เมื่อผู้เข้าสอบคนที่ 15 เดินเข้าไปในสนามสอบ ทาสผู้เข้าสอบที่เหลือก็ได้แต่มองหน้ากันไปมา
แต่ไม่มีใครก้าวออกมาอีกเลย
“นายไม่ใช่เหรอที่บอกว่าอาหารใกล้หมดแล้ว? แล้วทำไมไม่เข้าร่วมล่ะ?”
ทาสผู้เข้าสอบคนหนึ่งลดเสียงถามชายร่างกำยำข้างกาย ซึ่งมีท่าทางเจ้าเล่ห์สุด ๆ
ชายคนนั้นเบ้ปาก “อดข้าวสักสองสามวันก็ไม่ตายหรอก อย่างมากตอนเข้าไปค้นหาเสบียงในเมืองข้างหน้า ฉันก็แค่ต้องเสี่ยงชีวิตให้มากหน่อย ยังไงก็ต้องหาอะไรดี ๆ ไปแลกอาหารกับลุงจ้าว ประทังชีวิตต่อได้อีกหลายวัน
แต่ถ้าเข้าร่วมด่านทดสอบความตายที่มีโจทย์สามข้อแบบนี้ โอกาสสูงมากว่าเดี๋ยวก็ได้ตาย!”
“ไม่คิดจะลองเสี่ยงดูหน่อยเหรอ? โจทย์สามข้อ ถ้าฝ่ามันไปได้ บางทีอาจมีโอกาสตื่นพลังลำดับพลัง กลายเป็นผู้เหนือธรรมชาติ ได้เป็นคนเหนือคนไปเลย หรือไม่ก็ได้รับการเสริมสมรรถภาพร่างกายเหมือนหลินโม่ ถึงจะสู้ผู้เหนือธรรมชาติไม่ได้ แต่สถานะก็อยู่เหนือทาสผู้เข้าสอบทุกคน”
“ฝันไปเถอะ! การเสริมสมรรถภาพร่างกายจะได้มาง่าย ๆ ที่ไหน? ส่วนการตื่นลำดับพลังน่ะ หึ
ดูคนที่ตื่นพลังในกลุ่มเราห้าคนสิ นอกจากไอ้หมา…พี่หมาแล้ว คนไหนบ้างที่ไม่ได้ตื่นลำดับพลังขึ้นมาเอง?
อีกอย่าง ในกลุ่มเรามีผู้เหนือธรรมชาติแค่คนเดียวที่เข้าร่วม อีกสี่คนไม่ขยับด้วยซ้ำ
พวกเขายังไม่กล้าเข้าร่วม แล้วพวกกระจอกอย่างเราจะกล้าได้ยังไง? นายน่ะยังเด็ก ต้องดูให้มาก เรียนรู้ให้เยอะ” ชายคนนั้นพูดจบก็ถอยหลังเงียบ ๆ ปล่อยให้คนอื่นยืนบังอยู่ข้างหน้า
“ถ้าไม่มีใครสมัครเข้าร่วมเองอีก เราจะสุ่มเลือกคนไปเติมที่นั่งว่างแล้วนะ!”
เสียงกระซิบถกเถียงดังขึ้นไม่น้อย แต่ไม่มีใครก้าวไปข้างหน้า
คนที่มั่นใจในฝีมือต่อสู้ของตัวเองอยู่บ้าง รวมถึงคนที่หิวมาหลายวัน ต่างก็นั่งอยู่ในสนามสอบแล้ว