เจียงอวี่ปิงรออยู่บริเวณพักสักพัก จากนั้นก็ซ้อมขับอีกรอบ รู้สึกว่าไม่มีปัญหาอะไรเลย ขับได้ดีกว่าพวกนักเรียนที่เรียนมาหลายคาบเสียอีก
ตั้งแต่มาถึงสนามจนถึงตอนนี้ก็ใช้เวลาไม่นาน เธอจึงออกจากโรงเรียนสอนขับรถ
ในเมื่อไม่มีปัญหาใหญ่ ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อ อีกไม่กี่วันค่อยนัดสอบก็ได้
พอกลับถึงออฟฟิศ เพื่อนร่วมงานผู้หญิงทั้งสามคนก็นั่งประจำโต๊ะของตัวเองกันหมดแล้ว พอเห็นเธอกลับมา เชิ่งชิงชิงก็เงยหน้าทัก “ปิงปิง วันนี้ไปซ้อมขับรถมาเหรอ?”
“ใช่”
เมื่อก่อนเจียงอวี่ปิงไม่ค่อยลางานบ่อยนัก แต่ช่วงนี้เพราะเรื่องสอบใบขับขี่ เธอถึงกับหายไปจากบริษัทอยู่เรื่อย “เธอกะว่าจะลาออกช่วงสองสามวันนี้เลยเหรอ?”
“ยังไม่แน่ หัวหน้าบอกว่ารอรับคนใหม่แล้วส่งมอบงานเสร็จ ฉันถึงจะจัดการเรื่องลาออกได้”
เชิ่งชิงชิงขานรับเสียงหนึ่ง แล้วถอนหายใจ “ฉันก็อยากลาออกเหมือนกัน ไม่อยากทำที่นี่แล้ว ถึงแต่ละวันจะสบาย ๆ แต่เงินเดือนน้อย เดือนหนึ่งได้แค่ไม่กี่พันหยวนเอง”