บนท้องฟ้ามีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ เส้นสายฟ้าสีม่วงพาดไขว้ไปมาท่ามกลางหมู่เมฆ
ฉู่โม่ยังคงนั่งอยู่ในบ่อสายฟ้า ต่อกรกับสายฟ้าไปพร้อมกับดูดซึมน้ำฟ้าผ่าในบ่ออย่างบ้าคลั่ง
น้ำฟ้าผ่าเหล่านี้แฝงกลิ่นอายลี้ลับเอาไว้ นอกจากจะซ่อมแซมร่างกายของเขาแล้ว ยังปรับเปลี่ยนเนื้อกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้น ในวงจรที่ร่างกายเสียหายแล้วได้รับการซ่อมแซมซ้ำไปซ้ำมา เขายังรู้สึกได้ว่าตนควบคุมพลังสายฟ้าได้ดียิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
นี่คือพรสวรรค์สายฟ้าของเขาที่กำลังแข็งแกร่งขึ้น!
ตูม ตูม ตูม!
สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์สายแล้วสายเล่าฟาดลงมา
พื้นที่บ่อสายฟ้ารกร้างทั้งหมดกลายเป็นมหาสมุทรแห่งสายฟ้า แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
ฉู่โม่นั่งขัดสมาธิอยู่ท่ามกลางมัน อดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส พลางสัมผัสถึงพรสวรรค์และพละกำลังที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว
สามวันผ่านไป!
พละกำลังของร่างกายฉู่โม่เพิ่มขึ้นห้าหมื่นชั่งภายใต้การหล่อหลอมของน้ำฟ้าผ่า!
บรรลุแรงหมื่นชั่งสิบห้าหมื่นชั่ง!
อีกสามวันผ่านไป
เพิ่มขึ้นอีกห้าหมื่นชั่ง!
บัดนี้ ร่างกายของฉู่โม่มีพละกำลังถึงสองแสนชั่งแล้ว
บรรลุขีดจำกัดพละกำลังที่ผู้ฝึกยุทธจะรองรับได้!
และในเวลานี้
น้ำฟ้าผ่าในบ่อสายฟ้าเพิ่งลดลงไปเพียงชั้นบาง ๆ เท่านั้น!
“พละกำลังร่างกายถึงขีดจำกัดแล้ว พอดีเลย จะได้ฉวยโอกาสนี้กลืนหยกแก่นเสวียนหยวน เพื่อทะลวงขีดจำกัดร่างกายของผู้ฝึกยุทธ!”
ฉู่โม่ลืมตาขึ้น หยิบหยกแก่นเสวียนหยวนออกมาจากมิติส่วนตัวติดตัว
ภายนอกสะอาดบริสุทธิ์ไร้ตำหนิ เมื่อแสงสายฟ้าส่องกระทบก็เปล่งประกายเจ็ดสี แผ่กลิ่นอายลี้ลับออกมา เพียงเห็นก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา