“ฉีจืออวี้ เจ้าทำอะไรเนี่ย?” ถังจิ้งโหรวโกรธจัด พยายามดิ้นรนอย่างสุดแรง
เพียงแต่นางไม่รู้ว่าฉีจืออวี้ผูกเชือกอย่างไร
ยิ่งนางดิ้น ผ้าก็ยิ่งแน่น เจ็บจนนางร้องออกมา: “เจ็บ! เจ็บ!”
แต่ฉีจืออวี้ไร้ซึ่งแนวคิดจะสงสารสาวงามโดยสิ้นเชิง กลับปีนขึ้นม้าอย่างคล่องแคล่ว ดึงปลายผ้าอีกด้านในมือ แล้วเร่งม้าออกเดิน
“อ๊ะ...” ถังจิ้งโหรวถูกดึงจนเซถลา จำต้องวิ่งตามไป
“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”
คนที่นางพามารีบวิ่งตามขึ้นไป หวังจะขวางฉีจืออวี้ไว้
ฉีจืออวี้สะบัดแส้ม้าในมือ ฟาดไปสองสามที พวกนั้นก็ล้มระเนระนาดลงกับพื้น
จากนั้นฉีจืออวี้เตะท้องม้า ม้าสูงใหญ่ก็วิ่งออกไป พาถังจิ้งโหรวต้องวิ่งตามไปอย่างจำใจ
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบข้างแตกฮือกันหมด
องค์หญิงที่จวนอ๋องรุ่ยเพิ่งจะรับกลับมาเมื่อไม่นานมานี้บ้าไปแล้วหรือ?
กลางถนนกว้าง กล้าจับสาวใช้ของจวนโหวมัด แล้วยังจับฮูหยินของจวนโหวมาลากท้ายม้าอีก
หน้าตาของจวนเว่ยหยวนโหว ถูกฉีกทิ้งลงกับพื้นอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ถึงเวลา จวนเว่ยหยวนโหวคงไม่คิดเอาคืนจวนอ๋องรุ่ยให้ถึงตายหรือ?
มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว!
ผู้คนตื่นเต้นวิ่งตามไปติด ๆ กลัวว่าช้าไปจะไม่ได้ตำแหน่งดี ๆ
ส่วนพระชายาอ๋องรุ่ยตกใจจนกำมือลูกชายแน่น กัดฟันพูด: “ไป เปลี่ยนเสื้อผ้า เข้าวังเฝ้าฝ่าบาท!”
อวี้เอ๋อร์ลงมือทำไปแล้ว
เรื่องนี้ไม่ถึงเบื้องพระพักตร์ฝ่าบาทคงไม่จบลงได้
ไม่ว่าจะอย่างไร นางต้องปกป้องอวี้เอ๋อร์ให้ได้
เด็กคนนั้นออกหน้าแทนนาง นางจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายลูกของนางเด็ดขาด!
