ในห้องน้ำ สวี่หยุนกำลังฉีดน้ำยาทำความสะอาดตามมุมต่าง ๆ แล้วใช้แปรงขัดทีละจังหวะ สีหน้าอึดอัดกระอักกระอ่วนยังไม่จางหายไปเลย
อยู่ไม่ดีไม่เป็นไร สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคืออยู่ไม่ดีแล้วยังถูกคนรู้จักเก่า ๆ เห็นเข้า อายชะมัด
แต่งานนี้ก็รับมาแล้ว จะให้หันหลังเดินกลับไปเลยก็คงไม่ได้ เฉินเหวยเฟิงจำเธอได้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว ไม่ว่าเธอจะยอมรับหรือไม่ก็ไม่มีประโยชน์
มือก็ทำงานไป ใจก็คิดเรื่องต่าง ๆ ไป จนไม่ได้สังเกตว่าตอนนี้มีคนยืนอยู่หน้าห้องน้ำ
“ไม่ต้องทำตลอดเวลาก็ได้นะ ถ้าเหนื่อยก็พักสักหน่อย”
จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้ชายดังขึ้น ทำให้สวี่หยุนสะดุ้งตกใจ
เฉินเหวยเฟิงสังเกตเห็นท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอได้อย่างว่องไว “ขอโทษนะ เมื่อกี้ทำให้ตกใจหรือเปล่า”