ในที่สุดก็ถึงวันเข้าจวน เฉินหวั่นอินและซูลวี่อวิ๋น ต่างคนต่างถือห่อผ้าเล็ก ๆ คนละใบ ข้างในใส่เสื้อผ้าติดตัวและเงินทองไว้สองสามอย่าง ถูกส่งตัวเข้ามาในตำหนักฉงฮวา
หลังเข้าจวน สู่เหลียน สาวใช้สินสอดของฮู่อ๋องหญิง พาคนทั้งสองไปยังที่พักที่จัดไว้ เนื่องจากตอนนี้ในจวนยังมีคนไม่มาก ทั้งสองจึงได้ห้องแยกกันคนละห้อง
ห้องของเฉินหวั่นอินกับซูลวี่อวิ๋นอยู่ติดกัน สู่เหลียนจัดสาวใช้รุ่น "ซิน" ให้คนละคนตามคำสั่งของฮู่อ๋องหญิง
สู่เหลียน: "เรียนท่านหญิงทั้งสอง ฮู่อ๋องหญิงจัดสาวใช้รุ่นซินที่กรมวังฝึกมาโดยเฉพาะให้ทุกท่านในจวน ท่านเฉินได้ซุนซิน ส่วนท่านซูได้เขอซิน ฮู่อ๋องหญิงให้ทั้งสองท่านพักผ่อนก่อน เมื่อถึงวันเข้ารับใช้แล้วค่อยมาเข้าเฝ้าก็ได้"
เฉิน/ซู ทั้งสองคนคำนับ: "ขอบพระทัยฮู่อ๋องหญิงที่เมตตา"
สู่เหลียนคำนับลา: "บ่าวทูลลา"
เฉินหวั่นอินกับซูลวี่อวิ๋นต่างยื่นถุงผ้าให้คนละใบ: "รบกวนนางสู่เหลียนด้วย เอาไว้กินน้ำชา"
สู่เหลียน: "ขอบคุณท่านหญิงทั้งสอง"
เมื่อเห็นสู่เหลียนจากไป ซูลวี่อวิ๋นซึ่งอายุมากกว่าเฉินหวั่นอินเล็กน้อยเอ่ยขึ้นก่อน: "น้องเฉิน พวกเรากลับไปพักผ่อนก่อนดีไหม?"
เฉินหวั่นอินตอบรับ: "ได้สิ พี่ซู"
ซุนซินพาเฉินหวั่นอินกลับห้องพัก ซุนซินคือสาวใช้คนสนิทของนาง ส่วนอีกสองคนเป็นสาวใช้น้อยกับขันทีน้อยคนหนึ่งไว้คอยรับใช้
เฉินหวั่นอินเดินเขาห้องไปมองรอบ ๆ เห็นว่าทุกอย่างเรียบง่ายธรรมดา แตะกลิ่นอายเจียงหนานเล็กน้อย ดูเหมือนตัวเองจะไม่เป็นที่สนใจของฮู่อ๋องหญิงเท่าไรนัก ก็จริง สาวตระกูลฮั่นแท้ ๆ อย่างตนกับซูซิ่วไซ่น่ะ ไม่เป็นภัยคุกคามต่อนางแม้แต่น้อย