แต่ทำไมในความทรงจำของเธอถึงไม่มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฮวาเซี่ยเลยสักนิด ราวกับว่าในโลกนี้ไม่เคยมีบุคคลและเรื่องราวที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีปรากฏขึ้นมาก่อน
ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงภูมิหลังของโลกดวงดาวใบนี้ อารยธรรมขาดสูญ!
เธอทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมทั้งหมดแล้ว แต่ก็ยังหาเบาะแสเกี่ยวกับดาวสีครามและฮวาเซี่ยไม่พบแม้แต่น้อย
เจียงเจ่าตื่นตระหนก รีบเปิดสมองแสงแล้วเข้าสู่เครือข่ายดวงดาว
ค้นหา ‘ดาวสีคราม’ ไม่พบอะไรเลย!
ค้นหา ‘ฮวาเซี่ย’ ก็ยังไม่มี!
จากนั้นเธอก็ค้นหาทุกคำที่นึกออก ทั้งเรื่องโลกและดาวสีคราม รวมถึงฮวาเซี่ย แต่ก็ยังไม่พบอะไรอยู่ดี
เจียงเจ่าชะงักงัน สีหน้าค่อย ๆ ซีดเผือด
เป็นไปได้ยังไง? โลกนี้ไม่ใช่อนาคตของฮวาเซี่ยหรอกหรือ?
สถานที่ที่เธอใช้ชีวิตมานานกว่ายี่สิบปี กลับกลายเป็นเพียงสิ่งลวงตา แถมที่นี่ก็ไม่เคยมีอยู่จริง!
แล้วการที่เธอคนเดียวมาโผล่ในโลกแปลกหน้านี้จะมีความหมายอะไร?
ขณะที่เจียงเจ่ากำลังสงสัยในชีวิต ก็มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์สดใสดังมาจากหน้าประตู “เจ่าเจ่า มีพัสดุมาส่งแล้วนะ พัสดุชิ้นใหญ่ต้องเซ็นรับด้วยตัวเองจ้ะ”
เป็นเสียงของพั่งไจ่ หุ่นยนต์อัจฉริยะประจำบ้าน เธอดึงสติกลับมา สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพยายามเก็บอารมณ์ให้เข้าที่
ของขวัญจากคุณย่าซูมาถึงเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?
เธอเปิดประตู ก็เห็นหุ่นยนต์ตัวเล็กสวมเสื้อกั๊กสีเหลืองยืนอยู่หน้าบ้าน บนเสื้อกั๊กพิมพ์คำว่า “ขนส่งด่วนสหพันธ์”
“ขอสอบถามว่าเป็นคุณเจียงเจ่าหรือเปล่าครับ? มีพัสดุของคุณมาส่ง” หุ่นยนต์ตัวอวบอ้วนถามอย่างเป็นทางการ
เจียงเจ่าพยักหน้าตอบ “ใช่ ฉันเอง”
เมื่อยืนยันว่าเป็นเจียงเจ่าตัวจริง หุ่นยนต์ตัวเล็กก็แตะตัวเองหนึ่งครั้ง จากนั้นหน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ มันอ่านต่อด้วยน้ำเสียงตามโปรแกรม “กรุณายืนยันรหัสประจำตัว”
เจียงเจ่ายกมือซ้ายอย่างสนใจ แล้วนำสมองแสงไปแตะหน้าจอแสงกลางอากาศ
เสียงสังเคราะห์ดังขึ้น “ยืนยันสำเร็จ”
เมื่อได้ยินเสียง หุ่นยนต์ตัวเล็กก็เปิดช่องเก็บของตรงท้อง หยิบเครื่องบีบอัดพื้นที่แบบใช้ครั้งเดียวซึ่งบรรจุแคปซูลเสมือนจริงอยู่ข้างในส่งให้เจียงเจ่า พร้อมกำชับว่า “กรุณาตรวจสอบว่าสินค้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์หรือไม่ครับ”
เจียงเจ่าทำตามความทรงจำอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ส่งพลังจิตสายเล็ก ๆ เข้าไปตรวจดูภายในเครื่องบีบอัด เมื่อไม่พบปัญหาอะไรก็ตอบว่า “ไม่มีปัญหา”
พอได้ยินคำตอบ หุ่นยนต์ตัวเล็กก็เปลี่ยนจากน้ำเสียงไร้อารมณ์เมื่อครู่ ยิ้มแป้นแล้วทิ้งท้ายอย่างร่าเริงน่ารักว่า “ลูกค้าตรวจรับสินค้าเรียบร้อยแล้ว รบกวนให้คะแนนห้าดาวด้วยนะครับ!”
