[เสริมแกร่งสำเร็จ]
[กระบี่บินไร้นาม]
[คุณภาพ: ระดับธรรมดา]
[ขั้น: ขั้นหนึ่ง]
[พลังโจมตี: อ่อนขั้นหนึ่ง]
[พลังป้องกัน: อ่อนขั้นหนึ่ง]
[ผลพิเศษ: พระเทพวิเศษขั้นต้น (เมื่อคุณบังคับกระบี่บิน ความเร็วของกระบี่จะเพิ่มขึ้น 300%)]
[ประเมินรวม: กระบี่บินไม้ผสมโลหะระดับโลกมนุษย์ แม้จะได้รับการเสริมแกร่งแล้ว แต่ก็แข็งแกร่งขึ้นเพียงเล็กน้อย ต้องดัดแปลงเพิ่มเติมอีกมากจึงจะยกระดับความสามารถได้]
หลินยวนมองสิ่งที่อยู่ใต้เท้า... กระบี่บินงั้นหรือ?
นอกจากสัมผัสที่ดูไม่เหมือนพลาสติกเท่าเมื่อก่อนแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลงอีก
“ท่องเที่ยวราวเท้าเหยียบลมขั้นต้น? ฟังดูเหมือนจะไม่เลวเลยแฮะ”
เดิมทีสเก็ตบอร์ดนี่คงไม่ได้เร็วเท่าไรนัก ตอนนี้มีผลพิเศษแบบนี้แล้ว บางทีอาจไม่ตามหลังคนอื่นมากเกินไปก็ได้?
เขาฉุกคิดขึ้นมา แล้วเปิดแผงยานพาหนะของเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงขึ้นมาดูอีกครั้ง ว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง
[ยานพาหนะ: สเก็ตบอร์ดไฟฟ้าทรงกระบี่บิน]
[ระดับ: 1]
[พลังป้องกันกายภาพ: 20 (สเก็ตบอร์ดแผ่นหนึ่งที่ค่อนข้างแข็ง แต่เห็นได้ชัดว่ามันปกป้องคุณจากซอมบี้ไม่ได้)]
[ต้านทานเวท: 10 (การโจมตีด้วยคุณสมบัติพิเศษทั่วไปไม่อาจส่งผลอะไรต่อมันได้)]
[น้ำหนัก: 60 กิโลกรัม]
[พื้นที่: พอดีให้คนหนึ่งคนยืนได้]
[ความทนทาน: 100%]
[พลังงาน: 100%]
[อาวุธภายนอก: ยังไม่มี]
[ประเมินรวม: สเก็ตบอร์ดที่ได้รับการเสริมแกร่งในระดับหนึ่ง แม้จะยังไม่มีความสามารถในการป้องกัน แต่ความเร็วเพิ่มขึ้นมากพอจะทำให้คุณกลายเป็นหนุ่มไล่ลมอย่างแท้จริง!]
“ตรงนี้ก็แสดงให้เห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลง พลังป้องกันกายภาพกับต้านทานเวทเพิ่มขึ้นทั้งคู่เลยเหรอ? ความเร็วก็เพิ่มขึ้นจริง ๆ ด้วย”
ดูเหมือนจะไม่เลวเลย
“อีกอย่าง การเสริมแกร่งของเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงกับระบบเซียนกระบี่ มีโอกาสสูงที่ผลของทั้งสองอย่างจะซ้อนทับกันบน... กระบี่บินนี่”
“แบบนี้ก็ดีไม่น้อยเลย”
“ตอนนี้อาจจะยังไม่ได้เรื่องอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยอนาคตก็ยังพอมีความหวัง”
หลินยวนส่ายหน้า
“เอาเป็นว่าระบบเซียนกระบี่นี่ไม่เลว ตอนนี้... ออกเดินทางก่อนดีกว่า! อยู่ต่อไม่ได้แล้ว!”
เหลือเวลาอีกไม่กี่สิบนาทีก่อนหมอกเทาจะมาถึง
คนอื่น ๆ คงออกเดินทางกันไปตั้งนานแล้ว เปิดห้องแชทดูก็เห็นว่าหลายคนกำลังพูดคุยเรื่องกล่องทรัพยากรที่พบระหว่างทาง บางคนก็ยังซื้อขายทรัพยากรกันอยู่
ถ้าไม่ออกเดินทางตอนนี้ กล่องทรัพยากรข้างหน้าก็จะเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ!
หลินยวนจึงก้าวขึ้นไปเหยียบ... กระบี่บินอีกครั้ง แล้วบังคับกระบี่ออกเดินทาง!
ฟิ้ว!
ความเร็วของกระบี่บินเกินความคาดหมายของหลินยวนไปมาก
เขาเห็นมันพุ่งออกไปดุจลูกธนูในชั่วพริบตา
เขาแทบตั้งตัวไม่ทัน
แต่โชคดีที่มีพลังประหลาดชนิดหนึ่งคอยพยุงเขาไว้ และตรึงเขาให้อยู่บนกระบี่บินอย่างมั่นคง ไม่อย่างนั้น...
เมื่อครู่เขาคงถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไปแล้ว!
