“คุณชาย!”
สาวใช้คนสุดท้ายมองคุณชายของตนสิ้นใจลงต่อหน้าต่อตา ใบหน้าพลันซีดเผือด
“นายจบเห่แล้ว! กล้าฆ่าคุณชายแห่งตระกูลสวี่ ตระกูลสวี่ไม่มีทางปล่อยนายไปแน่!”
“ต่อให้นายหนีขึ้นฟ้าลงดิน หรือหลบไปสุดขอบฟ้า ก็หนีความตายไม่พ้น!”
สาวใช้กรีดร้องลั่น ก่อนจะหันหลังหนีไป
ฉู่โม่ไม่ได้สนใจนาง แต่เดินตรงไปหาคุณชายแห่งตระกูลสวี่
ส่วนสาวใช้ พอเห็นว่าฉู่โม่ไม่ได้ตามมาฆ่านาง ก็อดดีใจขึ้นมาไม่ได้
แต่ยังไม่ทันที่รอยยิ้มจะปรากฏบนใบหน้า—
“กรี๊ยง!”
พร้อมเสียงร้องกังวาน นกเผิงยักษ์ที่ทั่วร่างเปล่งประกายสีทองโฉบลงมาจากฟ้า ประหนึ่งกระบี่คมกริบ พุ่งเข้าใส่สาวใช้
“ฉัวะ!”
เห็นเพียงมันยื่นกรงเล็บทั้งสองข้างออกไป ฉีกศีรษะของสาวใช้จนแหลก ก่อนที่นางจะทันได้ตอบสนอง
ถึงตอนนี้ จึงเหลือเพียงปรมาจารย์ผู้ชราที่ถูกเขาทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส
ฉู่โม่เดินเข้าไป แล้วฟันดาบลงทันที ท่ามกลางสายตาวิงวอนของอีกฝ่าย
ถึงตอนนี้
ทั้งสี่คนก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ ฉู่โม่ก็พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง
แม้การสังหารทั้งสี่จะใช้เวลาไม่นาน แต่ก็ผลาญเลือดพลังและพลังหยวนของฉู่โม่ไปไม่น้อย
ครู่ต่อมา
เมื่อพละกำลังฟื้นคืนสู่จุดสูงสุด ฉู่โม่จึงเริ่มเก็บกวาดของที่ได้จากการต่อสู้
ทั้งสี่คนสมกับเป็นผู้มาจากฐานที่มั่นใหญ่จริง ๆ
พวกเขาต่างพกถุงเก็บของติดตัวมา แถมระดับยังไม่ต่ำอีกด้วย
แม้แต่ถุงเก็บของของสาวใช้ทั้งสองใบ ภายในก็มีพื้นที่ถึงสิบลูกบาศก์เมตร
ส่วนถุงเก็บของของคุณชายหนุ่มที่ฉู่โม่ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ แม้กระทั่งตอนตาย ก็มีพื้นที่มากถึงห้าสิบลูกบาศก์เมตร