เจียงเจ่า: …
หุ่นยนต์ตัวเล็กนี่มีสองบุคลิกด้วยแฮะ!
เมื่อเห็นหุ่นยนต์เดินจากไป เจียงเจ่าก็ปิดประตูแล้วถือเครื่องบีบอัดพื้นที่กลับเข้าห้อง
ตอนตรวจดูเมื่อครู่ เธอพบว่าคุณย่าซูซื้อแคปซูลเสมือนจริงรุ่นล่าสุดให้เธอ ขอแค่ยืนยันตำแหน่งที่จะวางให้เรียบร้อย พอเปิดใช้งาน มันก็จะปรับข้อมูลโดยอัตโนมัติตามสภาพของผู้ใช้ ไม่ต้องติดตั้งอะไรยุ่งยาก แค่เสียบสายไฟก็พอ
เจียงเจ่าเดินไปตรงมุมห้องที่ว่างอยู่ แล้วส่งพลังจิตเข้าไปนำของออกมา
เมื่อมองแคปซูลเสมือนจริงสีเงินขาวตรงหน้า เธอก็ยิ่งมั่นใจในความคิดของตัวเอง การเอาแต่สงสัยตัวเองและสับสนไปก็ไม่มีประโยชน์ ในโลกนี้ไม่มีฮวาเซี่ย แต่ยังมีเธออยู่
เธอยังจำบุคคลผู้ปราดเปรื่องเหล่านั้นได้ ยังจำแนวคิดที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินเหล่านั้นได้ และยังจำอารยธรรมอันรุ่งโรจน์นั้นได้
ตราบใดที่เธอยังอยู่ อารยธรรมฮวาเซี่ยก็จะไม่สูญหาย
ก็แค่เริ่มต้นจากศูนย์ไม่ใช่เหรอ?
เจียงเจ่ายกยิ้ม เธอเชื่อว่าด้วยอิทธิพลที่แพร่กระจายของอารยธรรมฮวาเซี่ย ต่อให้เป็นเพียงประกายไฟเล็ก ๆ สักวันก็จะลุกโชนทั่วจักรวาล
เธอมั่นใจในความเชื่อของตัวเอง
แม้เมื่อก่อนจะมีคนมากมายพูดว่าชาวฮวาเซี่ยไม่มีศรัทธา แต่ที่จริงแล้วอารยธรรมฮวาเซี่ยก็คือศรัทธาที่ฝังลึกอยู่ในสายเลือดของชาวฮวาเซี่ย
พอดีว่าอาชีพหลักสองสายของโลกนี้เหมาะกับการเผยแพร่อารยธรรมมาก เริ่มจากใช้การจินตนาการทางจิตเพื่อขยายชื่อเสียงของอารยธรรมฮวาเซี่ย จากนั้นค่อยใช้การสร้างแบบจำลองของจอมยุทธ์สงครามจำลองอารยธรรมฮวาเซี่ยขึ้นมา
เจ้าแม่หนี่วา เทพผานกู่ มหาปราชญ์ผู้เสมอฟ้า สี่สัตว์เทพ สัตว์ประหลาดแห่งขุนเขาและมหาสมุทร…
สักวันเธอจะได้พบพวกเขาอีกครั้ง!
แต่ว่า…
พลังจิตของเธอต่ำไปหน่อย พลังจิตแค่นี้จะจินตนาการเหล่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งฮวาเซี่ยออกมาได้ไหมนะ?
เจียงเจ่ากลอกตาไปมา ไม่รู้ว่ามีวิธีที่ถูกต้องตามกฎเกณฑ์ในการเพิ่มพลังจิตหรือเปล่า?
