แสงไฟหน้ารถสาดลงบนหีบโลหะ ประกายสีทองแดงโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษท่ามกลางหมอกสีเทา
ไฟสูงกวาดผ่านเงาด้านข้างหีบ หลิวเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
ตรงนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่
เสื้อผ้าของเธอถูกฉีกจนขาดวิ่น เหลือเพียงเศษผ้าไม่กี่ชิ้นห้อยหลวม ๆ พอปกปิดส่วนสำคัญทั้งสองจุดไว้ได้อย่างหวุดหวิด
ผิวเนื้อส่วนใหญ่เปิดเปลือยอยู่กลางอากาศ เปื้อนโคลนเต็มไปหมด แต่ก็ยังปิดบังส่วนเว้าส่วนโค้งที่เกินจริงจนน่าตกใจไม่ได้
กวาดตามองคร่าว ๆ อย่างน้อยก็ต้องคัพเอฟ
เมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์ เธอก็พยายามเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก
แววแห่งความหวังวาบขึ้นในดวงตา แต่กลับเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
หลิวเฟิงเห็นดังนั้นก็เริ่มสงสัยขึ้นมาทันที
มหาปราชญ์! วิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้า!
【กำลังดึงข้อมูลรอบข้าง!】
【ซอมบี้ระดับสาม หนามดำ!】
【ร่างกาย: 200】
【คุณสมบัติ: เสริมความแข็งแกร่งเกราะกระดูก!】
【สามารถสังหารได้】
【แนะนำให้เล็งโจมตีช่องว่างระหว่างเกราะกระดูก!】
【หีบทองแดง】
【อาจได้รับพิมพ์เขียวยานพาหนะระดับสูง ยาเสริมความแข็งแกร่งร่างกาย และสิ่งของหายากอื่น ๆ】
กับดัก!
สมกับเป็นซอมบี้ระดับสาม ถึงกับรู้จักวางเหยื่อล่อด้วยหรือ?
น่าเสียดายที่เห็นชัดเกินไปหน่อย!
หลิวเฟิงเหยียบคันเร่ง
รถออฟโรดสีดำส่งเสียงคำราม ก่อนพุ่งผ่านไปห่างจากหีบกับผู้หญิงคนนั้นสิบเมตร แล้วแล่นจากไปอย่างรวดเร็ว
ท่อไอเสียพ่นควันดำออกมากลุ่มหนึ่ง ก่อนจะหายลับไปในหมอกสีเทาอย่างรวดเร็ว
แสงในดวงตาของมู่ชิงเสวี่ยดับวูบลงโดยสิ้นเชิง
เธอนอนแผ่อยู่ในน้ำโคลน ไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว เพราะมีสัตว์ประหลาดที่สังหารคนในทีมเธอไปสิบคนกำลังจ้องเขม็งอยู่ใกล้ ๆ!
หลายสิบนาทีต่อมา
เงาดำร่างหนึ่งคลานออกมาจากเงาของหีบ
มันยืนตัวตรง สูงเกือบสองเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยชั้นกระดูก และมีกระดูกแหลมคมโผล่ขึ้นมาจากแผ่นหลังห้าหกแท่ง
ซอมบี้ขั้นสาม หนามดำ
มันเป็นตัวฉีกเสื้อผ้าของมู่ชิงเสวี่ยจนขาด แล้วใช้เธอเป็นเหยื่อล่อเพื่อล่ามนุษย์ที่ถูกสัญชาตญาณดิบครอบงำ
ตอนนี้พื้นที่แถบนี้ถูกหมอกสีเทาปกคลุม แทบไม่มีใครผ่านมาทางนี้
หนามดำเองก็หมดความอดทนลงอย่างสิ้นเชิง
มันก้มหน้าจ้องมู่ชิงเสวี่ยที่อยู่บนพื้น อ้าปากซึ่งเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม
น้ำลายเหม็นคาวหยดลงบนไหล่ของเธอ
“ช่วยฉันด้วย...”
น้ำตาของมู่ชิงเสวี่ยไหลพราก ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านไม่หยุด!
“ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย ใครก็ได้...”
เธอหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง รอให้ความตายมาเยือน
“ฉันช่วยเธอแล้ว เธอต้องมาเป็นทาสฉัน!”
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง กระแทกเข้าโสตประสาทของเธออย่างหนัก
ในเวลานี้ เสียงนั้นราวกับเสียงจากเทพเจ้าที่เสด็จลงมา!
มู่ชิงเสวี่ยราวกับคนใกล้จมน้ำที่มองเห็นแผ่นไม้ จึงตะโกนสุดเสียง
“ได้! ฉันยอม! ขอร้องล่ะ! ได้โปรดช่วยฉันด้วย!”
ตูม!
หลิวเฟิงเหนี่ยวไก
ปืนกลหนักพ่นเปลวไฟยาวครึ่งเมตรออกมา
กระสุนเจาะเกราะถาโถมใส่หนามดำราวกับห่าฝน
เคร้ง ๆ ๆ!
ประกายไฟกระเด็นวูบวาบ
ที่จริงหลิวเฟิงไม่ได้ไปไหน เขาแค่อ้อมไปซ่อนตัวบริเวณเขตบ้านเรือน เพื่อรอให้หนามดำเผยตัว!
เหตุผลข้อแรกที่ย้อนกลับมา คือเขาตัดใจทิ้งหีบทองแดงไม่ลง
ส่วนข้อสอง...
【ตรวจพบผู้หญิงที่เหมาะกับการบำเพ็ญคู่ในบริเวณใกล้เคียง】
【ชื่อ: มู่ชิงเสวี่ย】
【อายุ: 23 ปี】
【คุณสมบัติ: เตาหลอมระดับสามดาว (ดาวมหาวิทยาลัย)】
【ลักษณะเด่น: เอวคอดสะโพกผาย คัพ 36E】
【รางวัลรายวัน: โมดูลทั่วไป ระบบทำความร้อน, รางวัลสิบวัน: โมดูลทอง ควบคุมอุณหภูมิได้อย่างสมบูรณ์】
【ควบคุมอุณหภูมิได้อย่างสมบูรณ์: อุปกรณ์ทั้งหมดบนรถและพื้นที่ภายในรถจะคงอุณหภูมิไว้ที่ 26 องศา อีกทั้งยังป้องกันความเสียหายต่อตัวรถจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิได้ทุกชนิด เช่น ลำกล้องปืนร้อนจัดจนบิดงอ หรือเครื่องยนต์แตกร้าวเพราะความเย็น】
เมื่อเห็นรถออฟโรดที่ย้อนกลับมา หนามดำก็คำรามลั่น ก่อนออกวิ่งด้วยขาแข็งแรงกำยำแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที
กระสุนยิงใส่โครงกระดูกภายนอกสีดำ แต่กลับกระดอนออกไปกว่าครึ่ง
หนามดำฝ่าตาข่ายกระสุน พุ่งเข้ามาข้างหน้าได้ถึงห้าเมตรอย่างดื้อดึง
สมแล้วที่เป็นซอมบี้ระดับสาม พลังป้องกันช่างน่าสะพรึงกลัว!
อุณหภูมิลำกล้องปืนพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผิวโลหะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำ
ดูท่าต้องรีบจัดการซอมบี้ ไม่อย่างนั้นลำกล้องปืนจะเสียหายถาวร!
โชคดีที่ผ่านการฝึกยิงด้วยกระสุนไม่จำกัดมาทั้งวัน ความแม่นยำของหลิวเฟิงจึงดีขึ้นบ้างแล้ว!
เขาหันปลายกระบอกปืนกดต่ำ เล็งไปยังรอยต่อของเกราะกระดูกตรงหัวเข่า
รัว ๆ ๆ ๆ ๆ!
กระสุนยังคงสาดกระหน่ำต่อเนื่อง!
ลำกล้องปืนเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานไปแล้ว!
ยิงต่อไม่ได้แล้ว! ไม่อย่างนั้นปืนจะระเบิด!
แต่เท่านี้ก็พอแล้ว!
กระสุนเจาะเข้าไปในร่องเกราะกระดูกตรงหัวเข่าซ้ายของหนามดำได้สำเร็จ
กร๊อบ
ข้อต่อแตกหัก
ร่างมหึมาของหนามดำเสียการทรงตัว ก่อนกระแทกเข่าลงกับพื้นอย่างแรง
โอกาสดี!
หลิวเฟิงเหยียบคันเร่งจนสุด
รถออฟโรดพุ่งขึ้นเนินดินข้างทาง ลอยตัวขึ้นกลางอากาศ
หนามดำเพิ่งเงยหน้าขึ้น
เขาชนด้านหน้ารถออฟโรดก็พุ่งมาถึงตรงหน้าแล้ว
ไม่มีลีลาพิสดาร มีเพียงแรงบดขยี้ทางกายภาพอย่างสุดขีด
ตูม!
ซอมบี้ขั้นสามอย่างหนามดำถูกชนกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศ ก่อนตกกระแทกถนนราวกับกระสอบขาด ๆ ใบหนึ่ง
ยังไม่ทันที่มันจะลุกขึ้น รถออฟโรดก็พุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง
ยางทั้งสี่ล้อของรถออฟโรดบดขยี้แผงอกของหนามดำอย่างหนัก
เสียงกระดูกแตกหักดังเป๊าะ ๆ รัวเป็นชุด
“โฮก—”
หนามดำกรีดร้องอย่างเจ็บปวด
“แกแข็งนักใช่ไหม? มาดูกันว่าแกจะทนได้อีกกี่ครั้ง!”
