เหยียนจือเวลาแสร้งทำตัวน่ารักขึ้นมานั้นชวนให้คนหลงเชื่อได้ง่ายนัก รอยยิ้มของเธอทำเอาดวงตาของบรรดาผู้ชายในงานเป็นประกายขึ้นมาทันที
จี้ถิงโจวเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นสีหน้าของเพื่อน ๆ เปลี่ยนไป เขาจึงส่งสายตาเตือนพวกนั้น อย่าได้คิดอะไรกับน้องภรรยาของเขาเด็ดขาด
เหยียนจือไม่ใช่คนที่พวกผู้ชายเหล่านี้จะเอามาเป็นของเล่นได้
สายตาเตือนของจี้ถิงโจวทำให้หลายคนได้สติกลับมา แต่ก็ยังมีอยู่หนึ่งหรือสองคนที่ไม่ยอมตัดใจ สายตายังคงเหลือบมองสาวน้อยเป็นระยะ
จี้ถิงโจวพาเหยียนจือไปนั่งบนโซฟา ทั้งยังสั่งน้ำผลไม้ให้เธอแก้วหนึ่ง แล้วส่งให้ถึงมือ
“เห็นเพื่อน ๆ ของฉันแล้ว ตอนนี้คงเชื่อที่ฉันพูดเมื่อกี้แล้วสินะ?”
หญิงสาวประคองแก้วน้ำผลไม้ไว้ ดวงตากลมโตกลอกไปมา ก่อนจะพยักหน้าภายใต้สายตาของชายหนุ่ม
“เชื่อแล้วค่ะ พี่เขยเป็นพี่เขยที่ดี”
จี้ถิงโจวได้ยินแล้วมุมปากกระตุก คำที่สาวน้อยพูดออกมาคืออะไรกัน ฟังดูแปลกชอบกล
แต่จี้ถิงโจวไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงหันไปสนทนากับเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ ต่อ
เพราะในห้องส่วนตัวมีสาวน้อยเพิ่มเข้ามา ทุกคนจึงระมัดระวังคำพูดมากขึ้น เรื่องที่คุยกันล้วนเป็นข่าวสารด้านดี
จี้ถิงโจวคุยอยู่พักใหญ่ จู่ ๆ ก็นึกถึงคนข้างกายขึ้นมา ครั้นหันกลับไปมองก็เห็นสาวน้อยประคองแก้วด้วยสองมือ ดวงตาพร่ามัวราวกับเมามายแล้ว
จี้ถิงโจว: ?
เขาสั่งน้ำผลไม้ให้เหยียนจือไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงเมาได้ล่ะ?