ตอนเจ้าของร่างเดิมเพิ่งปลุกพลังจิตขึ้นมาได้ ระดับอยู่ที่ดี หลังจากพยายามดิ้นรนจนตายก็เพิ่งขึ้นไปถึงซี จริง ๆ แล้วขาดอีกนิดเดียวก็จะทะลวงไปถึงบีได้แล้ว ในดาวเทียนตงถือว่าเป็นอัจฉริยะ แต่เมื่อเทียบกับทั่วทั้งจักรวาลที่มีบุคลากรยอดเยี่ยมมากมายก็ยังห่างชั้นกันมาก
แม้ยังไม่ได้ตรวจวัดพรสวรรค์ด้านพลังจิต แต่จุดเริ่มต้นของเธอก็ต่ำไปจริง ๆ
เธอคิดไปพลางต่อสายไฟให้แคปซูลเสมือนจริง
ไฟสัญญาณของแคปซูลเสมือนจริงสว่างขึ้น เจียงเจ่าอดใจรอไม่ไหว อยากลองลงไปนอนดู ถ้าสามารถจินตนาการอารยธรรมฮวาเซี่ยออกมาได้จริง เธอก็เตรียมจะชวนคุณยายซูให้ลองใช้ก่อน
ในเมื่อมีเขตจินตนาการของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ในจักรวาลมากมาย แต่คุณยายก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม แสดงว่าผลของเขตจินตนาการเหล่านั้นคงไม่ชัดเจนแล้ว ถึงระดับของเธอจะต่ำ แต่ช่วยบรรเทาอาการพลังจิตปั่นป่วนได้สักนิดก็ยังดี
ยังมีคุณปู่ด้วย เธอจะรีบเพิ่มความแข็งแกร่งแล้วไปหาเขาให้ได้ ค่าความปั่นป่วนของพลังจิตคุณปู่ไม่ต่ำเลย แต่ท่านยืนกรานจะออกไป แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญมากที่ต้องไปจัดการ
อีกอย่าง บาดแผลบนตัวท่านที่ผ่านมาสิบกว่าปีก็ยังไม่หาย เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของเผ่าแมลงระดับสูง เรื่องที่ท่านจะไปทำต้องอันตรายมากแน่ เธออดเป็นห่วงไม่ได้
ระหว่างที่กำลังคิดเรื่องต่าง ๆ เจียงเจ่าก้มลงมองแล้วเหลือบเห็นว่าเวลาบนแคปซูลเสมือนจริงกลายเป็นช่วงบ่ายไปแล้ว!
ตอนนั้นเองเธอถึงเพิ่งรู้สึกหิวขึ้นมาอย่างเลือนราง ยังไม่ได้กินทั้งมื้อเช้าและมื้อกลางวันเลย
ไม่ตั้งใจกินข้าว ความคิดก็มีปัญหา
เจียงเจ่าหันไปที่ห้องนั่งเล่นทันที หยิบเครื่องดื่มสารอาหารรสองุ่นขึ้นมาหนึ่งหลอดแล้วเปิดออก
ไหน ๆ ก็มาแล้ว อย่างน้อยก็ต้องลองของขึ้นชื่อของจักรวาลหน่อย
กลิ่นองุ่นจาง ๆ ลอยมาแตะปลายจมูก ของเหลวสีม่วงอ่อนไม่ได้ดูพิเศษอะไร เธอยกมือขึ้นกระดกไปครึ่งหลอด
ถึงจะมีรสองุ่นอยู่บ้าง แต่ต้องตั้งใจชิมถึงจะรู้สึกได้ แถมยังมีรสประหลาดชัดเจน
เจียงเจ่ากลอกตาแล้วกลืนของเหลวที่อมไว้ในปากลงไปอย่างยากลำบาก มือยังถือเครื่องดื่มสารอาหารที่เหลืออีกครึ่งหลอดอยู่
รสชาติสยองมาก!
เธอมือสั่นงันงก วางเครื่องดื่มสารอาหารครึ่งหลอดที่กำอยู่ลงบนโต๊ะ
คนในจักรวาลมีรสนิยมแบบไหนกันเนี่ย?
