เมื่องูหลามยักษ์ทั้งสองตัวถูกหลินหนานสังหาร
ถังเชียนและคนอื่น ๆ ที่แขวนคอใจอยู่ก็พลันวางใจลงได้ในที่สุด
ถึงแม้คนที่ลงมือสู้จะเป็นหลินหนาน แต่พวกเขาที่เป็นเพียงผู้ชมก็ยังคงรักษาความตึงเครียดไว้ตลอด
เมื่อผ่อนคลายลงมา ก็รู้สึกได้ในทันใดว่าแรงกายทั้งร่างถูกดึงออกไปจนหมด
แต่ละคนต่างทรุดตัวพิงกับผนังถ้ำ อ้าปากหายใจหอบ ๆ
ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมชาวชาติมังกรต่างพากันตะลึงงัน
จ้องมองหลินหนานบนหน้าจอด้วยความไม่อยากเชื่อ
เห็นเพียงเขายืนอยู่ท่ามกลางซากงูหลามขนาดมหึมาทั้งสองตัว บนใบหน้ายังมีคราบเลือดที่กระเซ็นใส่
ทำให้บุคลิกโดยรวมของเขา เพิ่มความโหดเหี้ยมน่าเกรงขามขึ้นมาอีกหลายส่วน
เมื่อเทียบกันแล้ว รูปร่างของเขาเล็กกว่างูหลามมากมายนัก
ยิ่งตอกย้ำให้ผลงานเมื่อครู่ของเขาน่าทึ่งเพียงใด
......
"โว้ย! แทบช็อกทั้งบ้านเลย หลินหนานโคตรจะเทพไปแล้วไหม"
"นี่มันเรื่องจริงเหรอ? ฉันดูผิดไปหรือเปล่า ไม่ใช่ฝันไปใช่ไหม หลินหนานเขาฆ่างูหลามยักษ์ได้สองตัวด้วยตัวคนเดียวเนี่ยนะ?"
"เอาเถอะ งูหลามพวกนี้ในสายตาฉันมันคือสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีทางเอาชนะได้ หลินหนานกลับใช้มือเดียวฆ่าได้ทีละสองตัว รู้สึกเหมือนงูหลามพวกนี้อยู่ต่อหน้าเขาเป็นแค่เส้นหมี่ ที่บีบเมื่อไหร่ก็แหลกเมื่อนั้นเลย"
"หลินหนานเขาไม่ธรรมดาแน่นอน! เขาจะเป็นแค่เด็กฝึกงานของสถาบันโบราณคดีได้ยังไง สถาบันโบราณคดีรับเด็กฝึกงานระดับนี้ด้วยเหรอ? ที่ซ่อนมังกรแฝดเสือจริง ๆ!"
"เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่เห็นเหรอว่าถังเชียนก็หน้าแตกเหมือนพวกเราทุกคน นี่แสดงว่าเธอเองก็ไม่รู้มาก่อนว่าหลินหนานเก่งขนาดนี้!"