หลังถอดเอี๊ยมออกแล้ว เหยียนจือก็ยกขาก้าวลงไปในถังอาบน้ำ น้ำอุ่นโอบล้อมร่างกายไว้ นางจึงถอนหายใจอย่างสบายใจ
ลูกกระเดือกของชุยเจ๋อขยับขึ้นลงอย่างแรง เขายกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนจะดึงสายตาที่เกือบเผลอมองจนตาค้างกลับมา
แม้จะไม่มองแล้ว แต่ประสาทสัมผัสอื่นกลับปิดบังไม่ได้ เขาได้กลิ่นหอมจาง ๆ ภายในห้อง ทั้งยังได้ยินเสียงน้ำไหลแผ่วเบา
สตรีผู้นี้… ช่างมีใบหน้าที่ชวนให้คนลุ่มหลงจริง ๆ เพียงเห็นเงาร่างงดงาม ก็ทำให้เขาเป็นถึงเพียงนี้
ชุยเจ๋อวางถ้วยชาลงแล้วลุกขึ้น เขามองฉากกั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะออกจากห้องหนังสือไปโดยไม่หันกลับมาอีก
เมื่อได้ยินเสียง เหยียนจือก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากมีรอยยิ้มบางเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น จากนั้นนางก็อาบน้ำต่อ
แม้ซ่งจือเวยจะวางยาเหยียนจือ แต่ชุยเจ๋อก็ยังจัดการนางไม่ได้ในเร็ววันนี้
ไท่ฟู่เป็นคนขององค์รัชทายาท เวลานี้สุขภาพของฮ่องเต้ผู้ชราทรุดโทรมลงทุกวัน องค์รัชทายาทกำลังมีอำนาจรุ่งเรือง ทำให้ไท่ฟู่ยิ่งหยิ่งผยองกว่าแต่ก่อน
ชุยเจ๋อไม่ได้อยู่ฝ่ายองค์รัชทายาท ช่วงนี้เขาถูกไท่ฟู่กดดัน จึงใช้ชีวิตได้ไม่ราบรื่นนัก
เมื่อนึกถึงซ่งจือเวยในเรือนของตน แล้วนึกถึงไท่ฟู่ที่คอยเป็นปรปักษ์กับเขาในราชสำนัก ชุยเจ๋อก็โมโหจนโยนพู่กันลงพื้น
ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะทำให้คนแซ่ซ่งทั้งตระกูลไสหัวไปให้พ้น!
ขณะที่ชุยเจ๋อยังโกรธอยู่ ประตูห้องหนังสือก็แง้มเปิดเบา ๆ ก่อนสตรีในชุดสีเรียบคนหนึ่งจะเดินเข้ามา นางก้มลงเก็บพู่กันที่ตกอยู่บนพื้น