จั่วเฉ่ารู้สึกว่าการกระทำของครูหลี่ชวนให้พูดยากจริง ๆ
ภาคเรียนนี้ใกล้จะจบลงแล้ว จั่วเฉ่าเรียนชั้นประถมสี่ไปครึ่งภาคเรียน ตั้งใจว่าจะข้ามไปเรียนชั้นประถมห้าโดยตรง
แน่นอนว่าเธอเลือกไปเรียนชั้นประถมห้าโดยตรงก็ได้
ตอนนี้ผู้อำนวยการโรงเรียนกำลังชื่นชอบเธอ ต่อให้เธอขอดวงจันทร์บนฟ้า ผู้อำนวยการก็ยังตั้งใจพิจารณาให้
แต่จั่วเฉ่าอยากวางพื้นฐานให้แน่นกว่านี้
เธออยากก้าวหน้าอย่างแท้จริงในทุกชั้นเรียน ทุกช่วงเวลา ไม่ใช่เอาแต่กินบุญเก่าที่สะสมไว้
ข่าวเรื่องได้รับรางวัลเริ่มแพร่สะพัดในหมู่บ้าน พอโทรทัศน์มาถึง หมู่บ้านใกล้เคียงในรัศมีสิบลี้ก็รู้กันทั่วในทันที
โทรทัศน์นะ นั่นมันโทรทัศน์เชียวนะ!
ข้างในมีคนเป็น ๆ อยู่ด้วย!
“ใครได้รางวัลหรือ จั่วหมิงเสวียนคนนั้นหรือเปล่า?”
เพราะคุณย่าจั่วช่วยป่าวประกาศ เรื่องที่จั่วหมิงเสวียนไปเข้าร่วมการแข่งขันจึงกลายเป็นเรื่องที่คนทั้งหมู่บ้านรู้กันหมด
“มีอนาคตแล้วนะเนี่ย บ้านนายมีต้นกล้าทางการเรียนโผล่มาจริง ๆ ด้วย กลับไปดูสิว่าหลุมศพบรรพบุรุษมีควันลอยขึ้นมาหรือเปล่า”
ทุกคนพากันหยอกล้อ
คุณย่าจั่วหัวเราะจนเห็นฟันหลอเต็มปาก “พรุ่งนี้ฉันจะฆ่าไก่เซ่นไหว้บรรพบุรุษ ขอบคุณท่านที่คุ้มครอง”
หมิงเสวียนบ้านเธอฉลาดขนาดนี้ คนที่ได้รางวัลต้องเป็นหมิงเสวียนบ้านเธอแน่นอน!
คนอื่น ๆ ฟังแล้วเริ่มสับสน จึงแทรกขึ้นว่า “วันก่อนยังพูดกันอยู่ไม่ใช่หรือว่าจั่วหมิงเสวียนโกงข้อสอบ ลอกกระดาษคำตอบของจั่วเฉ่า แล้วคนที่ได้รางวัลเป็นพี่น้องผู้หญิงสองคน?”