หลิวเฟิงเร่งเครื่องจนสุด
รถออฟโรดบดทับมันซ้ำอีกครั้ง
แผละ
หัวของหนามดำถูกบดระเบิดราวกับแตงโม ของเหลวสีแดงขาวกระเด็นออกไปไกลหลายเมตร
【สังหารซอมบี้ขั้นสาม หนามดำ】
【ได้รับเซรุ่มต้านพิษ x2】
【ยาเสริมความแข็งแกร่งร่างกายชนิดที่หนึ่ง x2】
【เหรียญทางหลวง: 20】
หลิวเฟิงผลักประตูรถออก มองตัวรถของตัวเองแล้วเผยรอยยิ้มขื่น ๆ
หลังการต่อสู้เมื่อครู่ เปลือกตัวรถบุบเป็นหลุมบ่อ กระจกมองข้างด้านหนึ่งแตกละเอียด ส่วนกันชนก็บิดเบี้ยวไปด้วย แต่โชคดีที่ระบบหลักไม่ได้รับความเสียหาย
เขาเดินไปหน้าหีบทองแดง
หวังว่าจะมีของดี!
เปิด!
【ยินดีด้วย คุณได้รับพิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะระดับ 4】
【ได้รับพิมพ์เขียว ห้องยิงปืน】
【ได้รับเหรียญทางหลวง: 50】
ดวงตาของหลิวเฟิงเป็นประกาย ไม่นึกว่าจะได้พิมพ์เขียวมาถึงสองแผ่น
แถมยังได้พิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะที่หลิวเฟิงต้องการที่สุดในตอนนี้ด้วย!
ในที่สุดก็อัปเกรดยานพาหนะได้แล้ว!
ของดี!
เขาหันไปมองมู่ชิงเสวี่ยที่อยู่บนพื้น
มู่ชิงเสวี่ยยังคงอยู่ในอาการตะลึงงัน
เมื่อสิบนาทีก่อน ซอมบี้ขั้นสามตัวนี้ฉีกรถนับสิบคันของขบวนรถที่เธออยู่จนแหลก และกินคนที่เหลือทั้งหมด
แต่ชายคนนี้กลับบดขยี้มันจนกลายเป็นกองเนื้อเละ ๆ ได้อย่างง่ายดาย
เป็นไปได้ยังไง!
วินาทีต่อมา ความยินดีที่รอดชีวิตมาได้ก็ทะลักขึ้นในใจ
เธอยังมีชีวิตอยู่
ความรู้สึกของการมีชีวิตอยู่...ช่างดีเหลือเกิน
เธอเอามือปิดหน้าแล้วร้องไห้เสียงดัง
ไหล่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าอกขาวผ่องอวบอิ่มสั่นไหวตามไปด้วย
หลิวเฟิงเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ
“จำได้ไหมว่าเมื่อกี้เธอสัญญาอะไรกับฉันไว้?”
ถ้าอีกฝ่ายปฏิเสธ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะโยนเธอกลับเข้าไปในฝูงซอมบี้อีกครั้ง
มู่ชิงเสวี่ยได้ยินคำถาม ใบหน้าก็แดงก่ำ
ตอนนั้นเองเธอถึงนึกได้ว่าเสื้อผ้าถูกซอมบี้ฉีกขาด เพื่อใช้ล่อมนุษย์ ตอนนี้แทบไม่เหลือผ้าปกปิดร่างกายสักชิ้น
เธอร้องลั่น ยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดส่วนสำคัญแน่น แล้วซุกหน้าลงกับอกขาวผ่อง
“จำได้ค่ะ...นาย...นายท่าน”
หลิวเฟิงพยักหน้าอย่างพอใจ
เขามองฝุ่นที่เปรอะอยู่บนตัวเธอแล้วขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ
จากนั้นหันไปทางท้ายรถ หยิบลังน้ำแร่ทั้งลังออกมา ก่อนกระแทกลงตรงหน้าเธอดังปึง
“ไปอาบน้ำก่อน”
มู่ชิงเสวี่ยเงยหน้า เบิกตากว้างมองน้ำบนพื้น
น้ำ!!
แถมยังเต็มลัง!!
นี่มันวันสิ้นโลก
เมื่อครู่ในช่องสนทนาของโลก มีคนยอมขายร่างกายเพื่อแลกกับน้ำครึ่งขวด
น้ำเพียงขวดเดียวก็แลกได้กับชีวิตคนคนหนึ่ง
ผู้ชายคนนี้กลับเอาน้ำมาทั้งลังให้เธอใช้อาบน้ำ?
แทบจินตนาการไม่ออก
ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่ได้ดื่มน้ำมาทั้งวัน ตอนนี้รู้สึกเหมือนคอแห้งจนมีควันออกมา!
สมองของเธออื้ออึง ความเชื่อที่เคยมีกำลังถูกกระแทกอย่างหนัก
เธอขัดคำสั่งของนายท่านไม่ได้
เธอกัดริมฝีปาก อุ้มลังน้ำขึ้น แล้วพยายามยืนอย่างยากลำบาก ตั้งใจจะเดินไปหลังรถออฟโรด หาที่ลับตาคนอาบน้ำ
“จะไปไหน?”
หลิวเฟิงเรียกเธอไว้
มู่ชิงเสวี่ยชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมา
“อาบตรงนี้”
มู่ชิงเสวี่ยตัวแข็งทื่อ ก้มมองเศษผ้าไม่กี่ชิ้นที่ยังติดอยู่บนตัว ก่อนค่อย ๆ ยื่นมือไปจับสายผูก