ช่วงชิงด้วยเล่ห์กล ทั้งพระเอกและวาสนาล้วนเป็นของข้า

ตอนที่ 102 ช่วงชิงด้วยเล่ห์กล ทั้งพระเอกและวาสนาล้วนเป็นของข้า

6 นาที· 1.3K คำ

ริมฝีปากของเหยียนจือถูกกลิ่นอายอีกสายหนึ่งรุกรานภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เดิมทีเธอก็มึนงงอยู่แล้ว พอสัมผัสได้ถึงกลิ่นสุราที่เข้มข้นและดุดันยิ่งกว่า สมองก็ยิ่งขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก

เอวและแขนของเซี่ยเจิ้งชูแข็งแรงอย่างยิ่ง เขาใช้มือเดียวอุ้มเธอขึ้นมา วางลงบนตู้รองเท้าตรงโถงทางเข้า แล้วจูบเรียวปากหอมหวานนั้นอย่างหนักหน่วงยิ่งขึ้น

ริมฝีปากนุ่มนิ่มมีเนื้อ ทั้งยังแฝงกลิ่นหอมอุ่นชวนให้หลงใหล เซี่ยเจิ้งชูแทบอยากให้ริมฝีปากของทั้งคู่แนบติดกันแน่น ไม่แยกจากกันอีกเลย

เอวและขาของเหยียนจืออ่อนปวกเปียก แม้แต่นั่งก็ยังแทบไม่ไหว เธอทรุดลงในอ้อมแขนชายหนุ่ม ส่งเสียงออดอ้อนงึมงำ ไม่อยากอยู่บนตู้รองเท้าต่อแล้ว

เซี่ยเจิ้งชูตามใจเธอ เขาโอบเธอไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง ก่อนจะก้าวไปยังเตียงทีละก้าว

วินาทีถัดมา เหยียนจือรู้สึกเหมือนตกลงบนก้อนเมฆ แล้วก็มีบางสิ่งทาบทับลงมา

กระดุมเสื้อบริเวณอกถูกปลดออก ความเย็นแผ่ซ่านไปทั่วผิวจนขนลุกซู่

เหยียนจือสัมผัสได้ถึงความเย็น ร่างกายสั่นน้อย ๆ ก่อนจะขยับเข้าหาความอบอุ่นโดยไม่รู้ตัว

เซี่ยเจิ้งชูไม่ปฏิเสธความใกล้ชิดของหญิงสาว เขากอดเธอไว้แน่น พร้อมเร่งมือถอดเสื้อผ้า

เสื้อผ้าบนพื้นกองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ร่างของคนทั้งสองบนเตียงค่อย ๆ เปลือยเปล่า

ความร้อนจากผิวกายที่แนบเสียดสีกันทำให้ทั้งคู่สั่นสะท้าน ในที่สุดเซี่ยเจิ้งชูก็ถอนริมฝีปากออกจากเรียวปากแดงระเรื่อของเธอ แล้วจูบไล้ลงไปอย่างแผ่วเบา ละเอียดอ่อนบนผิวกาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป