【นี่คงเป็นพระบรมสารีริกธาตุที่หลวงจีนผู้บำเพ็ญเพียรจนบรรลุมรรคผลทิ้งไว้หลังมรณภาพหรือเปล่า?】
【หัวใจของคุณเต้นรัว】
【ในชั่วขณะนั้น ความเหนื่อยล้าทั้งหมดถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง】
【คุณก้าวเข้าไปคว้ามันไว้】
【คุณเห็นข้อมูลของพระบรมสารีริกธาตุชิ้นนี้: เป็นสิ่งที่หลวงจีนผู้บำเพ็ญจนบรรลุมรรคผลทิ้งไว้หลังมรณภาพ สามารถต้านทานการโจมตีจากสิ่งลี้ลับระดับสองได้!
เมื่อพลังพุทธะที่หลงเหลืออยู่ถูกใช้จนหมด มันจะแตกสลายไปเอง!】
【คุณไม่มีเวลาคิดให้มากความ...】
【5 นาทีผ่านไป คุณผ่านด่านทดสอบความตายสำเร็จ และถูกส่งออกจากสนามสอบ!】
【น่าเสียดาย ทันทีที่คุณออกมา ก็ถูกอภิมนุษย์ห้าคนในทีมล้อมเอาไว้
คุณรู้ดีว่าหากไม่ส่งมอบพระบรมสารีริกธาตุสีทองชิ้นนี้ วันนี้คุณคงไม่รอดแน่!】
【คุณมอบพระบรมสารีริกธาตุล้ำค่าชิ้นนี้ให้ลู่ชวน หัวหน้าทีม ลู่ชวนพอใจในตัวคุณมาก จึงใจกว้างให้คุณเก็บอาหารกระป๋องทั้งหมดที่ได้รับในครั้งนี้ไว้】
【แต่หมาและพี่อู่ในทีมกลับเล็งอาหารกระป๋อง 5 กระป๋องที่อยู่ในมือคุณ】
【คุณนำอาหารกระป๋องเนื้อวัวหนึ่งกระป๋องไปแลกกับอาหารสำหรับอีกสองสามวัน จากนั้นก็ยกอาหารกระป๋องเนื้อวัวที่เหลืออีก 4 กระป๋องให้แก่อภิมนุษย์ทั้งสี่คนที่ไม่ใช่หมาคนละกระป๋อง โดยอ้างว่าเป็นการขอบคุณที่พวกเขาคุ้มครองคนธรรมดาอย่างพวกคุณมาอย่างเหน็ดเหนื่อย!】
【ลู่ชวนในทีมไม่พูดอะไรสักคำ
พี่อู่รับไว้ ตบอกผางแล้วบอกว่าต่อไปนี้เขาจะคุ้มกะลาหัวคุณเอง!
คนที่รับปากง่ายย่อมรักษาคำพูดได้ยาก คุณไม่เชื่อคำพูดของเขาสักคำ
คนที่คบค้าสมาคมกับหมา จะเป็นคนดีไปได้อย่างไร?】
【หลิ่วเยว่รับไว้ ก่อนจะโยนช็อกโกแลตให้คุณหนึ่งชิ้น】
【เด็กสาวลึกลับผู้เงียบขรึม ซึ่งสวมเสื้อคลุมดำปกปิดตัวตนอยู่ตลอดเวลา รับอาหารกระป๋องเนื้อวัวไป แล้วเอ่ยแปดคำว่า—
“ถ้าทำได้ จะช่วยคุณหนึ่งครั้ง”】
【เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ หมากัดฟันเดินจากไปด้วยความเดือดดาล】
หลินโม่หัวเราะเย็นชาในใจ
หากไม่มีพลังมากพอ ต่อให้เป็นพระบรมสารีริกธาตุหรืออาหารกระป๋องเนื้อวัว พออยู่ในมือก็ไม่ต่างจากเด็กน้อยหอบทองเดินผ่านตลาดที่พลุกพล่านในยุคนี้
ถึงอย่างนั้น จากการจำลองครั้งนี้ เขาก็มองออกว่าอภิมนุษย์ทั้งห้าคนซึ่งเป็นชนชั้นปกครองของทีมมีแนวคิดในการใช้ชีวิตแตกต่างกันอย่างมาก
ลู่ชวนรับของไปตรง ๆ ความหมายคร่าว ๆ คือถ้าสถานการณ์เอื้ออำนวย และเป็นเรื่องที่ช่วยได้ เขาก็คงช่วย
ส่วนพี่อู่ก็แทบจะหมายความว่า: ไอ้หนู วางใจเถอะ อาหารกระป๋องเนื้อวัวนี่ให้ฉันไปก็เหมือนโยนทิ้งน้ำเปล่า
ช็อกโกแลตที่หลิ่วเยว่ให้ก็หมายความว่า: เธอไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ แต่ก็อยากได้อาหารกระป๋องเนื้อวัว จึงเลือกแลกเปลี่ยน
คนที่ทำให้หลินโม่ประหลาดใจที่สุดคือเด็กสาวลึกลับในเสื้อคลุมดำที่ไม่มีใครในทีมเคยเห็นหน้ามาก่อน
แค่คำพูดแปดคำว่า “ถ้าทำได้ จะช่วยคุณหนึ่งครั้ง” ก็มีค่ามากกว่าอาหารกระป๋องเนื้อวัวหนึ่งกระป๋องไปไกลแล้ว
【การจำลองสิ้นสุด คะแนน: 80】
【คำประเมิน: คุณผ่านด่านทดสอบความตายสำเร็จ และนำโอกาสสำคัญที่สุดในด่านกลับมาได้ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นการทำประโยชน์ให้คนอื่น】
“พวกสวะทั้งหลาย มัวชักช้าอะไรอยู่? เหลือเวลาอีกแค่ 2 นาทีก่อนหมดเขตส่งคำตอบ!”
เสียงด่าหยาบกระด้างของพี่อู่ดังมา
“ทาสสอบเป็นทรัพยากรล้ำค่าของทีม! พวกแกจะตายก็ได้ แต่อย่าตายเปล่า ๆ อย่างน้อยก็ต้องตายระหว่างหาทรัพยากร!”
ลูกไฟร้อนระอุปรากฏขึ้นในมือหมา “รีบทำให้มันไวหน่อย ไม่งั้นต่อให้พวกแกผ่านด่านทดสอบความตายมาได้ ก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบาย!”
เมื่อได้ยินคำขู่ของทั้งสอง ผู้เข้าสอบ 9 คนที่เหงื่อเย็นไหลเต็มตัวและไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไรอยู่แล้วก็ยิ่งตื่นตระหนก
“เวลาใกล้หมดแล้ว มีใครดูออกไหมว่าควรเลือกข้อไหน?”
“มองยังไงก็ไม่เข้าท่าสักข้อ”
“นางฟ้าล่ะเป็นยังไง? ในตำนานนางฟ้าก็เป็นสิ่งมีชีวิตฝ่ายดีไม่ใช่เหรอ พอเข้าไปแล้วเราคุกเข่าอ้อนวอนให้เขาปล่อยเราไปดีไหม? บางทีเขาอาจใจอ่อนยอมก็ได้”
ใครบางคนหัวเราะเยาะ “หึ ๆ คิดว่าสิ่งมีชีวิตในตำนานจะยอมแพ้ให้แกเพราะแกอ้อนวอนไม่กี่คำงั้นเหรอ? ระดับชีวิตต่างกันขนาดนั้น ยังจะหวังให้เขาเห็นใจพวกเราอีกหรือ?”
“ถ้างั้นแกบอกมาสิว่าควรทำยังไง?”
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงวะ!”
ท่ามกลางการโต้เถียงรุนแรง ผู้เข้าสอบกลับเริ่มกัดทึ้งกันเองโดยไม่รู้ตัว
หลินโม่มองตัวเลือกสุดท้ายที่ยังไม่ได้จำลอง แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
เริ่มจำลอง!
【คุณเลือกตัวเลือกเอ: เอาชนะทูตสวรรค์พิพากษาหนึ่งตน】
【เมื่อลืมตาขึ้น คุณก็ปรากฏตัวในพื้นที่โล่งกว้างสีขาวโพลน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์】
【มองไปรอบด้านเห็นแต่สีขาวสุดลูกหูลูกตา ใจคุณกระตุกวูบ:
นี่คือสนามประลองที่เกมด่านทดสอบความตายเตรียมไว้หรือ? จัดฉากใหญ่โตเกินไปหรือเปล่า?】
【แต่พอนึกว่าคู่ต่อสู้ที่กำลังจะเผชิญหน้าคือสิ่งมีชีวิตในตำนาน—ทูตสวรรค์พิพากษา!
คุณก็เข้าใจได้
สำหรับตัวตนระดับนั้น แค่โจมตีส่ง ๆ ทีเดียวก็คงทำลายฟ้าถล่มดินได้แล้ว
ถ้าสนามต่อสู้ไม่กว้างพอ จะออกแรงได้อย่างไร?】
【คุณคิดว่าถ้าอีกฝ่ายเห็นตัวจิ๋วไร้ความสำคัญอย่างคุณมาถึง คงผิดหวังน่าดู】
【ระหว่างที่คุณกำลังมองหาทูตสวรรค์พิพากษาที่ต้องเอาชนะ คุณก็รู้สึกว่าขากางเกงถูกดึงยุกยิก】
【คุณสะดุ้ง รีบก้มลงมอง
เห็นเด็กตัวเล็กคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงสีขาว มีปีกสีขาวอยู่ด้านหลัง กำลังใช้มือน้อย ๆ ดึงขากางเกงของคุณ】
【“พี่ชาย หนูหลงทางค่ะ พี่รู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน แล้วต้องออกไปยังไง?”】
【เมื่อมองนางฟ้าตัวน้อยตรงหน้า ทั้งตัวป้อมนุ่มนิ่ม หน้าตาน่ารักเหมือนชิวาวา ใจที่เกือบตายไปแล้วของคุณก็กลับมาเต้นระทึกอีกครั้ง!】
【บางที การเอาชนะทูตสวรรค์พิพากษาก็อาจไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้!
