สามวันนี้เซี่ยตงชุนได้ทำความรู้จักกับข้ารับใช้ใต้สังกัดของตัวเอง: นางกำนัลสามคน หนึ่งในนั้นคืออวี้ถิงที่ตามมาจากบ้าน ซึ่งในนามมีหน้าที่ปูที่นอน
จากนางกำนัลที่ถูกจัดสรรมา เธอเลือกคนที่ทางบ้านส่งมาให้ ตั้งชื่อให้ว่าอวี้เยียน รับผิดชอบเฉพาะการชงชาและรับใช้
อีกคนไม่รู้ว่าเป็นใคร ตั้งชื่อให้ว่าอวี้ฉาน รับผิดชอบดูแลเรื่องแต่งตัว เชื่อว่าน่าจะเป็นคนของฮองเฮา
เอ๊ะ ก็แค่มีชื่อที่ขึ้นต้นด้วย "อวี้" แล้วลงท้ายด้วย "หญิง" เท่านั้นแหละ
ขันทีสองคนรับผิดชอบส่งอาหาร วิ่งธุระ และทำงานจิปาถะ หนึ่งในนั้นเป็นคนที่ตระกูลเซี่ยจัดส่งมา เรียกว่าเสี่ยวซานจื่อ อีกคนไม่รู้ว่าใครส่งมา เรียกว่าเสี่ยวจัวจื่อ
แล้วก็มีคนรับใช้ในสังกัดอีกสองคนที่ทำงานหนัก เป็นนางกำนัลชั้นต่ำ รับผิดชอบซักผ้าและเก็บขยะ
เซี่ยตงชุนใจกว้างมาก แจกเงินให้คนละห้าตำลึง
ต้องรู้ไว้ว่าเสี่ยวจู่หนึ่งคนได้รับเงินเดือนปีละห้าสิบตำลึงเท่านั้น ข้ารับใช้ทั้งหลายจึงดีใจกันมาก
เซี่ยตงชุนแอบให้เสี่ยวซานจื่อติดต่อคนของตัวเอง เพื่อแอบเอาความที่เจินหวนพูดว่า "ฮวาเฟยใช้หน้าตาเอาใจคน จะดีได้สักกี่น้ำ" และที่หวันปี้พูดว่าฮองเฮาเป็นลูกเมียน้อย ไปบอกฮวาเฟย
พอถึงวันเข้าเฝ้าพร้อมกันที่ตำหนัก เซี่ยตงชุนก็แต่งตัวจัดเต็มไปดูเรื่องสนุกตามที่คิด แต่ก็ไม่ได้เว่อร์เกินไป เพราะฮวาเฟยยังอยู่ ใครจะกล้าทำตัวเด่นแข่งตา? ขืนทำแบบนั้นก็คงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ และวันนี้พระเอกของเรื่องต้องเป็นเจินหวนแน่นอน
อยากเห็นจริง ๆ ว่าฮวาอ้วน ๆ จะจัดการกับพระสนมเพียงคนเดียวที่มีตำแหน่ง ซึ่งไอ้ไข่อ้วนเลือกมาได้ยังไง
เซี่ยตงชุนตื่นเต้นดีใจไปรอฟู่ฉากุ้ยเหรินเพื่อออกไปด้วยกัน ส่วนอันหลิงหรงน่ะเหรอ? ก็ต้องไปหาพี่หญิงหวานของเธอสิ
