สภาพครอบครัวของจางซีหลินดูเหมือนจะดีจริง ๆ ปกติเวลามาทำงาน เสื้อผ้าที่เธอสวมล้วนดูดี เจียงอวี่ปิงมองออก
แต่คำพูดที่เธอเพิ่งพูดไปนั้น พอเจียงอวี่ปิงได้รับรางวัลจากระบบ ก็หมายความว่าคำพูดทั้งหมดของเธอเมื่อครู่นี้เป็นเรื่องโม้
บางทีที่บ้านอาจมีเงินอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น
ส่วนเมื่อคืนที่ออกไปซื้อของอย่างน้ำหอมกับลิปสติกพวกนั้น ก็คงไม่ใช่แบรนด์ดังอะไร ระบบถึงได้ให้รางวัลเธอสินะ
เจียงอวี่ปิงแกล้งถอนหายใจ “เฮ้อ ทุกวันต้องนั่งอยู่กับคนรวยอย่างพวกคุณ ฉันชักจะรู้สึกด้อยแล้วนะ พี่จางออกไปซื้อน้ำหอมหรือลิปสติกสักแท่งก็เสียเงินตั้งหลายพัน ถ้าเป็นฉันคงเสียดายแย่”
จางซีหลินยิ้มบาง ๆ “น้องเพิ่งเรียนจบมาได้ไม่นาน เงินเดือนยังไม่สูงก็เป็นเรื่องปกติ พวกเราทำงานเหมือนกัน เงินเดือนฉันก็ไม่ได้สูงนัก แต่ไม่เป็นไร ที่บ้านไม่ได้ต้องพึ่งเงินที่ฉันหามาได้แค่นี้ ฉันก็เลยไม่ค่อยสนใจว่าออกไปซื้อของจะเสียเงินเท่าไหร่”
“แต่พี่จางซื้อลิปสติกทีเดียวห้าหกแท่ง จะใช้หมดเหรอคะ”
“ใช้หมดได้ยังไงล่ะ แต่ละครั้งทาลิปสติกแค่นิดเดียว ใช้ช้ามาก ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังอยากซื้อเพิ่มอีกหลายแท่ง จะได้สลับใช้ทุกวัน เปลี่ยนเฉดสีไปเรื่อย ๆ อารมณ์ก็ไม่เหมือนกัน พวกเธอดูสิ วันนี้ฉันแต่งหน้าเป็นยังไงบ้าง”
เจียงอวี่ปิงกับเชิ่งชิงชิงหันไปมองเธอพร้อมกัน แล้วเอ่ยชมอย่างไม่ได้นัดหมาย
“ดีค่ะ พี่จางสวยแต่กำเนิด ต่อให้ไม่แต่งหน้าก็ยังสวย”
“แต่งหน้าได้เป็นธรรมชาติมากค่ะ มองแล้วเหมือนไม่ได้แต่งเลย”
จางซีหลินอายุมากที่สุดในออฟฟิศนี้ น่าจะประมาณสามสิบห้าปี
ถ้าถามว่าสวยไหม ก็ไม่ได้สวยโดดเด่นอะไรนัก
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายถามแบบนี้แล้ว ในฐานะเพื่อนร่วมงานที่ทำงานอยู่ที่เดียวกันทุกวัน จะพูดอะไรให้เธออับอายก็คงไม่ได้
เจียงอวี่ปิงกับเชิ่งชิงชิงจึงช่วยกันชมเธออยู่หลายประโยค
จางซีหลินได้ยินแล้วก็มีความสุขไม่น้อย “ฉันก็พึ่งเครื่องสำอางพวกนี้ช่วยปกปิดเท่านั้นแหละ ไม่เหมือนพวกสาว ๆ อย่างพวกเธอ วัยแบบนี้ไม่แต่งหน้าก็ยังมีความสวยเป็นธรรมชาติ แถมผิวก็ดีอีก ฉันไม่ไหวแล้ว ถ้าไม่ใช้เครื่องสำอางช่วยกลบ ริ้วรอยเล็ก ๆ บนหน้าก็เห็นชัดหมด”
“ไม่หรอกค่ะ พี่จางดูเด็กมากจริง ๆ” เจียงอวี่ปิงพูดพลางยิ้ม
ใกล้ถึงเวลาเข้างานแล้ว ตอนแปดโมงยี่สิบแปดหรือยี่สิบเก้านาที มีคนอีกคนเดินเข้ามาในออฟฟิศ เป็นเพื่อนร่วมแผนกอีกคนหนึ่ง หลี่เสี่ยวหยุน
เธออายุมากกว่าเจียงอวี่ปิงกับเชิ่งชิงชิง แต่น้อยกว่าจางซีหลิน ตอนนี้อายุประมาณยี่สิบเก้าปี ผ่านการหย่าร้างมาแล้ว และเป็นคนที่ชอบโม้เหมือนกัน บางครั้งก็ชอบบ่นเรื่องอดีตสามี
ปกติทั้งสามคนมักคุยกันอย่างออกรสในออฟฟิศ พูดกันตั้งแต่เรื่องแบรนด์หรูไปจนถึงเสื้อผ้า
พอเห็นอีกฝ่ายเข้ามา เจียงอวี่ปิงก็รีบทักทาย “พี่หลี่มาแล้ว สวัสดีตอนเช้าค่ะ”
หลี่เสี่ยวหยุนเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว “สวัสดี ทำไมพวกเธอมาถึงกันเร็วทุกวันเลยล่ะ ฉันน่ะกะเวลามาพอดีเป๊ะ”
