เพราะทะเลาะกัน บ้านจึงขาดคนไปอีกสองคน บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารค่ำวันนี้เลยดูอึมครึมอยู่บ้าง
เจียงอวี่ปิงนั่งอยู่ที่โต๊ะ กินข้าวอย่างใจลอย อารมณ์ก็หดหู่ไม่น้อย
จู่ ๆ ในชามของเธอก็มีซี่โครงเพิ่มมาชิ้นหนึ่ง เธอเงยหน้าตามทิศทางที่ตะเกียบคู่นั้นถอยกลับไป ก็เห็นแม่เจียงกำลังมองเธอด้วยสีหน้าเป็นห่วง
“กินข้าวดี ๆ เรื่องนี้เธอไม่ได้ผิด พวกเขาทะเลาะกัน ก็ให้พวกเขาไปแก้ปัญหากันเอง”
“อือ” เจียงอวี่ปิงพยักหน้า
เธอไม่ได้คิดว่าตัวเองผิดอะไรอยู่แล้ว ต่อให้ย้อนกลับไปได้อีกครั้ง เธอก็คงยังโกรธและถามให้รู้เรื่องเหมือนเดิม เพียงแต่ครั้งนี้พอกลับมาแล้ว ทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดไว้
เดิมทีเป็นช่วงวันหยุดปีใหม่ ทั้งครอบครัวน่าจะได้อยู่พร้อมหน้ากันหลายวัน ใครจะคิดว่าสวี่หยุนจะทะเลาะกันแล้วหนีออกจากบ้านไปเลย
ส่วนเจียงอวี่กับเจียงเหยาที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะ พอกินข้าวก็ไม่ค่อยมีชีวิตชีวาเหมือนทุกที