“คุณลุงคุณป้าจะไม่ชอบฉันหรือเปล่าคะ?”
แม้จะมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์แล้ว เหยียนจือก็ยังอดประหม่าไม่ได้ เธอกอดของขวัญที่ซื้อมาไว้แนบอก แล้วมองชายที่นั่งอยู่บนเบาะคนขับอย่างออดอ้อน
“พวกท่านต้องชอบเธอแน่ ทั้งคู่เป็นคนดี จือจือเชื่อพี่นะ”
ลู่สือเจ๋อมีสีหน้าสงบนิ่งเสียยิ่งกว่าเหยียนจือ และเชื่อมั่นในตัวเธอมากกว่าเจ้าตัวเสียอีก เมื่อได้ยินดังนั้น เหยียนจือก็พยักหน้าเบา ๆ หัวใจพลันสงบลงทันที
ทั้งสองลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในคฤหาสน์ ภายในกว้างขวางจนชวนตะลึง โอ่อ่ายิ่งกว่าที่เห็นจากด้านนอกเสียอีก แม้ของตกแต่งจะดูเรียบหรู แต่ทุกสิ่งล้วนแผ่กลิ่นอายไม่ธรรมดาออกมา
ลู่สือเจ๋อกลัวเหยียนจือจะหวาดหวั่น จึงจับมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย คอยปกป้องหญิงสาวตัวน้อยให้อยู่ข้างกายอย่างแน่นหนา
บิดามารดาของลู่สือเจ๋อมองสบตากัน ความรู้สึกที่มีต่อหญิงสาวตัวน้อยคนนี้เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย
“พ่อครับ แม่ครับ ผมพาจือจือกลับมาแล้ว”
“สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า ฉันชื่อเหยียนจือ เรียกจือจือก็ได้นะคะ”
หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างลูกชายมีรูปร่างสูงโปร่ง ท่วงท่าสง่างาม ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ ดวงตากลมโตกับริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้ม ดูงดงามราวกับเกิดมาเพื่อเป็นหญิงงาม
แต่สิ่งที่ดึงดูดใจมารดาของลู่สือเจ๋อที่สุด กลับเป็นดวงตาคู่นั้นของเหยียนจือที่ใสสะอาดและกระจ่างใส ราวกับมองปราดเดียวก็เห็นได้ถึงก้นบึ้ง
เรื่องของเวินเหยาหยากลายเป็นประเด็นร้อนบนอินเทอร์เน็ต บล็อกเกอร์หลายคนต่างออกมาเล่าเรื่องสวัสดิการของผู้ช่วยตัวเอง ฉวยโอกาสเหยียบย่ำเวินเหยาหยาเพื่อเรียกกระแส จนเรื่องนี้ลุกลามไปในวงกว้างยิ่งขึ้น