“อะไรกันเนี่ย? สเก็ตบอร์ดนี่... ไม่สิ กระบี่บินนี่เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ผลของท่องเที่ยวราวเท้าเหยียบลมขั้นต้นรุนแรงขนาดนี้เลยหรือ?”
เพิ่มความเร็วสามร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าสเก็ตบอร์ดไฟฟ้านี่เดิมทีวิ่งได้ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตอนนี้ก็กลายเป็น 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเลยงั้นหรือ?
นั่นก็เร็วมากจริง ๆ!
แต่ทำไมหลินยวนถึงรู้สึกว่าความเร็วตอนนี้ดูจะเกิน 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมงไปแล้วล่ะ?
เขายื่นมือออกไปสัมผัสกระแสลมที่พัดกรูเข้ามา:
“นี่น่าจะเกิน 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้วมั้ง? ไม่สิ! เผลอ ๆ จะถึง 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้วด้วยซ้ำ!”
หลินยวนยืนอยู่บนสเก็ตบอร์ด สัมผัสกับความเร็วระดับนี้ จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นเลยก็คงไม่ได้
แต่เขาไม่รู้เลยว่าจะควบคุมสเก็ตบอร์ดให้ลดความเร็วลงได้อย่างไร!
ของนี่ไม่มีแม้แต่เบรกด้วยซ้ำ!
คงไม่ถึงกับต้องใช้เท้าเบรกหรอกนะ!
ใช้เท้าเบรกตอนวิ่งด้วยความเร็ว 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเนี่ยนะ?
หลินยวนยังไม่บ้าบิ่นถึงขนาดนั้น อีกทั้งยังอยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกสักหน่อย!
“แต่ด้วยความเร็วแบบนี้ ฉันก็ไม่ต้องกลัวว่าหมอกเทาจะตามทันแล้ว เว้นแต่ว่าฉันจะหยุดอยู่ที่ไหนนานเกินไป”
เขามองเวลาที่หมอกเทาจะมาถึง
เป็นอย่างที่คิด เพราะความเร็วของเขาสูงเกินไป
เวลาที่หมอกเทาจะเข้ามาใกล้เขาจึงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้ลดลงเหมือนนับถอยหลัง
นี่เป็นข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย
หมายความว่าหลังจากนี้หลินยวนไม่จำเป็นต้องกังวลกับหมอกเทามากนัก
“ความเร็วของหมอกเทาน่าจะคงอยู่ที่ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมงตลอดนะ หวังว่าจะไม่เปลี่ยนเลย ถ้าจะเปลี่ยนก็ขอให้เพิ่มขึ้นนิดเดียว อย่าเร็วเกินไปก็แล้วกัน”
หลินยวนคิดในใจ
ไม่ว่าอย่างไร
ก็ถือว่าแก้วิกฤตไปได้อย่างหนึ่งแล้ว
ตอนนี้
ปัญหาที่เขาต้องเผชิญคือ
จะทำให้... กระบี่บินใต้เท้าช้าลงได้อย่างไร?
แต่
เรื่องน่าอัศจรรย์ก็คือ
ทันทีที่เขาคิดอยากลดความเร็ว
ความเร็วของสเก็ตบอร์ดใต้เท้า ไม่สิ กระบี่บิน ดูเหมือนจะชะลอลงจริง ๆ
เขาสังเกตเห็นแล้วก็ตกใจทันที
จากนั้นก็พูดว่า:
“หยุด!”
กระบี่เบรกกะทันหัน
หลินยวนเกือบถูกแรงเฉื่อยเหวี่ยงกระเด็นออกไป แต่ความรู้สึกเหมือนมีบางอย่างพยุงตัวเขาไว้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขายืนอยู่บนกระบี่บินได้อย่างมั่นคง
“อืม... นี่กลายเป็นกระบี่บินจริง ๆ แล้ว ไม่ใช่แค่สเก็ตบอร์ดธรรมดา!”
เมื่อค้นพบเรื่องนี้ หลินยวนก็ยินดีเป็นอย่างมาก
นี่เป็นข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย
หลังจากลองทดสอบดูเล็กน้อย หลินยวนก็พบความสามารถแฝงอีกหลายอย่าง
อย่างเช่น เขาสามารถบังคับสเก็ตบอร์ดใต้เท้า ไม่สิ กระบี่บิน ได้ตามใจนึกอย่างอิสระ
ถึงขั้นที่ว่า...
เมื่อเขาออกแรงยกกระบี่บินขึ้นมาถือไว้ในมือ ก็ยังควบคุมให้กระบี่บินพุ่งไปโจมตีข้างหน้าได้!
แน่นอนว่าเขายังควบคุมให้กระบี่บินหลุดจากมือไปทั้งหมดไม่ได้ แม้ของนี่จะเรียกว่ากระบี่บิน แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่รู้วิธีบังคับกระบี่บินแบบนั้น
“จริงสิ ตัวกระบี่บินเองก็มีพลังโจมตีเหมือนกัน ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อให้เจอซอมบี้หรืออะไรทำนองนั้น ฉันก็ใช่ว่าจะไม่มีทางรับมือเลยนี่?”