สวรรค์ ต่อไปเธอจะกินอะไร? อารยธรรมขาดสูญจนแม้แต่อาหารก็ไม่มีใครสืบทอดไว้เลยหรือไง? ต่อไปคงต้องทำกินเองแล้ว
เจียงเจ่าเปิดสมองแสงทันที เตรียมดูว่ามีของกินอะไรที่เธอรู้จักบ้าง คืนนี้เธอจะลงมือทำเอง
เธอกดเข้าไปใน “อีโกว” แพลตฟอร์มซื้อของออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในจักรวาล สินค้านานาชนิดปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสงตรงหน้า
มีทั้งสินค้ารอบตัวจากแบบจำลองของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ แคปซูลเสมือนจริงหลายรุ่น และผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีสารพัด เจียงเจ่าไม่ได้ดูอะไรนาน กดเข้าไปที่หมวดอาหารโดยตรง
เครื่องดื่มสารอาหารหลากรสปรากฏขึ้น เจียงเจ่าถึงกับเห็นรสน้ำมูก จำนวนผู้ซื้อ: 1!
เธอตกตะลึงมาก สมกับเป็นโลกไหน ๆ ก็มีคนประหลาดอยู่ไม่น้อยจริง ๆ
สุดท้ายเธอถึงเห็นพืชธรรมชาติไม่กี่ชนิดที่ท้ายหมวดอาหาร
มันฝรั่ง มันเทศ ข้าวสาลี แอปเปิล องุ่น ไม่มีแล้ว ไม่มีข้าว ไม่มีเนื้อ!
แถมยังแพงมาก มันฝรั่งหรือมันเทศหนึ่งหัวราคา 10,000 เหรียญดวงดาว!
เจียงเจ่ากดเข้าไปดูรายละเอียดมันฝรั่ง ถึงได้รู้ว่าอาหารพวกนี้เพิ่งวางขายโดยสถาบันวิจัยเกษตร มีจำนวนจำกัด ไม่แปลกที่ราคาจะแพงขนาดนี้
ก่อนคุณปู่เจียงจากไป ท่านทิ้งเงินก้อนใหญ่ไว้ให้เจ้าของร่างเดิม ส่วนคุณย่าซูก็ให้เงินค่าครองชีพเธอทุกเดือน ดังนั้นเจียงเจ่าจึงไม่เคยต้องกังวลเรื่องเงินมาก่อน
แต่เธอเอาเงินเก็บเกือบทั้งหมดไปซื้อยาปลอม ตอนนี้ในบัญชีเหลือแค่ 22,222 เหรียญดวงดาว จริง ๆ เงินเท่านี้ถ้าซื้อแต่เครื่องดื่มสารอาหารก็พอให้เธออยู่ได้อีกหลายเดือน แต่…เจียงเจ่านึกถึงรสชาติสยองเมื่อครู่อีกครั้ง
เธอตัดสินใจใช้เงิน 20,000 ซื้อทั้งมันฝรั่งหนึ่งหัวกับมันเทศหนึ่งหัว ชาวฮวาเซี่ยจะขาดอะไรก็ได้ แต่จะให้ปากขาดของอร่อยไม่ได้!
คืนนี้เธอจะกินมื้อดี ๆ!
หลังออกจากอีโกว เจียงเจ่าถึงสังเกตเห็นว่าบนสมองแสงมีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านสองข้อความ
เพราะเจ้าของร่างเดิมเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ สมองแสงของเธอจึงไม่เคยมีจุดแดงแจ้งเตือนข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน ดังนั้นข้อความพวกนี้น่าจะเพิ่งเข้ามาหลังจากเจ้าของร่างเดิมกินยาปลอมจนตาย
ข้อความทั้งสองมาจากแหล่งเดียวกัน ข้อความหนึ่งส่งมาเมื่อสามวันก่อน อีกข้อความส่งมาเมื่อสิบโมงเช้าวันนี้
อารมณ์ดีสุด ๆ เจียงเจ่ายื่นมือกดเปิด แต่กลับตกใจจนเกือบเตะเครื่องดื่มสารอาหารครึ่งหลอดที่เหลือให้ล้ม