วันรุ่งขึ้น หลินซิงเหยาก็จากประเทศจีไปอย่างเงียบเชียบ
ขณะเดียวกัน กษัตริย์จอร์จได้ประกาศแต่งตั้งหลินซิงเหยาเป็น “องค์หญิงศักดิ์สิทธิ์” ต่อหน้าสาธารณชน พร้อมเผยแพร่คุณงามความดีของเธอให้ผู้คนได้รับรู้โดยทั่วกัน
แม้จะรู้ว่าหลินซิงเหยาไม่ได้ใส่ใจกับชื่อเสียงจอมปลอม แต่กษัตริย์จอร์จก็ยังปรารถนาให้ประชาชนจดจำวีรสตรีได้ วีรบุรุษไม่ควรทุ่มเทอย่างเงียบงันอยู่ในความมืดเพียงลำพัง
แน่นอนว่าเพื่อความปลอดภัย กษัตริย์จอร์จจงใจปกปิดภูมิหลังและตัวตนที่แท้จริงของหลินซิงเหยา ถึงขั้นสร้างภาพให้เธอดูราวกับเป็นบุคคลศักดิ์สิทธิ์
ที่กษัตริย์จอร์จชื่นชอบวัฒนธรรมแคว้น Z เป็นพิเศษนั้น แท้จริงแล้วเป็นเพราะเมื่อก่อนหลินซิงเหยาเคยพูดคุยกับเขาเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตของแคว้น Z อยู่หลายครั้ง ทุกคราวที่เอ่ยถึง แววตาของเธอก็เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจในมาตุภูมิอย่างลึกล้ำ
กษัตริย์จอร์จพาลรักในสิ่งที่เธอรัก จึงเริ่มสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตและการค้ากับแคว้น Z ถึงขั้นเตรียมจะเดินทางไปเยือนด้วยตัวเอง เพียงอยากเห็นว่าดินแดนตะวันออกโบราณที่หลินซิงเหยาเคยเล่าถึงนั้นงดงามเพียงใด
หลังจากหลินซิงเหยาออกจากประเทศจี เธอก็เดินทางไปทำภารกิจนานาชาติต่าง ๆ จนยุ่งวุ่นวาย ความติดต่อกับกษัตริย์จอร์จก็มีไม่มาก แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าเธออยู่ในแคว้น Z
แต่ตอนนี้เพราะเรื่องการค้า หลินซิงเหยาจึงยังคงให้ความสำคัญกับภาพรวมเป็นอันดับแรก และเตรียมติดต่อแฟรงก์
ตอนนั้นแฟรงก์เป็นเพียงเจ้าหน้าที่ฝ่ายในธรรมดาคนหนึ่งที่อยู่ข้างองค์รัชทายาทจอร์จ พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นผู้ติดตามและคนคอยทำงานจิปาถะ เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนของเจ้าหน้าที่ในพระราชวังที่รู้จักหลินซิงเหยา