าพนันกันได้ยังไง?”
“...”
เดิมทีฟางหยวนหยวนยังกังวลว่าซ่งไป๋ซวี่จะเห็นแก่คนรักใหม่จนลืมความสัมพันธ์เก่า ๆ และไม่ยอมยกบทนางเอกให้เธอ
ตอนนี้ก็ดีแล้ว เธอตั้งใจทำให้เรื่องบานปลายอย่างแนบเนียน แถมยังดึงหวังซินเยว่เข้ามาเกี่ยวด้วย
แบบนี้ต่อให้ซ่งไป๋ซวี่ไม่ไว้หน้าเธอ อย่างไรก็ต้องไว้หน้าหวังซินเยว่
ส่วนหวังซินเยว่ก็ถูกกระตุ้นความอยากเอาชนะจนถึงขีดสุด กลัวว่าซ่งไป๋ซวี่จะหลงเสน่ห์จนหน้ามืด จึงกระซิบกับเขาว่า:
“ซ่งไป๋ซวี่ คุณเป็นนักลงทุน คุณพูดว่าให้ใครแสดง คนนั้นก็ได้แสดง ฉันบอกไว้เลยนะ ถ้าคุณกล้าทำให้ฉันแพ้ ตระกูลฉันไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”
ซ่งไป๋ซวี่ได้ยินแล้ว สีหน้าก็เคร่งขรึมลง “คุณกำลังขู่ผมเหรอ?”