เจียงอวี่ปิงได้ยินคำพูดเหล่านั้น ก็เพียงยิ้มบาง ๆ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
แม้เธอจะเพิ่งอายุยี่สิบกว่า เมื่อเทียบกับผู้ชายตรงหน้าก็ยังเด็กมาก แต่เธอก็มีประสบการณ์ทางสังคมพื้นฐานอยู่บ้าง คงไม่ถึงกับได้ยินคนอื่นชมไม่กี่คำแล้วเชื่อจริง ๆ ว่าอีกฝ่ายคิดเช่นนั้น
โจวเฉินไห่อายุใกล้สี่สิบแล้ว ยังหาคู่ไม่ได้ แถมไม่มีประสบการณ์ความรัก เจียงอวี่ปิงไม่คิดจะด่วนสรุปเพียงเพราะเรื่องนี้ว่าชีวิตส่วนตัวของเขาเรียบง่ายและสะอาดสะอ้าน
ยิ่งไม่มีอะไร ก็ยิ่งชอบเน้นย้ำเรื่องนั้น
จากคำพูดที่เขาพูดเมื่อครู่ ก็ดูออกว่าเขาไม่ใช่คนซื่อตรงนัก ถึงกับพยายามพูดขยายคุณสมบัติของตัวเองให้เกินจริง เพื่อเพิ่มโอกาสให้ตัวเองประสบความสำเร็จ
หากคุณสมบัติดีพอ ต่อให้อายุจะมากไปสักหน่อย ก็ยังมีผู้หญิงอีกมากที่ไม่ถือสา
“คุณเจียง ตกลงคุณคิดยังไงกับผมกันแน่ ช่วยตอบผมสักคำเถอะ” โจวเฉินไห่เร่งถามอีกครั้ง
เจียงอวี่ปิงยิ้มบาง ๆ “คุณโจวรีบร้อนไปหรือเปล่าคะ ตั้งแต่เรานั่งลงจนถึงตอนนี้ คุณเล่าเรื่องของตัวเองไปตั้งเยอะ แต่กลับไม่ถามเรื่องของฉันเลย แล้วคุณตัดสินได้ยังไงว่าฉันเป็นคนที่เหมาะสม”