จนกรอบแต่ต้องเลี้ยงดูสองพี่ชายต่างโลกอสูร

ตอนที่ 29 ถึงบ้านแล้ว

6 นาที· 1.4K คำ

คบไฟน่ะใช้ได้อยู่หรอก แต่ในเรือนหินใช้ไม่สะดวก แถมยังต้องให้สิ่งมีชีวิตมารถือตลอดเวลา เหนื่อยสิ่งมีชีวิตมารแย่

"เจ้าแน่ใจนะว่าทำได้?" ตู้เอ่ยถาม แววตาของนางร้อนรุ่มเล็กน้อย ทว่าก็ยังเจือความลังเล

ต่อให้อันอวี๋จะมาจากเมืองร้อยสิ่งมีชีวิตมาร นางก็เป็นแค่ลูกเมียที่ยังไม่โตเต็มวัย

ยิ่งปีที่ผ่านมา นางก็แสดงท่าทีเป็นเพียงลูกเมียที่สูญเสียแม่นางผู้แข็งแกร่งไปแล้วไม่รู้จะเอาตัวรอดอย่างไร

อันอวี๋มองออกว่าตู้ยังลังเล ก็รู้ได้ทันทีว่าแผนนี้พอจะเป็นไปได้ จึงอธิบายข้อดีข้อเสียของเทียนให้ตู้ฟังคร่าว ๆ

ถึงเทียนจะใช้งานไม่ดีนักเมื่อเทียบกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ แต่อย่างไรเสียมันก็เป็นตะเกียงที่ยืนหยัดมาได้ตลอดห้าพันปีแห่งแผ่นดินจีน ในยุคโบราณเทียนยังสว่างกว่าตะเกียงเนยใสด้วยซ้ำ ในบางพื้นที่ที่ไฟฟ้าดับก็ยังใช้เทียนจุดแทนชั่วคราว แต่น่าเสียดายที่เทียนมีควัน และขี้เทียนหยดง่ายทำให้ลวกได้

เมื่อนึกถึงคำบอกเล่าของเหอชวนเรื่องผลลัพธ์และรายได้ที่ถุงเถาวัลย์นำมา รวมถึงคำชมที่เหอชวนมีต่ออันอวี๋อย่างไม่ปิดบัง ตู้จึงครุ่นคิดสั้น ๆ แล้วเห็นว่าถึงอันอวี๋จะให้แค่คำมั่นลม ๆ แล้ง ๆ นางก็เต็มใจเชื่อลูกเมียคนนี้

แถมนางยังตั้งตาคอยด้วยว่าอันอวี๋จะหยิบของใหม่ ๆ อะไรออกมาได้อีก

เมื่อตกลงเรื่องหนังหมีแล้ว อันอวี๋ก็เลือกเนื้อตามที่เหอชวนรับปากไว้ นางไม่รู้ว่าเนื้อครึ่งหนึ่งของเหยื่อใหญ่น่ะเท่าไหร่ จึงให้เหอชวนเลือกเนื้อดี ๆ ให้

อันอวี๋รับของส่วนของตัวเองมา ในใจก็โล่งอกเสียที นางมองไปยังหนังหมีที่กองไว้สูงลิ่ว หมีตัวนั้นสูงเกือบสี่เมตร หุ่นไม่ผอมเลย นางว่าหนังผืนนี้เอาไปตัดเสื้อผ้าได้ตั้งสามคน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป