เมื่อยืนอยู่บนยอดเขา มุมมองก็ยิ่งดีขึ้น ขอบเขตการมองเห็นกว้างไกลกว่าเดิม สิ่งที่เห็นจึงมีมากขึ้นตามไปด้วย เรือใบสีขาวลำเล็ก ๆ ที่เห็นอยู่ริมฝั่งเมื่อครู่ ตอนนี้ดูราวกับกลายเป็นจุดสีขาวเล็ก ๆ จุดหนึ่งแล้วอีกจุดหนึ่ง
ส่วนผู้คนที่เดินอยู่บนชายหาดก็มีขนาดเล็กเท่ามด
บนยอดเขามีโรงแรมอยู่แห่งหนึ่งด้วย นักท่องเที่ยวบางคนปีนขึ้นมาถึงแล้วรู้สึกเหนื่อย ไม่อยากรีบลงไป ก็สามารถพักค้างคืนบนยอดเขาได้
นอกจากนี้ ที่นี่ยังจัดพื้นที่สำหรับตั้งแคมป์ไว้ส่วนหนึ่ง เพื่อให้นักท่องเที่ยวที่นำเต็นท์มาด้วยได้ใช้บริการ
...........
หลังเลิกงาน เจียงเฉินกลับมาถึงห้องเช่า ยังไม่ทันได้เปิดประตูเข้าไปก็ได้ยินเสียงเด็กสองคนทะเลาะกันเจี๊ยวจ๊าวอยู่ข้างในแล้ว
สวี่หยุนยกอาหารที่เพิ่งทำเสร็จมาวางบนโต๊ะ แล้วบอกเด็กสองคนนั้นว่า “พวกเธอสองคนหยุดวิ่งไปวิ่งมาสักที รอพ่อกลับมาก็กินข้าวได้แล้ว”
เจียงเหยาชี้เจียงอวี่พลางฟ้องว่า “แม่คะ พี่ชายแย่งของเล่นหนู”
“รู้จักยอมกันบ้าง อย่าแย่งกันไปแย่งกันมา ไม่ก็เล่นด้วยกันไปเลย” สองพี่น้องคู่นี้ทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้หลายรอบทุกวัน สวี่หยุนปวดหัวมาก บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วก็เหมือนลมผ่านหู “ไปล้างมือ แล้วเตรียมกินข้าวได้แล้ว”