ถึงตายก็เริ่มใหม่ได้อยู่แล้ว! คุณเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่านางฟ้าในตำนานจะมีพลังต่อสู้ขนาดไหน】
【คุณยิ้มถามว่า “หนูน้อย หนูเป็นทูตสวรรค์พิพากษาหรือเปล่า?”】
【เด็กหญิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย พลางตอบอย่างภาคภูมิใจว่า “ใช่ค่ะ หนูเป็นทูตสวรรค์พิพากษา”】
【มองดวงตากลมโตสุกใสไร้มลทินคู่นั้น แม้คุณจะทำใจไม่ลง แต่เพื่อผ่านด่านทดสอบความตาย คุณก็เอ่ยท้าประลองกับเธอ】
【คุณคิดว่าถ้าชกเธอสักหมัด เด็กน้อยคงร้องไห้ไปอีกนาน แต่นี่ก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ】
【พอเห็นคุณจู่ ๆ ก็ชกเข้ามา นางฟ้าตัวน้อยก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ!
ดาบพิพากษาขนาดมหึมาฟาดลงมาจากความว่างเปล่า วิญญาณของคุณถูกลบหายไปในพริบตา!】
【การจำลองสิ้นสุด คะแนน 0】
【คำประเมิน: เจ้าคนบุ่มบ่าม! ต่อให้เป็นลูกทูตสวรรค์พิพากษาที่อ่อนแอที่สุด ตอนนี้เจ้าก็ไม่มีทางเอาชนะด้วยกำลังได้!】
หลินโม่มองผลลัพธ์นี้โดยไม่รู้สึกประหลาดใจเลย
สมกับเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน
แข็งแกร่งจนน่ากลัวจริง ๆ
ในเมื่อเอาชนะด้วยกำลังไม่ได้ ก็ใช้ปัญญาแทนแล้วกัน
ก้อนแป้งตัวน้อยน่ารักไร้เดียงสาขนาดนั้น จะจัดการให้อยู่หมัดก็คงง่ายดาย
แค่ไม่รู้ว่าการเอาชนะสิ่งมีชีวิตในตำนานจะได้รับรางวัลพิเศษลับอะไรบ้าง
หลินโม่เริ่มจำลองอีกครั้ง
【เพราะถูกดึงเข้ามาในพื้นที่ลึกลับแห่งนี้กะทันหัน นางฟ้าตัวน้อยจึงหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย เธอก็โล่งใจขึ้นมานิดหน่อย】
【เธอถามคุณอย่างสุภาพว่า “ที่นี่ที่ไหนคะ? แล้วจะออกไปได้ยังไง?”】
【คุณยิ้มตอบว่า “พี่ชายก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ที่นี่ก็เบื่อ ๆ งั้นมาเล่นเกมกันไหม?”】
【“เล่นเกมเหรอ?” พอได้ยินคำพูดของคุณ ดวงตากลมโตบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของนางฟ้าตัวน้อยก็เปล่งประกายทันที เธอมองคุณอย่างคาดหวัง “หนูชอบเล่นเกมที่สุดเลยค่ะ พี่ชาย เราจะเล่นเกมอะไรกันดี?”】
【เห็นแววตาคาดหวังของนางฟ้าตัวน้อย คุณก็คิดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง รอบตัวไม่มีวัสดุอะไรเลย】
【คิดอยู่ครู่หนึ่ง คุณก็นึกถึงเกมที่ง่ายที่สุดได้ “มาเล่นเป่ายิ้งฉุบกันเถอะ”】
【“เป่ายิ้งฉุบ?” นางฟ้าตัวน้อยไม่เข้าใจ
หลังจากคุณอธิบาย เธอก็เข้าใจอย่างรวดเร็ว】
【เธอเล่นเป่ายิ้งฉุบกับคุณอย่างกระตือรือร้น ทั้งสองตกลงกันว่าใครชนะ 2 ใน 3 รอบเป็นฝ่ายชนะ】
【แต่พอเห็นเด็กหญิงชนะติดกันสองรอบ คุณก็คิดว่าตัวเองคงไม่ดวงซวยขนาดนั้นหรอกมั้ง? คุณหน้าด้านหลอกล่อให้เธอเปลี่ยนเป็นชนะ 3 ใน 5 รอบ】
【นางฟ้าตัวน้อยออกกรรไกร คุณออกกระดาษ คุณแพ้อีกแล้ว!】
【คุณยังหน้าด้านพูดต่อว่าแข่ง 10 รอบ ใครชนะ 6 รอบเป็นฝ่ายชนะ!
คุณแพ้!
คุณแพ้!
คุณแพ้!
คุณเริ่มสงสัยว่านางฟ้าตัวน้อยตรงหน้าโกงอยู่หรือเปล่า!
ไม่อย่างนั้นทำไมทุกครั้งเธอถึงรู้ได้อย่างแม่นยำว่าคุณจะออกอะไร!】