สองคนเดินเที่ยวข้างนอกกันประมาณสามชั่วโมงกว่า กว่าจะบอกลากันแล้วแยกย้ายกลับบ้านก็ราวห้าโมงเย็น
พอเข้าบ้าน เจียงอวี่ปิงก็นอนพักอยู่บนโซฟาครู่หนึ่ง รอจนพ้นช่วงเวลาเลิกงานที่รถติดแล้ว เธอจึงขับปอร์เช่ออกจากหมู่บ้าน เตรียมฝึกขับรถ
การได้ใบขับขี่มาแค่หมายความว่าสอบผ่านในสนามสอบเท่านั้น ที่นั่นไม่มีอันตรายอะไร รถก็วิ่งไม่เร็ว แถมเส้นทางยังสั้น แต่พอขับขึ้นถนนจริงก็ต้องเจอสถานการณ์ไม่คาดคิดสารพัด จำเป็นต้องฝึกไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นขับรถออกถนนจริงอาจเกิดอันตรายได้ง่าย
รถที่ระบบมอบให้พวกนี้ ทั้งป้ายทะเบียนและเอกสารต่าง ๆ ระบบจัดการให้หมด เจียงอวี่ปิงไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลย อยากใช้เมื่อไรก็ใช้ได้
บนถนนช่วงหนึ่งที่มีรถไม่มาก เจียงอวี่ปิงนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัย มือจับพวงมาลัย ขับรถอย่างตั้งอกตั้งใจและระมัดระวัง ด้วยความเร็วที่ช้ามาก
ได้ปอร์เช่มาสักพักแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอขับออกถนนจริง ๆ จึงยังไม่คุ้นกับรถเท่าไร พอค่อย ๆ เริ่มจับความรู้สึกได้ เธอถึงลองเพิ่มความเร็วดู