เจียงอวี่ปิงทำหน้าอ่อนใจ “ช่วยไม่ได้ค่ะ บ้านอยู่ไกล ก็เลยต้องออกมาก่อน ไม่อย่างนั้นจะสาย สายแล้วก็โดนหักเงินเดือน เดือนหนึ่งหาเงินได้ไม่เท่าไหร่ ถ้าโดนหักอีกคงไม่เหลืออะไรแล้ว”
หลี่เสี่ยวหยุนยิ้มบาง ๆ “งั้นเหรอ ฉันขับรถมา ถึงบางครั้งจะรถติด แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่เสียเวลานาน ก็เลยมาถึงพอดีเวลา ไม่เคยสายเหมือนกัน”
“เทียบกับพี่หลี่ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ วันนี้พี่ขับรถอะไรมาคะ”
ทำงานด้วยกันมานานขนาดนี้ เจียงอวี่ปิงพอจะรู้ว่าหลี่เสี่ยวหยุนเหมือนจะมีรถมากกว่าหนึ่งคัน
แต่เรื่องนี้เป็นสิ่งที่เธอเล่าเอง ความจริงเป็นยังไงก็ไม่มีใครรู้
หลี่เสี่ยวหยุนวางกระเป๋าถือใบเล็กในมือลงบนโต๊ะ แล้วยกมือขึ้นตรงหน้าเพื่อชื่นชมเล็บของตัวเอง ก่อนตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “วันนี้ขับมินิคูเปอร์มา”
เจียงอวี่ปิงถามว่า “เอ๊ะ พี่หลี่ซื้อรถใหม่อีกแล้วเหรอคะ ก่อนหน้านี้เหมือนไม่เคยได้ยินพี่บอกว่ามีมินิคูเปอร์เลย”
“ใช่ เพิ่งซื้อมา วันนี้เอามาลองขับดู”
“ดูเหมือนพี่หลี่จะชอบรถมากเลยนะคะ”
“ใช่ รถแต่ละคันขับแล้วให้ความรู้สึกไม่เหมือนกัน รถสองสามคันก่อนหน้านี้ขับไปสักพักก็ไม่อยากใช้แล้ว เลยอยากซื้อคันใหม่มาสลับกันขับเป็นครั้งคราว ก็ดีเหมือนกัน”
【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับมินิคูเปอร์หนึ่งคัน】
หัวใจของเจียงอวี่ปิงเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง แค่เช้าตรู่เธอก็ได้เงินมาจากคำพูดของพวกเขาแล้ว ทำให้ดีใจมากอยู่แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าตอนนี้ระบบจะให้รางวัลเป็นรถยนต์หนึ่งคัน
หรือว่าที่หลี่เสี่ยวหยุนบอกว่าเพิ่งซื้อรถมาหนึ่งคันก็เป็นเรื่องโกหกเหมือนกัน
ระบบให้รางวัลมาแล้ว ดูท่าเธอคงกำลังโม้จริง ๆ
พอถึงแปดโมงสามสิบห้านาที หัวหน้าแผนกก็เดินผ่านมาทางนี้ คนในออฟฟิศต่างรีบหันไปสนใจหน้าจอตรงหน้า ไม่มีใครคุยเล่นกันอีก
เจียงอวี่ปิงนั่งอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง แม้สายตาจะมองหน้าจอ แต่ในใจกลับคิดว่ารถคันใหม่ที่เพิ่งได้มานั้นอยู่ที่ไหน
ทันทีที่คำถามนี้ผุดขึ้นมาในหัว ระบบก็ให้คำตอบ
【โฮสต์ รถคันใหม่ที่เพิ่งได้รับอยู่ในระบบ โฮสต์สามารถนำออกมาได้ทุกเมื่อ เอกสารต่าง ๆ รวมถึงป้ายทะเบียนจัดการเรียบร้อยแล้ว โฮสต์เพียงนำไปใช้ได้เลย】
เจียงอวี่ปิงดีใจสุด ๆ ระบบนี้ช่างเอาใจใส่จริง ๆ ให้รางวัลเป็นรถยนต์ทั้งที แต่เธอไม่ต้องไปจัดการเรื่องป้ายทะเบียนอะไรเลย แถมยังค้นพบกฎข้อหนึ่งด้วย เมื่อครู่จางซีหลินบอกว่าออกไปซื้อน้ำหอมกับลิปสติกเสียเงินไปสามพันกว่าหยวน ระบบก็ให้รางวัลเธอโดยตรงสามพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าหยวน คิดจากจำนวนสูงสุด
แค่เงินไม่กี่ก้อนที่ได้มาตั้งแต่เช้า ก็เทียบเท่าเงินเดือนหลายเดือนของเธอแล้ว
งานก็ไม่ได้หนักมากนัก เช้าวันนี้เจียงอวี่ปิงจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ต่อไปการได้อยู่ร่วมกับเพื่อนร่วมงานกลุ่มนี้คงเป็นเรื่องน่ายินดีมากแน่ ๆ