หลินยวนรู้สึกอุ่นใจขึ้นไม่น้อย
หลังจากนั้น
เขาก็ออกเดินทางต่อ
พุ่งทะยานไปด้วยความเร็วสูง
...
ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ตอนนี้มีผู้เล่นคนหนึ่งกำลังขับรถเก๋งที่ได้รับมาตั้งแต่เริ่มเกม เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
แน่นอนว่าความเร็วของเขาก็ไม่ได้ช้านัก
เพียงแค่รักษาความเร็วไว้ที่ 33 กิโลเมตรต่อชั่วโมงพอดี
เร็วกว่าเขตหมอกเทาเล็กน้อย ทำให้เวลาที่หมอกเทาจะมาถึงไม่กลายเป็นการนับถอยหลังจริง ๆ
แต่ในตอนนั้นเอง
จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศดังขึ้น
ฟิ้ว!
“เสียงอะไรน่ะ?”
เขามองกระจกมองหลังด้วยความสงสัย
แต่กลับพบอย่างน่าตกใจว่า มีคนคนหนึ่งก้มตัวลงเล็กน้อย ยืนเหยียบ... กระบี่บินอยู่?!
เขาขยี้ตา ยืนยันแล้วว่านั่นเป็นกระบี่อย่างไม่ผิดแน่
จากกระจกมองหลัง เขามองไม่เห็นล้อของกระบี่บินเลยสักนิด
คนคนนั้นยืนอยู่บนกระบี่บิน ก้มตัวลงเล็กน้อย แล้วพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!
ฟิ้ว!
เพียงพริบตา
คนคนนั้นก็เหยียบกระบี่บินแซงเขาไป แล้วหายลับไปข้างหน้า ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ!
“นี่มัน...”
เขาอ้าปากค้าง ราวกับยังไม่ได้สติกลับมา
“อะไรเนี่ย? หมอนั่นเหยียบกระบี่อยู่ได้ยังไง? ยานพาหนะของเขาคงไม่ใช่กระบี่บินหรอกนะ?!”
ผู้เล่นคนนั้นตกตะลึง
ภาพแบบนี้มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง?
พวกเราต่างก็ได้รถสารพัดแบบ แล้วทำไมของนายถึงเป็นกระบี่บินล่ะ?
เขารีบเอาข่าวนี้ไปโพสต์ในห้องแชททันที
“เชี่ย! ฉันเห็นคนคนหนึ่งเหยียบกระบี่บิน ความเร็วอย่างน้อยก็ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง! พุ่งฟิ้วผ่านข้างตัวฉันไปเลย!”
พอเขาพูดจบ ก็มีคนโผล่มาตอบกันทันทีหลายคน
“นายพูดเหลวไหลแล้วมั้ง กระบี่บิน? ล้อเล่นหรือไง!”
“ฉันสงสัยว่านายตาฝาดนะ จะเป็นกระบี่บินได้ยังไง? บอกว่าเป็นสเก็ตบอร์ดยังน่าเชื่อกว่าอีก!”
“ว่าแต่ มีคนได้ยานพาหนะเป็นสเก็ตบอร์ดจริง ๆ เหรอ?”
“พวกคุณเชื่อผมสิ! มันเป็นกระบี่บินจริง ๆ!”
ผู้เล่นคนนั้นยังคงยืนยัน
แต่คนอื่น ๆ ก็ยังหัวเราะเยาะ ไม่มีใครเชื่อเลย
จนกระทั่ง...
ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีอีกคนร้องขึ้นว่า:
“เชี่ย! จริงด้วย! ฉันก็เพิ่งเจอคนเหยียบกระบี่บินแซงไปเหมือนกัน! ความเร็วอย่างน้อยก็เกิน 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงแน่นอน!”
คำพูดนี้ทำให้บางคนเริ่มลังเล
“จริงหรือเปล่า? หรือจะมีกระบี่บินจริง ๆ?”
“เอ่อ... ถ้าจะพูดกันตามตรง กระบี่บิน... ก็นับเป็นยานพาหนะได้เหมือนกันหรือเปล่า?”
“ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า ยานพาหนะของใครบางคนอาจเป็นเสือหรือสิงโต หรือแม้แต่สัตว์เทพก็ได้สินะ!”
“เกมนี่มันอะไรกันแน่ ทำไมถึงไม่เหมือนเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงในนิยายเลยสักนิด!”
“อย่าพูดแบบนั้นสิ มีโอกาสเป็นไปได้จริง ๆ นะ”
“ไม่ใช่แค่เป็นไปได้หรอก เป็นเรื่องจริงเลย ฉันไม่กล้าพูดมาตลอด ที่จริงพาหนะของฉัน... เป็นฮัสกี้ตัวหนึ่ง!”
“หา?!”
“เชี่ย! ฉันนึกว่ามีรถถังแล้วจะไร้เทียมทานซะอีก ตอนนี้นายกลับมาบอกว่ามีคนอาจขี่สัตว์เทพได้เนี่ยนะ!”
ชั่วขณะหนึ่ง
ห้องแชทก็เดือดพล่านขึ้นมา